Woude 6

Woude 6 op Van Kavel tot Kasteel

2011-05-05T10:33:00.003+02:00

RTL4 heeft in Maart twee dagen in en om onze stolp gefilmd voor het programma Van Kavel tot Kasteel.
Het programma waarin ons huis een item is wordt uitgezonden op:
zaterdag middag 14 Mei vanaf 17.30 op RTL4. Herhaling is zondag ochtend 15 mei om 10.20 uur op RTL4.

Winter op De Woude

2010-01-26T10:15:00.003+01:00

Het is winter op De Woude en niet zo zuinig ook. De vorst heeft ons eiland al sinds half december in zijn greep. Het is al heel wat jaren geleden dat de houten vlonders over de Markervaart de overtocht te voet over de vaart mogelijk maakte. Nu is dit al weer twee weken mogelijk geweest.
Naast vorst is er ook veel sneeuw gevallen. Dat levert veel mooie plaatjes op. Wonen we normaal al heel mooi, met sneeuw is het helemaal schitterend.
Een aantal foto's waaronder enkele panorama's zijn te zien op:
http://picasaweb.google.com/wimschermer/WinterOpDeWoude#

Robots in en om het huis

2009-10-08T21:24:00.011+02:00

Sinds april vorig jaar heb ik mezelf gepensioneerd. Meer tijd om te fietsen en in en om het huis te werken. Rond ons vorige huis hebben we ooit alle gras verbannen. Om onze nieuwe stolp is veel gras onvermijdelijk. Achter het huis ligt 380 m2, voor het huis 250 m2. Met een Honda walsmaaier zou het allemaal zo gepiept zijn. Dat klopt als je door kunt maaien zoals in de voortuin. Achter het huis is het een ander verhaal. Daar staan nu 12 fruitboompjes en een kippenhok en daar moet omheen gemaaid worden. Dat is, zeker als dit twee maal per week moet gebeuren, met dank aan de automatische beregening, een oervervelend werk. Het kost me 2,5 uur per week om voor en achter te maaien.
Daarom me eens verdiept in robot grasmaaiers. Er blijken vele merken te koop, de één nog geavanceerder dan de ander. De keus valt op een Husqvarna Automower 220AC. Dit apparaat kan 1800 m2 gras aan, dus voor ons prima. Heel veel werk is het wel om een zogenaamde begrenzingslus rond de tuin in te spitten. Deze lus kan met grote kunststof krammen ook wel op het gras worden gelegd, maar dan is verticuteren daar niet meer mogelijk.
Als de machine is gearriveerd, lees ik in de handleiding dat als de tuin aan het water grenst, er een 15 cm hoge barriere moet worden aangebracht om te voorkomen dat de machine bij stroomuitval gaat proberen te zwemmen. Ons erf grenst aan 150 meter water en dat risico kan eigenlijk niet worden genomen. Daarom maakt Kees Koopman een flink aantal RVS pootjes die op en in de beschoeiing zullen worden bevestigd. De 20 cm boven de beschoeiing uitstekende pootjes worden voorzien van twee gaatjes om een RVS draad door te rijgen. Het 0,8 mm dunne RVS draad is alleen te koop in een rol van 15 kg en een prijskaartje van 335 euro excl. btw. Dan maar even op Marktplaats.nl gekeken. Een identieke rol wordt daar aangeboden voor 50 euro. Zo ontstaat een minimalistisch hekwerkje dat er fraai en onopvallend uitziet en oogt als een mini zeerailing op een zeilboot . Extra voordeel, de kippen weten nu waar het erf ophoudt en de eenden vinden het ook niet leuk. Na het inspitten van 300 meter begrenzingslus moet er ook nog 30 meter begeleidingsdraad worden ingespit. De maaier moet namelijk achter in de tuin door een smalle doorgang langs het schelpenpad naar een ander deel van de tuin worden geleid.
Het programmeren van de machine is niet ingewikkeld en de eerste maaibeurten zien er heel goed uit. Het is een groot genoegen om de machine te zien maaien terwijl ik in de voortuin de krant lees. Dat lokt heel veel leuke reacties uit. De machine heeft de hele zomer in totaal 280 uur gewerkt. Het ritme is eenvoudig, de ene dag voor, de andere dag achter aan het werk. Elke derde dag een dag rust. Zowel in voor- als achtertuin staat een laadstation. De machine maait ongeveer een uur en gaat dan drie kwartier opladen. Het laadstation kan ie zelf vinden. Doordat er zo vaak wordt gemaaid, blijft er geen gras liggen, maar vallen de heel kort afgemaaide stukjes gras onzichtbaar tussen het gras. De ideale mulchmachine dus. De machine werkt met een bijzonder algoritme, rijdt tegen een voorwerp op, rijdt achteruit en onder steeds wisselende hoeken draait de maaier en begint aan een nieuw traject. De maaier is heel stil en maakt niet meer dan een zoemend geluid.

Het eind van het maaiseizoen is bijna in zicht, onder 12 graden C. groeit gras niet meer. De conclusie na vier maanden gebruik is dat de machine fantastisch werkt. Het is wel een toeristische trekpleister en op kinderen heeft de maaier een magische aantrekkingskracht.
Het onderhoud is vrijwel nihil. Elke maand of 100 uur moeten de 3 vlijmscherpe mesjes worden vervangen, een klusje van enkele minuten. Het meeste werk is nog de grasmat achter enigermate vrij houden van kippenstront. Ook woelen de kippen het schelpenpad op en schrapen nogal eens een berg schelpen op het gras. Hoort er allemaal bij, maar de scheermes scherpe mesjes vinden schelpen niet prettig. De wielen van de maaier verzamelen kippen uitwerpselen en als het profiel volloopt wil de maaier op de steilste delen van de tuin bij regen soms slippen.
De uiterste randen en rond de stammetjes van de bomen worden uiteraard niet gemaaid, dat doe ik elke twee weken met de bosmaaier. Dit moest met een gewone grasmachine ook al en is maar 20 minuten werk.

Een andere vervelende klus in huis is stofzuigen. Marian heeft daar door haar heupoperatie moeite mee en dus wordt dit karwei aan mij uitbesteed. Natuurlijk kan ik dat, maar ook dit is oervervelend werk. Een groot huis is fantastisch om in te wonen, maar 225 m2 vloer oppervlak, en dan heb ik het alleen nog maar over beneden, is nauwelijks binnen een uur grondig te zuigen.
Zou dit ook niet te automatiseren zijn? Mijn zoon Bart maakt mij attent op de Amerikaanse firma i-Robot. Zij maken veel gerobotiseerde machines, stofzuigers, dweilmachines, maar ook robot mijnopruimers voor het Amerikaanse leger. Onze keus valt op de Roomba 580.
Het kleine machientje lijkt een speelgoedje, maar gaat uiterst slim te werk en zuigt en veegt de vloer prachtig schoon. Zelfs op normaal tapijt werkt het apparaat uitstekend. Alleen ons erg hoogpolige tapijt in de woonkamer krijgt ie niet goed schoon. Niet vreemd, met de gewone stofzuiger is dit al haast niet te doen. De uiterste hoeken van de kamer, zeker als daar ook nog een lamp staat, bereikt de Roomba niet, de centrale stofzuiginstallatie is dus niet geheel overbodig. Heel slim is het roterende borsteltje dat tot aan de plint het stof weet te vinden en naar de centrale rolborstel of de zuiger stuurt.
De Roomba werkt helemaal autonoom. Na anderhalf uur zuigen gaat de machine zelf terug naar zijn oplaadstation en is na enkele uren weer startklaar. Met de meegeleverde 'vuurtorens' kun je de Roomba beletten ergens te komen waar hij beter niet kan komen. De vuurtorens kunnen ook dienen om de Roomba verschillende kamers na elkaar te laten zuigen.
Het apparaat herkent gebieden waar het extra vuil is. Op die plek stopt de Roomba en gaat dan in steeds groter wordende concentrische cirkels die plek extra schoonmaken. Dit kan ook handmatig of met de afstandsbediening worden aangestuurd. Het stofcompartiment is natuurlijk klein en na iedere zuigbeurt moet dit geleegd worden, een klusje van een minuut. De Roomba maakt 74 DB lawaai, minder dan een gewone stofzuiger, maar dat is natuurlijk geen probleem. Als we weggaan is een druk op de afstandsbediening voldoende om na een paar uur in een schoon huis terug te keren.
Na enkele weken is de Roomba een onmisbare hulp in de huishouding geworden.

Sluisdeuren gecorrigeerd

2009-10-07T22:06:00.003+02:00

In juli 2009 zijn de vier sluisdeuren vernieuwd. Een groot spektakel met een enorme ponton, daarop een nog grotere telekraan, een forse sleepboot en nogal wat personeel. De buitenste deuren passen niet lekker en als gevolg daarvan lekt er water vanuit de Markervaart de polder in.
Tijdens de vervanging is één van onze roeiboot steigers gedemonteerd om het ponton voldoende dicht bij de sluis te laten komen. Nu moeten de deuren er weer uit, oops. Niet toch weer dat hele gedoe? Nee hoor, het hijsen van de deuren wordt nu met een vrij kleine graafmachine geprobeerd.
Dat blijkt wonderwel te lukken. Het kraantje rijdt naar de sluis en kan de deur er zo uithijsen. Vervolgens wordt de deur op het dijkweggetje voor onze stolp gelegd en kan de modificatie beginnen. Cor Reynders van het Hoogheemraadschap verplaatst het draaipunt van de deur enkele millimeters en de deur kan er weer in. Dat ziet er al beter uit. Nog één keer omhoog om de aanslag van de deur ten opzichte van de andere nog wat bij te schaven en de deur kan definitief op zijn plaats.
Al met al is dit een veel goedkopere oplossing dan het hijsen vanaf een groot ponton. Een goede les voor een volgende keer.

Perenoogst

2009-10-07T16:24:00.003+02:00

Deze week hebben we alle peren geplukt die er aan onze acht vorig jaar geplante boompjes hingen.
De bomen waar geen net over heen hangt leveren geen oogst, de kauwtjes hebben alles al aangevreten. Zo gauw de kauwen een gat in een appel of peer hebben gepikt, komen de wespen en vliegen er massaal op af. Valt er een vrucht naar beneden, dan is het rennen geblazen voor onze kippen om de eenden voor te zijn. Eenden zijn gek op fruit en doen de gekste dingen, ze springen/vliegen een meter hoog om een peer te bemachtigen.
Zaterdag hadden we alle conferences, we hebben er drie boompjes van, en de stoofperen geplukt. Vandaag heb ik het laatste boompjes, doyenne du comice, geplukt. Twee emmers vol, heerlijk. Op de foto is de oogst te zien van zaterdag. Eerder hadden we tijdens onze familie reünie al een boom met conferences leeggeplukt en verdeeld.
De zwarte netten hebben veel fruit gered, al zijn de kauwen razend slim. Ze zien kans om onder het net door de boom in te vliegen en daar vrolijk door te pikken.

Nieuwe sluisdeuren

2009-07-09T15:57:00.005+02:00

In het sluisje dat grenst aan onze tuin en dateert uit 1881, zijn de sluisdeuren in slechte staat. Dit ondanks het feit dat ze er nog maar ruim 25 jaar in zitten. De afgelopen maand zijn ze vervangen, een heel project. Het Hoogheemraadschap maakt de deuren geheel en al zelf, een prachtig stuk vakmanschap.
De azobé deuren zullen door een grote kraan op een ponton worden ingehesen. Eerst de binnendeuren, een week later de buitendeuren. Met een laser afstandmeter wordt vastgesteld dat het ponton langs onze roeibootsteigers kan. Tot ... dat blijkt als het ponton er is, dit toch niet blijkt te passen. Onze buitenste roeibootsteiger ligt in de weg. 'Mag ie gedemonteerd worden?' vraagt de uitvoerder van Schol. Nee zeggen betekent einde verhaal. Ik sta het toe onder voorwaarde dat de steiger weer ongeschonden worden teruggezet. Bij het met een breekijzer verwijderen van de kop van de steiger, schiet het breekijzer los en ligt de man bijna te water. Hij wordt nog net aan boord gehouden en daarna goed vastgehouden.
Het werk kan nu worden aangevangen. Het hijswerk is prachtig om te zien. Met een zeldzame precisie hijst de kraanmachinist de deuren één voor één uit zijn bevestiging. De nieuwe binnendeuren worden op hun plaatsen gehesen. Ze lekken nog behoorlijk, maar dat zal zeker dichttrekken. Onder de nieuwe binnendeur ontstaat een flink wel. Bij het inhijsen van de buitendeuren repareert een duiker de drempel met een onderwater epoxy.
Nadat de nieuwe deuren, na wat correcties, hun werk weer doen, moet onze roeibootsteiger worden teruggezet. De 6 meter lange paal wordt door een kleine graafmachine opgepakt en in het oude gat gezet. De graafmachine heeft geen trilblok en probeert met de bak de paal erin te slaan. Bij iedere klap versplintert de kop van de paal meer en meer. De paal wil er niet in en de machinist pakt de paal op een zichtbare plaats boven de waterlijn en trekt hem weer omhoog. Het ziet er allemaal niet goed meer uit en ik laat de mannen het werk stoppen. Eerst maar eens een trilblok halen en de paal er onderste boven in slaan. Dat kost veel tijd, maar daarna gaat het intrillen heel makkelijk. De montage van het steigerdek is lastiger. Er moeten nu natuurlijk nieuwe gaten worden geboord in de kop van de paal. De boormachine slaat vast en is met de grootste moeite weer los te krijgen. Uiteindelijk is het karwei geklaard en ziet het er met de nieuwe deuren weer heel fraai uit.

Kippen thuis

2009-05-23T22:18:00.003+02:00

Vanavond rijden we naar Nieuwe Wetering. Bram Bos fokt verschillende kippenrassen en wij stonden al een hele tijd op de wachtlijst voor drie Noord-Hollandse Blauwe hennen. Bij Bram, hij is in het normale leven bloemenkweker, is zijn achtertuin goeddeels gevuld met kippenhokken waar kuikens van allerlei leeftijden zijn ondergebracht.
Onze drie kippen zijn nu 6 tot 7 weken oud en mogen mee naar De Woude. We zouden ook wel kleine kuikentjes kunnen krijgen, maar dan niet van Bram. Bram wil eerst kijken of de kippen mogelijk kampioen kunnen worden en die krijgen wij natuurlijk niet. Daarom hebben onze kippen bijv. 6 kartels in hun kam in plaats van de gewenste 5. Voor ons totaal onbelangrijk.
Ik maak een paar foto's van heel jonge kuikens.
Dan zoekt Bram 'onze' kippen bij elkaar en laat ze zien. Mooi natuurlijk :). Ik maak nog een plaatje en de kippen gaan in de verhuisdoos.
Thuis maak ik het hok verder klaar. Houtmot in het nachthok, voer en water daarbij en dan de kippen erbij. Ze beginnen vrijwel direct met scharrelen in het mot en inspecteren het leghok. Ze moeten 2 dagen in het nachthok blijven om ze te laten wennen aan hun primaire onderkomen. Dan mogen ze naar de overdekte buitenren. Na enkele weken mogen ze naar buiten.
Voordat dat kan moet er een afrastering komen langs de beschoeiing. Dan blijven niet alleen de kippen op het erf, ook de automower kan dan van eventuele zwemneigingen worden afgehouden.

Het bloeit en .... gaat dood

2009-04-19T23:15:00.003+02:00

De natuur op en rond Woude 6 is prachtig. De peren en de pruimen bloeien uitbundig, een schitterend gezicht. Het gras groeit als kool en moet zeker elke week gemaaid worden. Minder goed gaat het met de buxus bomen langs de weg voor ons huis. De meeste boompjes hebben de bedreigingen waaraan ze worden blootgesteld niet overleefd.
De strooiwagen van het Hoogheemraadschap heeft ons afgelopen winter regelmatig bezocht. De strooiwagen moet stoppen voor de ophaalbrug over de sluis. De strooier blijft dan kennelijk doordraaien en verspreidt grote hoeveelheden zout. Een enkele keer schep ik een aantal kilo's zout van de weg, maar het leed blijkt toch al geschiedt.
Een andere bedreiging is buurman Koeman die verder aan de dijk woont. Elke woensdag gooit hij zijn huisvuil in grote blauwe zakken .... bovenop onze buxus. Waar is dat nou voor nodig meneer Koeman? Toch een vervelende man die een klacht bij de gemeente heeft ingediend over .... de verlichting van onze stolp. Onze buren hebben geen probleem, de heer Koeman komt twee keer per maand langs en dient een klacht in. Heeft tot gevolg dat drie ambtenaren van de gemeente langs komen om de klacht te onderzoeken. Zo maak je geen vrienden Koeman.
Het lijkt erop dat de heer Koeman wel vrienden bij de gemeente heeft. Worden van ons en onze directe buren alleen de door de gemeente geleverde vuilniszakken opgehaald, dit geldt kennelijk niet voor de heer Koeman. Zijn blauwe 120 liter zakken worden trouw door de gemeente meegenomen.

Zwemplateau gerepareerd

2009-04-19T22:58:00.002+02:00

Het zwemplateau voor ons huis blijkt niet op afschot te liggen. Er blijft water op staan. Zelf had ik onder de middenbalk azobé latjes van een centimeter dik geplaatst. Dit hielp voor een deel, maar toch bleef er nog op een deel aan de voorzijde water staan.
Nagelhout is de afgelopen week bij onze buren aan het werk en komt het probleem even bekijken. Chris Nagelhout ziet het probleem direct, de centrale balk staat hol. Dat betekent dat de beplanking eraf moet en de draagbalk moet worden omgedraaid.
Dat is een paar uur werk maar nu loopt het plateau naar twee kanten af.
Ook moesten er nog twee paalmutsen en twee RVS afmeervoorzieningen worden gemonteerd. Daarvoor moest de paal aan de bovenkant flink worden afgeschaafd. Gereedschap daarvoor heb ik niet zelf, maar Nagelhout lost dit snel en afdoende op.

Het vierkant scheurt, knalt en tordeert

2009-04-11T21:33:00.002+02:00

Zoals bekend hebben wij in ons huis een eiken vierkant als draagconstructie. Het hout hiervoor komt uit de buurt van Keulen in Duitsland en is 90 jaar geleden, dus rond 1920 geplant. De jaarringen waren uitstekend te tellen.
Op de offerte van de leverancier stond dat het hout kan krimpen en tijdens het scheuren harde klappen kan veroorzaken. Nou dat gebeurt. En niet alleen in de beginperiode, juist de laatste tijd zijn de harde geluiden niet van de lucht.
Iets waarop we niet hadden gerekend, is dat de verticale palen, deze zijn 30 x 30 cm, ook blijken te torderen. Tijdens het leggen van de Belgisch hardstenen vloer is er rekening gehouden met een voeg van één centimeter. Deze voeg is gevuld met een grijze flexibele kit. Bij meerdere palen zien we dat de kit wordt weggedrukt, bij één paal zelfs helemaal. Om te voorkomen dat de vloer scheurt en mogelijk meerdere tegels vernielt, komt de tegelzetter langs om de palen ruimte te geven. Rondom krijgen de palen een centimeter extra ruimte, een pittige klus omdat slijpen vlak naast de houten paal niet makkelijk is. Ook mag er niet te ver worden geslepen. Bij één paal in de woonkamer slijpt Dirk eerst de tegel door en hakt het onderliggende cement weg. Op een gegeven moment horen we een harde dreun, de paal krijgt nu pas voldoende ruimte.
We laten dit zo een paar maanden open en daarna kan de kitter langskomen om het geheel weer netjes op te vullen.

Vogels op Woude 6

2009-03-23T22:27:00.006+01:00

Dagelijks zijn er deze winter vele vogels in de tuin van Woude 6 te vinden, gewenst en minder gewenst. Het kleine spul zoals roodborstjes, (pimpel)mezen, merels, eksters, kouwen en een enkele mus zijn dagelijkse gasten. Ze laten zich de pinda's en vetbollen goed smaken. Nog meer watervogels komen in onze tuin fourageren. Dagelijks zien we vier ganzen en enkele tientallen eenden zich te goed doen aan het gras dat nog in ruime mate voorhanden is. Buurvrouw Femmy voert de ganzen en eenden brood. Vooral de ganzen komen precies om 10.00 uur aanzwemmen en schreeuwen dat het een lieve lust is. Is de buurvrouw niet thuis, dan tikken ze met hun snavels tegen de deur.
Blauwe reigers en een enkele aalscholver en meeuwen zijn regelmatige gasten.
Onder de plek waar ik in de perenboom steeds vetbollen ophang hakken de eenden in de grond, op zoek naar resten vet. Het gras gaat er compleet aan, daar zal een stukje nieuw gras in moeten.
Heel vermakelijk is de pikorde onder de vogels. Zijn in het water en vooral in de broedperiode de meerkoeten heer en meester, in onze tuin zijn de kleinere waterhoentjes de baas. Ze jagen alles weg, eenden en ganzen incluis. Ze springen omhoog om te proberen bij de vetbollen te komen. De slimste vogels zijn de kouwen. Wat ik ook probeer om het ze moeilijk te maken alle pinda's op te eten, alles mislukt. Ze blijken in staat om een aan een vrij lange draad opgehangen zakje pinda's op te hijsen. Ze leggen het draadje om een stomp en trekken zo het hele netje op de tak. Dan is het natuurlijk smullen geblazen. Onder dit schouwspel staan de waterhoentjes te wachten op de vallende pinda's. De broertjes en zusjes van de kouwen die ook een pindaatje willen meepikken, worden op afstand gehouden.
Een onverwachte gast is een fazantenhaan, prachtig van kleur.
Eerder had ik het over minder gewenste gasten. In de overtuin valt mij op dat de eenden nogal fel in het gras aan het pikken zijn. Ik pak de kijker er bij en zie dat de eenden allemaal grijsblauwe steeltjes opeten. Ik realiseer me dat er vorig jaar 2000 sneeuwklokjes zijn geplant in het gras van de overtuin. Nou, die zijn ze nu soldaat aan het maken.
Vanaf dat moment jaag ik de familie gans en de steeds in hun kielzog mee waggelende eenden uit de tuin weg. Nadat ik dat tien keer rustig doe en vaststel dat dat geen enkele indruk maakt, ren ik er een paar keer hard op af. Ze gaan op de wieken en dat vinden ze niet leuk. Ze blijven nu veel langer weg. Gelukkig loopt de relatie tussen de ganzen en mij geen schade op. Als de ganzen weer achter in het Dampie zwemmen, eten ze direct weer uit mijn hand.
De eenden die bij ons op het erf rusten eten nu ook de uitkomende rozenblaadjes op. Ik jaag ze een aantal keren weg, maar eenden zijn veel vasthoudender, komen na enkele minuten weer terug en eten rustig door.

Uit de winterslaap met kippenkasteel en boomgaard

2009-03-23T21:24:00.008+01:00

We zijn de winter goed doorgekomen. Met name de ijspret met de Quest ligfiets, voor de buurtbewoners is het de gele banaan, is me heel goed bevallen. Voor de liefhebbers kijk maar eens op: http://wimschermer.blogspot.com/search?q=quest+ijs

Ik heb een aantal filmpjes gemaakt van de avonturen op het ijs met de Quest. Op Youtube zijn die al enkele duizenden keren bekeken.
Het Dampie is een prachtig water achter ons huis. Op meerdere erven werd een open vuur gestookt en de kleurige verlichting maakte het sprookjesachtig.
In december zijn de laatste grote karweien in huis afgemaakt. Een nieuw project 'kippen' is nu aan de beurt. Eerst oriënteren we ons goed en gaan onder meer naar de grote kleindiertentoonstelling in Zuid-Laren.
Wij willen een drietal Noord-Hollandse Blauwen aanschaffen en die vrij op het erf laten rondscharrelen. Marian vind het leuk om te beginnen met kuikentjes. Dat betekent dat er een goed hok met een overdekte buitenren moet komen. Wij wonen in een 'kasteel', dan kun je je kippen natuurlijk niet slechter huisvesten. Het wordt een zogenaamde 'Lakenvelder' van Castle dierenverblijven uit Rijssen. Het hok wordt gemonteerd afgeleverd maar helaas komt de vervoerder met een vrachtauto van meer dan 12 ton, ondanks dat hen gezegd was dat 10 ton het maximum voor de pont is. De vrachtauto met hok verdwijnt weer en later wordt het hok met een lichtere vrachtauto alsnog afgeleverd. Met hulp van de buren wordt het hok met zijn vijven naar achter gebracht.
Vandaag wordt door Maurice en Robin van Ed Schut hoveniers de boomgaard gecompleteerd. Er staan al acht 45 jaar oude perenboompjes, nu komen er nog twee appelboompjes en twee pruimenbomen bij. Als die hun plekje hebben gevonden, wordt het kippenhok geplaatst. Terwijl ik de hardhouten fundering in elkaar schroef, maken Maurice en Robin een degelijke ondergrond. Deze bestaat uit een laag grof wit zand vermengd met cement. Daarbovenop worden Belgisch hardstenen tegels gelegd die nog van de bouw over waren. Het geheel wordt door een damwandje opgesloten, nodig omdat het terrein vrij sterk afloopt en het geheel natuurlijk wel waterpas moet staan.
Het resultaat ziet er heel goed uit. Wel moet ik het zand nog met een bladhark verspreiden, maar daarvoor moet het eerst droog zijn. Ook moet het hok nog van binnenuit worden vastgeschroefd op de fundering. Daarvoor moet eerst het cement uitharden. Het stormt nu en ik hoop dat het hok blijft staan.
De kuikentjes kunnen straks hun kasteeltje betrekken.

Nachtverlichting experiment

2008-12-12T11:37:00.002+01:00

Wij hadden al een beperkte verlichting in de overtuin en in de voor- en achtertuin aangebracht. De voorkant van de boerderij wordt door 4 lampen van 15 Watt aangelicht. Heel aardig, maar de lampen staan zo dicht bij het huis, dat alleen de voorgevel en de topgevel worden verlicht. De kap blijft in het duister gehuld en dat geeft een beeld van een decorstuk. Aanvankelijk denk ik de kap aan te lichten met in de achterzijde van de topgevel aangebrachte lampen. Ik vrees dat het verlichtingsbeeld onevenwichtig zal zijn en besluit toch met aanschijn spots vanuit de overtuin te gaan werken.
In overleg met hovenier Ed Schut neemt Hans van de firma Statusfeer -http://www.statusfeer.nl/- contact met mij op. Zij leveren oerdegelijke aluminium aanschijn spots die gebaseerd zijn op metaal halogeen, zeg maar Xenon HID lampen. Deze spots, type Residence, zijn er in 35 en 70 Watt. Ik heb al een 35 Watt lamp die de treurwilg prachtig verlicht. Deze lamp kan de kap van de stolp evenwel niet goed in het licht zetten. Op de site van statusfeer zijn diagrammen te vinden waarop de reikwijdte en breedte van het verlichtingsbeeld van de lampen zijn te zien. Daar zie ik dat de 35 Watt spot een verlichtingsbeeld geeft van 19,60 x 9,30 meter. De 70 Watt spot komt tot 29 x 13,10 meter.
Hans brengt twee 70 Watt spots die ik op de afgelopen week door hovenier Ed Schut aangelegde stopcontacten aansluit.
Het resultaat is prachtig, zij het dat de spot bij het sluisje, die staat een stuk dichter bij de stolp, te fel is. Als ik daar de 35 Watt lamp neerzet die normaal onder de boom staat, is het verlichtingsbeeld prima.
De familie Visser kijkt vanuit hun huis rechtstreeks in de felle 70 Watt lichtbron. Ik had me al voorgenomen een soort zonnekap te maken waardoor dit probleem wordt voorkomen. Ik heb een stuk aluminium plaatmateriaal over van de Solatubes. Daaruit maak ik een kap die vervolgens aan de binnenkant matzwart wordt gespoten. Dit lijkt goed te gaan.
Gisteravond, het miezert een beetje, maak ik een paar foto's van de verlichte boerderij. De foto's lukken redelijk, al zal ik bij beter weer een paar nieuwe opnamen maken.

Hekwerken, het allerlaatste project

2008-12-12T10:56:00.003+01:00

Gisteren zijn Gerard Aikema en zijn medewerker Piet begonnen met het plaatsen van hekwerken rond de stolp. Langs de dijk komen 50 cm hoge hekken, achter de garage 1.50 meter hoog en bij het sluisje 80 cm hoge hekken. De hekken langs de dijk blijven laag om er vanuit de woonkamer overheen te kunnen kijken.
Het hekwerk is spijltje voor spijltje door Gerard in elkaar gelast, daarna verzinkt en tenslotte gepoedercoat. De kleur is niet helemaal de kleur die we willen, grachtengroen is niet in RAL kleuren te verkrijgen, maar het komt er dichtbij en ziet er prima uit.
Waar iedereen, van aannemer tot beschoeiing bouwer tegen aan is gelopen, enorme hoeveelheden stenen, puin en hout in de grond, speelt ook nu de mannen van Aikema parten. Een enkele stalen paal kan er met de grondboor ingezet worden, de meeste palen moeten met grof geweld, variërend van de zware voorhamer tot zelfs de Kangoo, op de gewenste plek worden gezet.
Helaas ontbreken er enkele onderdelen, die zijn onderweg tussen de werkplaats van Gerard, de verzinkerij en de poedercoater, zoek geraakt. Als die niet meer boven water komen, zal Gerard ze opnieuw moeten maken.
Dit moet in elk geval gebeuren met het hek naast de sluis. Gerard had dit in tweeën gemaakt om de zwaaibreedte te beperken. Dat maakt het rijden met een kraantje of trekker naast het huis onmogelijk. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Gerard zal dit aanpassen, al is het nu wel de vraag of dit nog dit jaar lukt.

Vierkant oxaalzuur vrij en toognagels afgezaagd

2008-12-11T22:40:00.004+01:00

Nadat de aannemers vorige week hun resterende klussen hebben geklaard, is het nu aan mij om het eikenhouten vierkant onder handen te nemen. Omdat het nu toch een stofbende is in huis kan ik mooi enkele donkere inwaterplekken met de schraper te lijf. Dan merk je hoe taai eikenhout is. Slechts vliesdunne laagjes krijg ik er per keer vanaf. Uiteindelijk ziet het er fraai uit en kan ik aan het laatste grote karwei beginnen. Het vierkant moet ontdaan worden van oxaalzuur kristallen.
Deze kristallen geven een witte waas op het hout en zijn veroorzaakt door het onvoldoende afwassen met water van het ontweringswater. Dit ontweringswater dampt nu uit het eikenhout en vormt een witte laag oxaalzuur kristallen.
Hoewel het aanvankelijk alleen maar een cosmetisch probleem lijkt, heb ik wekenlang last van een hardnekkige hoest. Pas nadat ik de oxaalzuur kristallen op de begane grond van de vierkantspalen heb verwijderd, houdt het hoesten op.
Nu moet een deel van de palen beneden en alle palen boven nog behandeld worden.
Eerst zuig ik met een kleine borstel alle loszittende kristallen op. Daarna neem ik met een vochtige dweil de palen af. En passant verwijder ik cement- en gipsresten. De bovenverdieping is 3.70 meter hoog en de ruwe palen maken het afnemen tot een pittige klus. Hoogtevrees moet je niet hebben, vooral naast de balustrade is de hoogte van 7 meter boven de begane grond ietwat intimiderend. Twee dagen ben ik er mee zoet, maar het resultaat mag er zijn. De palen zijn allemaal weer mooi bruin en vooral schoon.

De toognagels, dit zijn de eikenhouten pinnen die de afzonderlijke gebinten bij elkaar houden, hebben allemaal een verschillende lengte. Volgens de bouwer van het vierkant is het goed gebruik om ze af te korten tot 6 centimeter. Dat betekent dat er 15 toognagels moeten worden afgezaagd. Op 7 meter hoogte aan de binnenkant van het vierkant een wat spannende bezigheid. Het ziet er nadat de zaag zijn werk heeft gedaan keurig uit.

De puntjes op de i

2008-12-03T15:33:00.005+01:00

Deze week hebben de aannemers die ons huis hebben gebouwd weer bezit van het huis genomen. Er moeten nog een aantal dingen worden vervangen en gerepareerd.
Twee grote hangijzers zijn het lelijke glazen plafond op de eerste verdieping en scheurvorming rond de meeste Veluxramen boven.
Maandagmorgen wordt het hele huis vol met stucloop gelegd om schade aan de vloertegels en vloerbedekking boven te voorkomen. Schildersbedrijf Harry Mol begint met het demonteren van het glazen plafond. De 200 kg wegende meterslange 25 mm dikke gelaagde ruit wordt met man en macht naar beneden getild. s'Middags gaat de nieuwe constructie er weer in.
Tegelijkertijd werken John en Wiliam van Offeringa aan de ramen. De stuclaag is op verschillende plaatsen gebroken. Uiteraard willen de mannen weten hoe dit komt. Dat wordt snel duidelijk. De geperforeerde metalen hoeklijn draagt op een aantal plaatsen niet op het achterliggende hout van de kap. Je kunt de strip op een paar plaatsen enkele millimeters indrukken, waarna deze weer terugveert. Een tweede probleem is dat er op enkele plaatsen geen primer is gebruikt als een dikkere tweede laag moest worden aangebracht. De hechting van nat gips op kurkdroog gips is niet goed en de laatste laag kan er makkelijk afvallen.
Vandaag komt ook Robbert Spil van aannemer Verbart voor enkele klussen. De voordeur kiert, er ontbreken enkele isolatieplaten onder de dakgoot in de garage en er wordt een nieuw luik gemonteerd op de pompput.
Al laatste monteert Robbert een zwaar RVS beveiligingsoog in de roeiboot. Datzelfde gebeurt aan de overkant van de Markervaart waar een aggregaat voor stroom zorgt om een 21 cm lang gat te boren door de hardhouten gording. Nadat de lange bout met het zware RVS oog muurvast is gemonteerd, wordt de uitstekende schroefdraad met een zware steenbeitel vernield. De toch al heel zwaar lopende borgmoer met nylon borgring kan er nooit meer af.
Zelf ben ik bezig met het schoonmaken van het houten vierkant. Door de werkzaamheden zijn er hier en daar nog cement- en gipsresten op het hout aanwezig. Het inmiddels uit het hout verdampte ontweringswater heeft oxaalzuur kristallen op het hout achtergelaten. Met de stofzuiger haal ik die weg waarna het hout met een vochtige doek wordt afgenomen.
Het knapt geweldig op en eind deze week kunnen we het huis als af beschouwen.

Gebinten.nl

2008-12-03T09:20:00.006+01:00

De leverancier van onze eikenhouten vierkants constructie is Gebinten.nl. Onderstaand een stukje tekst van hun website.

Gebinten.nl is een initiatief van Bouwbedrijf Huiskamp in samenwerking met de historische houtzagerij ‘De Lintumsmolen’. De houtzagerij is oorspronkelijk gesticht door bewoners van het scholtengoed ‘Het Lintum’ in Winterswijk.
Een scholtengoed is ontstaan als een beheersinstituut voor de graven van Gelre teneinde de landerijen te ontginnen en agrarisch te gebruiken, met de medewerking van verschillende pachtboeren, waarbij een deel van de opbrengst moest worden afgedragen aan het hof. De naam ‘Scholte’ betekent dan ook ‘schuldig’ voor het af te dragen gedeelte van de oogst.
Door de bosrijke omgeving van Winterswijk werden voor het onderhoud en de nieuwbouw van gebouwen ter plekke zagerijen en steenbakkerijen gesticht. Hiervan is ‘De Lintumsmolen’ een voorbeeld.

Op de website http://www.gebinten.nl/referentiewerken.asp is onze boerderij opgenomen als één van de referentiewerken. Als je op die site een kijkje wil nemen, vind je ons huis als je op het linker plaatje klikt.

Vandaag stuurde ik wat interieur foto's en ook enkele foto's van de buitenkant. Deze foto's zullen t.z.t. op hun site verschijnen.

Door het oog van de naald

2008-11-22T16:25:00.002+01:00

Vanmorgen stopt plotseling de wasdroger ermee. Ook de telefoon doet het niet meer. Als we verder kijken blijkt ook de warmtepomp zonder stroom te staan. Tenslotte doen de afzuigkap en de koelkast in de keuken het niet meer. Alle andere stroomgebruikers doen het prima. Mijn eerste gang is naar de meterkast. Alle 21 kortsluitschakelaars staan omhoog. Ook de 3 hoofdzekeringen staan omhoog. Daar is dus niks mee aan de hand.
De installateur gebeld en die vraagt of de buren mogelijk een vergelijkbaar probleem hebben. Dat is niet zo, dus moet het in huis zitten.
In no-time is er een storingsmonteur.
Als die de kappen van de 'stoppenkast' afschroeft en de bedrading afzoekt, is er plotseling een vonkenregen. Oops... zegt de monteur en stelt vast dat er een draad los zit. Hij vindt dat dit goed is afgelopen en zet de draad goed vast. Probleem opgelost.

Interieur

2008-11-12T14:35:00.005+01:00

Deze week ontving ik mijn nieuwe Nikon D700 camera. Er zitten twee objectieven bij, een standaard zoom van 24 - 70 mm en een groothoek zoom van 14 - 24 mm. Met deze lens heb ik de foto's die hierbij gaan gemaakt. Het is vooral een experiment om te kijken wat er gebeurt als ik met extreem hoge ISO waarden fotografeer. Alle foto's zijn gemaakt met 1600 ASA, een waarde die je met compact camera's geheel en al kunt vergeten. De resultaten overtreffen mijn verwachtingen. Zelfs op 14 mm is er nog maar heel weinig vertekening te zien. Je kunt alleen bij sterke vergrotingen een lichte ruis zien. Die ruis is dan nog aangenaam om naar te kijken en heeft wel wat weg van de korrel van de vroegere negatieffilms.
Ik heb gewacht tot het licht buiten flink was afgenomen. Hiermee krijg je, met de verlichting in huis aan, nog een beeld van wat er buiten te zien is. Na dit experiment zal ik nog een keer opnamen maken op lage ISO waarden. Ook zal ik dan wat foto's maken van de rest van het huis.

Diversen in RVS

2008-10-07T23:04:00.004+02:00

Nu het project Woude 6 om en nabij compleet is, moeten er nog wel een aantal puntjes op de i gezet worden.
De beide Valley kajaks liggen nu nog op kratten naast de garage. Daarvoor moet zowel binnen als buiten een ophang systeem worden gemaakt. Ook de bevestiging van de houten darsdeuren, nu nog uitsluitend op het terras, moet degelijker worden.
Cees Koopman uit Heerhugowaard is een specialist in roestvast staal. Cees heeft een half woord nodig om precies te weten wat er gemaakt moet worden.
Hij monteert vandaag de in zijn werkplaats gemaakte onderdelen. Eerst worden alle gaten geboord om vervolgens deze gaten te vullen met Fischer chemische ankerpasta. Op de plek binnen en buiten de garage waar de kajaks komen te hangen gebruikt Cees RVS bouten met binnendraad. Hij doet dit om na het verwijderen van de RVS kajak steunen geen uitstekende delen te zien. Daar loop je makkelijk tegen aan.
De houten darsdeuren, ze zijn 3 meter hoog en 1,5 meter breed, zijn nu alleen nog beneden op het terras bevestigd. Dit heeft tot gevolg dat de deuren bij harde wind flink torderen en veel lawaai maken in de iets te ruime bevestiging op het terras.
We hebben nu een speling vrije bevestiging gemaakt precies in het midden van de deuren. De bevestiging op de deuren is met 2 tot 4 slotbouten heel solide. Op de muren wordt de bevestigingsplaat met 4 chemische ankers vast gezet.
De boringen in de muurplaten en op de deuren zijn conisch. De RVS stangen zijn ook voorzien van conische pennen. Het geheel is nu volledig speling vrij. De linker deur krijgt twee bevestigingspennen, één heel korte voor normale omstandigheden en dus helemaal open, een tweede heel lange is bedoeld voor heel warm weer. De houten deur kan dan op een centimeter of 50 na worden dicht gezet. Hiermee voorkomen we een te sterke opwarming van de woonkamer. We kunnen dan nog wel naar buiten lopen.
Vlak na de middag is Cees klaar en laat een tevreden klant achter.
De RVS pen en plaat die op de rechterdeur zit zal ik nog donkergroen schilderen. Vanavond haal ik vier stukken buis isolatie om de kajaks een zachte ondersteuning te geven.

Boerderijen Stichting en borrel met de hoveniers

2008-10-03T22:00:00.006+02:00

Vanmiddag lopen er twee heren met schrijfblok en fotocamera naar onze stolp te kijken. Ze beschrijven de boerderij en maken diverse foto's. Daar moet ik het mijne van weten en loop naar de dijk. Piet Verhoeven stelt zich voor en legt uit dat hij en zijn broer alle boerderijen op De Woude inventariseren voor de beeldbank van de Boerderijen Stichting Noord-Holland. Piet's broer blijkt een klant te zijn van mijn voormalige bedrijf en bij zowel hem als ik valt het kwartje.
Piet vindt de stolp er prachtig uitzien, al hadden de horizontale raamlijsten iets smaller mogen zijn.
Binnen vallen de mannen van de ene verbazing in de andere. Termen als 'adembenemend' en 'schitterend' zijn niet van de lucht.
Vooral het vierkant valt zeer in de smaak, met name omdat dit vanaf de grond tot en met de bovenste gebinten te zien is.
Ze nodigen ons uit om lid te worden van de Boerderijen Stichting Noord-Holland. Dat hebben wij direct gedaan.

Er waren nog geen goede foto's van de achterkant van de stolp gemaakt. Daarom hierbij een plaatje.

Hovenier Ed Schut en zijn mannen komen vanmiddag een biertje drinken ter gelegenheid van het opleveren van de tuinen. Ed, Maurice, Rob, Robbert, Robin en Paul zijn om 16.00 uur op De Woude. De mannen hebben een prachtig boeket bloemen, chocolade en een mooie fles wijn mee. Iedereen, wij incluis, is heel tevreden over de prettige samenwerking en het mooie resultaat. Heel goed is ons bevallen dat het ontwerp van de tuinen zo'n goede mix is geworden van de dingen die wij graag wilden en de prima invulling door de mannen van Ed Schut. Vooral Maurice en Rob hebben maar een half woord nodig om onze ideeën praktisch te vertalen in een mooie tuin.

Leuk is ook dat de Boerderijen Stichting de tuinen zeer weet te waarderen.

Na de koffie met gebak gaat een biertje er wel in. Om half zeven gaan de mannen genieten van hun vrije weekend.
Nogmaals hartelijk dank jongens.

Indrukwekkend eerbetoon afscheid Piet Los

2008-10-01T22:47:00.006+02:00

Ik ben donderdag tot en met maandag naar Duitsland en kan het afscheid van Piet Los niet meemaken. Ik hou regelmatig contact met mijn vrouw, ook om te horen hoe de reportage van Yvon Jaspers over De Woude er uitzag.
Vanaf het moment dat bekend werd dat Piet was overleden, hebben we de vlag halfstok gehesen aan onze splinternieuwe vlaggenmast. Omdat ik de vlag ook 's nachts wil laten hangen, heb ik er voor gezorgd dat de vlag aan beide kanten verlicht is. De verlichting van de grote treurwilg en het aanlichten van de stolp en diverse bomen, blijft voorlopig uit.
Donderdag gaat Marian condoleren en heeft een mooi boeket bloemen mee. Het is heel emotioneel.
Vrijdag, de dag van de crematie staan alle inwoners in een rij langs de weg naar de pont. Marian beschrijft dit als een buitengewoon indrukwekkende ervaring.
Thomas strijkt zaterdag de vlag, de sierverlichting blijft deze week nog uit.
Maandagavond laat ben ik thuis. Dinsdag morgen zie ik de drie boten van Piet vol met bloemen in het Dampie liggen. Vooral het smalle scheepje, Piet's lievelingsbootje, dat met 2 stokken midden in het Dampie ligt, een meter of dertig van ons erf, doen me de tranen in mijn ogen schieten. Een sereen en mooier eerbetoon kan ik niet bedenken, schitterend.
De hele dinsdag zie ik inwoners over de sluis lopen en soms een tijdje stilstaan op de brug. Dat is vanaf vrijdag natuurlijk ook al vaak het geval geweest.
Ik maak een paar foto's omdat het kleine bootje i.v.m. met de toenemende wind vandaag is weggehaald.

Beroepsvisser Piet Los verdrinkt

2008-09-24T10:02:00.003+02:00

Het eiland De Woude is in rouw. Vrijdag- op zaterdagnacht is Piet Los verdronken in de Markervaart. Piet was beroepsvisser en alleen een sloot scheidde onze erven. Zaterdagmiddag was ik voor ons gebruikelijke pondje paling op zoek naar Piet. Hij was niet thuis en ook op de dijk was hij niet te vinden. Ik vroeg aan Anneke en Evert of zij hem gezien hadden, maar ook zij wisten niet waar ie was.
Zondagmiddag rij ik met mijn gele fiets terug naar het eiland en zie een aantal eilanders met een teneer geslagen blik aan het water van de Markervaart staan. Ik vraag 'is het niet meer veilig op het eiland?' Dan zegt pontbaas Cor Helder dat zijn zwager Piet Los verdronken is en nog in het water ligt. Met een pikhaak wordt voorkomen dat Piet wegdrijft. Het wachten op politie en brandweer duurt heel lang.
Piet, is vrijdag op zaterdagnacht bij het overvaren te water geraakt. Piet kon niet zwemmen en dat is hem fataal geworden. Het hele dorp is getuige van de berging door brandweerduikers. Iedereen is zwaar aangeslagen. In deze kleine gemeenschap komt dit als een mokerslag aan.
Samen met Jan en Tilly Bouscholte gaan we naar het huisje van Piet en condoleren de aanwezigen waaronder een van zijn zoons en zijn ex-vrouw. Daarna drink ik koffie bij Jan en Tilly.
De beide restaurants sluiten direct hun deuren en het wordt onwezenlijk stil op het eiland.
Ik hijs de vlag halfstok en zet een spot op enkele meters van de mast. Alleen dan mag de vlag ook 's nachts blijven hangen.
Donderdag middag en avond is er condoleren, vrijdag wordt Piet gecremeerd. Helaas ben ik er niet bij aanwezig. Ik ben van woensdagavond tot maandag a.s. in Duitsland.

Het water heeft hem veel gegeven
Het water heeft hem alles ontnomen

Overtuin klaar

2008-09-18T13:30:00.005+02:00

De overtuin is klaar. Na het aanbrengen van drainage, beregening en stroompunten voor enkele lampen, zijn afgelopen week verschillende lampen aangebracht. Het meest spectaculair is de spot onder de grote treurwilg. De HID lamp is maar 35 Watt, maar verlicht de boom tot in de top.
Ook de verlichting in de achtertuin is nu klaar. Aanvankelijk had Rob de spots in het schelpenpad geplaatst. Marian noemt het 'net een catwalk'. Verlichting is mooi, maar je moet de armaturen eigenlijk niet zien. Hoewel het best een paar uur werk is, is Rob met me eens dat de lampen beter uit het zicht kunnen worden geplaatst. De lamp voor het terras gaat twee meter naar links en wordt in de border met hortensia's links van het terras geplaatst. De andere twee lampen worden opgehangen aan de perenboompjes. De kabel wordt 10 cm diep in grasmat gelegd en bovengronds door een polyethyleen pijpje gevoerd om de stroomdraad bosmaaier bestendig te maken. Het pijpje spuit ik, net als alle stekkerdozen, matzwart. Resultaat? Perfect!.
De ietwat mager beplante border aan de sluiskant is vorige week opnieuw beplant en ziet er nu schitterend uit.
Ik leer het woord 'harsmof'. Met een harsmof wordt een absoluut waterdichte elektrische verbinding gemaakt. De harsmof is een polycarbonaat huis waar de verbinding ingelegd wordt. Bij dunne kabels moet er bij de in/uitgang van de kabel tijdelijk met tape een dichte verbinding worden gemaakt. Via een opening in de mof wordt een twee-componenten hars gegoten die een waterdichte verbinding garandeert.
Vandaag is ook de verlichting van de voorzijde van de stolp klaar. Het ziet er vanavond heel fraai uit.

Nieuw historisch materiaal en hr Klok geboren in Woude 6

2008-09-17T21:40:00.007+02:00

Vandaag hou ik me onder meer bezig met het scannen en fotograferen van oude prenten en foto's. Deze zijn allemaal afkomstig van Henk en Irma Kater, een van de vroegere bewoners van Woude 6. Eerst kreeg ik de pentekening met het sluisje in de voorgrond. Deze prent geeft een goed beeld van de oude boerderij. De pentekening die vanaf de dijk is gemaakt met het ophaalbruggetje kende ik al, deze komt ook voor in het boekje over De Woude.
Vandaag breng ik de eerste twee prenten terug en krijg een derde mee. Dit is een potlood tekening. Opvallend is de te grote afstand tussen de boerderij en Woude 7, het huis van Thomas en Minette.
Heel blij ben ik met de luchtfoto van het dorp. Ik schat dat deze rond 1980 is gemaakt. De lijst krijg ik niet zonder schade open, daarom maar door het gematteerde glas gefotografeerd. Met de zon als lichtbron kan ik de foto zodanig neerzetten dat er weinig hinder van het gezandstraalde ruitje is. Na de overzichtsopname maak ik een detail van het schiereiland waarop Woude 6 is gebouwd. Nu is heel mooi te zien hoe vol het toen was gebouwd. Opvallend is dat het pad op de overtuin exact overeenkomt met het schelpenpad dat we nu hebben gemaakt. Het pad van toen stopt tot op de centimeter nauwkeurig op dezelfde plek als waar deze nu ook ophoudt. Opvallend is de caravan op de voortuin. Deze is van de familie Spijker, een glashandelaar uit Haarlem. De caravan heeft er enkele tientallen jaren gestaan. De nu enorme treurwilg is toen kennelijk recent geplant, het is nog maar een iel boompje.

Vanmiddag heeft een ouder echtpaar meer dan normale belangstelling voor de boerderij. Ik zie ze al een tijdje op het ophaalbruggetje staan, maar breng eerst de foto's terug naar de familie Kater. Op de terugweg spreekt het echtpaar mij aan en vraagt of ik de bewoner van Woude 6 ben. Het blijken de heer en mevrouw Klok te zijn, nu woonachtig in Zuid-Oost Beemster. De heer Klok, hij is nu 79 jaar, is in 1929 geboren in de voormalige boerderij op Woude 6. Ik laat ze het huis zien en ze zijn onder de indruk. De heer Klok vertelt dat de boerderij ook in de dertiger jaren van de vorige eeuw al in een matige staat was. De ratten konden vrijelijk in- en uitlopen en hebben toen regelmatig gaten gevreten in de kleren die in de kast lagen. Zelfs de bontkraag van de winterjas van moeder Klok werd opgepeuzeld. Toen Klok 6 jaar was zijn zijn ouders verhuisd. Een bijzonder leuke ontmoeting die zeker een vervolg krijgt omdat mevrouw Klok heel fraaie foto's heeft van de oude boerderij op Woude 6.

Slak als acteur

2008-09-15T12:35:00.003+02:00

Een slak heeft bezit genomen van de vensterbank. Het is een heel mooi exemplaar en ik besluit dat ie maar even moet acteren als fotomodel. Het beest vindt het prima en waar ik hem ook op neerzet, hij gaat in al zijn schoonheid aan de loop. Zo begin ik met een spiegel en dat levert aardige beelden op. Ik zet hem ook even op de Limelight hortensia's. Ondanks dat een slak relatief zwaar is weet ie op de bloemen prima overeind te blijven. Op een gegeven moment hangt ie op zijn kop aan de onderkant van een blad. Enkele waterdruppels vallen via zijn ogen op steeltjes omlaag. Het is niet makkelijk om vast te leggen, maar ook dit lukt redelijk.
De gebruikte lens is een Nikon 105 mm micro Nikkor. Dit is een heel wat beter optiek dan de objectieven voor normale fotografie.
Tenslotte laat ik mijn acteur over de Belgisch hardstenen terrasvloer kruipen. Ter plaatse van een heel mooi fossiel in deze tegels is mijn slak op zijn mooist.

Beplanting overtuin gereed

2008-09-12T22:56:00.000+02:00

De ochtend begint met een flinke schrik. Buurman Bert Visser klopt op het raam en heeft een camera in zijn hand. Dit blijkt mijn Nikon D200 te zijn met 18-200 lens. Ik heb de camera gisteravond vergeten mee naar binnen te nemen en deze heeft overnacht op het bankje voor het huis. Dat is iets wat op De Woude nog wel zonder gevolgen blijft. Wat minder goed oogt is dat het vannacht en vanmorgen vroeg stevig heeft geregend. De camera is ziet er dan ook uit als de welbekende verzopen kat. Oops.... als dat maar goed komt!
Gelukkig komt het goed af. Ik maak het toestel aan de buitenkant helemaal droog en haal dan pas het objectief eraf. Binnenin is alles droog, de D200 is voorzien van veel rubber pakkingen die wel een drupje kunnen verdragen. Gelukkig heb ik de zonnekap en een filter op de lens, ook dat komt goed af.

Vandaag zal de overtuin worden beplant en de vlaggenmast worden geplaatst. In de ochtend regent het tussen 9.00 en 10.00 uur hard. De mannen van Ed Schut drinken vroeg koffie. Buienradar.nl belooft om 10.00 weer droogte en dat komt uit. Wel is er veel regen onderweg uit het zuidoosten. De laatste stukken gras worden gelegd en alle borders worden beplant.
Ed Schut zelf komt de vlaggenmast brengen en helpt met het plaatsen daarvan. Ed heeft een prachtig boeket bloemen mee voor Marian's verjaardag morgen. Inmiddels, het is nu 14.00 uur, komt de voorspelde regen met bakken uit de lucht. Er wordt toch doorgewerkt om voor het weekend alles klaar te krijgen. Zelfs de Hortensia Limelights die naast de sluis waren geplant en niet helemaal je dat waren, worden nu met man en macht vervangen. Dit ziet er schitterend uit.
De mannen, ook Ed, zijn letterlijk doorweekt en willen koste wat het kost de klus afmaken. Maurice duikt via het kruipgat in de hal onder de grond om de verlichting voor aan te sluiten. Dit lukt met hulp van Perry Kenter die een gat boort in de meterkast. Perry komt twee eikenhouten kasten afleveren die in de badkamer boven worden geplaatst. Helemaal geweldig. Perry is weliswaar timmerman, maar meubels maken is zijn echte passie. Wat hij in massief eiken kan maken grenst aan het ongelofelijke.
Vanavond brandt een buitenlamp bij de steigers en een grondspot voor het eerst. Morgen komt Ed nog een spot brengen die de treurwilg van onder zal verlichten.
Al met al overstijgt het resultaat alle verwachtingen. De overtuin oogt heel groot en sluit nu schitterend aan op de boerderij. Ook de aansluiting met de tuin van de buren is zo goed dat er geen scheiding is te zien.

Gras in de overtuin

2008-09-11T21:24:00.004+02:00

Gistermiddag zijn de hoveniers weer bij ons begonnen. In de ochtend moest er elders nog een karwei worden afgerond.
Samen met de buren hebben we besloten een spot aan te brengen onder de grote treurwilg. De grondkabel daarvoor moet dan nog wel worden ingegraven. Maurice heeft het kraantje weer mee en die klus is snel geklaard. Wel moet er een sleuf door het stenen pad naar het kompas worden gegraven.
Hans voorziet de border in de achtertuin van witte roosjes, ziet er heel fris uit.
Maurice graaft een gat en plaatst een grote ronde buis. Deze buis wordt volgestort met beton en direct daarna wordt de voet van de vlaggenmast erin gezet.
De mannen harken de overtuin netjes vlak en beginnen dan met het leggen van 225 m2 graszoden. Je ziet het opknappen.
De hele dag zijn ze daar mee bezig. Aan het eind van de dag blijkt dat er zo'n 20 m2 graszoden tekort is.
Onderwijl knip ik de heg tussen ons en Thomas en Minette. Dat gaat met de Bosch AHS 52, een accu heggenschaar met Li-ion accu heel gemakkelijk en snel.
Voordat het gras onder het perenboompje van buurman Bert en Femmie Visser wordt gelegd, worden de laatste peren geoogst. Met de Wolff zaag-op-een-steel zagen we de uitgegroeide top uit de boom. Ook aan de onderkant worden enkele takken afgezaagd. We kunnen er nu weer goed onder door kijken.
Aan het eind van de dag ziet het er al prachtig uit, zelfs zonder enige beplanting. Dat gebeurt morgen.

Kraandiploma

2008-09-10T09:20:00.003+02:00

Op 3 september meldde ik dat ik eigenhandig de enorme heesterpartij bij de treurwilg heb verwijderd. Dit was mijn eerste ervaring met een graafmachine. Maurice en Rob waren onder de indruk van mijn snelle leren in de kraan :)
Dat moest op een speciale manier gehonoreerd worden. Daarom kreeg ik een mooi 'diploma' uitgereikt. Heel leuk en hartelijk dank jongens.

Treurwilg en tegenslag

2008-09-03T22:55:00.006+02:00

Nu de grote dode tak beneden is en de versnipperaar zijn werk heeft gedaan wordt de treurwilg gesnoeid. In de top wordt ie 'lichter' gemaakt, dat wil zeggen dat een teveel aan takken wordt weggesnoeid. Bovenin ziet het er allemaal prima uit. Twee grote takken die over het water hangen blijken gescheurd te zijn en deels al ingewaterd. De mannen maken me duidelijk dat deze er in ieder geval af moeten. Gewoon een kwestie van achterstallig onderhoud. Als de boom eerder was gesnoeid zouden deze takken eerder van teveel gewicht zijn ontdaan en er nu nog gezond bij gestaan hebben.
De collega van Remy gaat nogmaals naar de top van de boom om deze nog eens kritisch te bekijken. Er worden nog enkele kleinere takken verwijderd. Nu zijn de boomverzorgers tevreden. Op mijn verzoek wordt het verwijderen van enkele takken boven het water achterwege gelaten om de wilg niet al te kaal te maken. Als de boom volgend jaar goed is uitgegroeid kunnen die takken alsnog worden ingekort om de boom nog beter in verhouding te krijgen. Het is al 15.00 uur als de wilg klaar is. Er moeten nog twee berken, een es naast de stolp en het peertje van buurvrouw Visser worden gesnoeid. Dat is allemaal in een uurtje gepiept. Om 16.00 uur rijden de mannen met de volle vrachtwagen houtsnippers van het eiland.
Het ziet er totaal anders uit, een beetje onwennig is het wel. Gelukkig kan de boom weer jaren staan te pronken. Het totale overzicht over de dijk is enorm verbeterd.

Treurwilg weer een treurwilg

2008-09-03T22:07:00.009+02:00

Vandaag wordt, in goed overleg met onze beide buren, de treurwilg ontdaan van de massale klimop. Hoe meer de klimop bezit neemt van de wilg, hoe gevoeliger de boom voor harde wind wordt. In het verleden zijn al grote takken afgebroken en ook recent is een grote tak omlaag gekomen. Als de klimop verwijderd is zal de boom beoordeeld worden op levensvatbaarheid en snoei mogelijkheden. Om 8.00 uur staan twee jonge mannen van Rob Manuel boomverzorging voor de deur. Het regent onophoudelijk en dat betekent wachten. Het is te gevaarlijk om in de stromende regen over de gladde takken te lopen. Om kwart voor negen, het regent nog steeds, gaan ze toch aan de gang. Een heel lange ladder wordt tegen de boom gezet en Remy klimt omhoog om de eerste klimop met de kleine Stihl kettingzaag te lijf te gaan.De mannen zekeren zich met twee touwen die om de hoogste takken worden gegooid. Het is een enorm karwei en heel leuk om naar te kijken. Verschillende buren en bewoners van de camping nemen een kijkje.
De mannen vorderen gestaag en langzaam maar zeker komen de takken en stammen weer in beeld. Tussen de twee stammen blijkt een heel zware gebroken tak omlaag te hangen. De tak is helemaal overwoekerd met klimop. Als deze grote tak vrijgemaakt is komt ie gecontroleerd aan een touw omlaag. De mannen willen de roeiboot van de fam. Visser niet tot zinken brengen. De tak is te groot voor de versnipperaar, maar als er een dik stuk is afgezaagd zet de lompsterke versnipperaar zijn tanden er toch in.

Drainage, beregening en gras maaien

2008-09-02T22:25:00.003+02:00

Vandaag is het voorlopig de laatste dag dat de mannen van Ed Schut bij ons werken. Morgen beginnen ze een nieuw project in Alkmaar. Volgende week komen ze terug om het gras te leggen.
Er moet vandaag nog veel gebeuren en er wordt stevig gebuffeld. Robert, een nieuwe medewerker maakt de opstap vanaf de sluis af terwijl Rob de beregeningscomputer installeert. Maurice doet het meeste graafwerk en voert de veranderingen door aan het pad naar de treurwilg. En passant wordt het betonnen zitje bij Thomas en Minette rechtop gezet en het straatwerk vlak getrild.
De drainage slangen worden ingegraven, evenals de toevoerleidingen voor de beregening. Het begint te regenen en te waaien, heel vervelende omstandigheden om in een tuin te werken.
Rob legt me uit hoe de Honda walsmaaier werkt en mag ik het zelf proberen. Da's nog niet zo makkelijk. Het is nat en bij de schuine kant bij de beschoeiing wil de maaier graag te water. Ik ben kletsnat, van het zweet en van de regen. Uiteindelijk ligt na ruim een uur het gras er weer kort geschoren bij.
Morgen zal de grote treurwilg worden ontdaan van de klimop. We zijn heel benieuwd hoe de mooie boom eronder vandaan komt.

Overtuin krijgt vorm

2008-09-01T21:18:00.004+02:00

Vandaag wordt de tuin tussen ons en Thomas en Minette van Woude 7 vormgegeven. Eerder al had ik de enorme struik die op de grens van onze tuinen stond om het leven gebracht. Nu alles open is kan er mooi een schelpenpad worden aangelegd die de toegang tot de ligplaats van buurman Bert Visser goed mogelijk maakt.
Nu we daar toch bezig zijn, maken de mannen van Ed Schut een mooie hardhouten plank op de bestaande beschoeiing. Liever hadden wij de beschoeiing daar ook vernieuwd, maar dit zou ten koste gaan van de treurwilg die daarbij een flink deel van zijn takken zou kwijt raken. Nu de beschoeiing daar alsnog is opgeknapt is het geheel er behoorlijk op vooruit gegaan. De bevestiging van het meeroog voor de roeiboot van de fam. Visser is nu degelijk uitgevoerd.
Zo gezegd zo gedaan. Thomas en Minette zijn tevreden met het resultaat maar.....
Hun voorstellen zijn heel zinvol en maken het resultaat alleen maar mooier. Vooral de treurwilg komt nu nog mooier solitair te staan. De oude verzinkte tuinbank wordt weer op globaal dezelfde plaats aan het water ingegraven. Straks komen er nog nieuwe houten delen op.
Met het kraantje wordt een bed gegraven vlak voor de beschoeiing en pal voor de steigers. Dan komt er een hardhouten plank op de scheiding van gras en schelpen. Vervolgens wordt puingranulaat gestort en aan getrild. Nadat dit alles is voorbereid worden de schelpen gestort.

Schelpen en bloemenfotografie

2008-08-29T23:25:00.007+02:00

Vandaag komen de lang verwachte schelpen voor de paden langs en achter de boerderij. Marcel Nielen had eerder bruinachtige schelpen kunnen leveren, maar dat is naast de grijze kleischelpen die al aan de garagekant liggen niet fraai. Marcel gaat op zoek naar een nieuwe partij en vindt die bij Floris in Wormer. 7 m3 schelpen van een mooi gemeleerde soort worden aan de andere kant van de Markervaart afgeleverd. Met de Weidemann shovel worden ze via de pont naar ons huis gebracht en worden de 1 m3 grote zakken aan de onderkant kapot gesneden en verdeeld over de paden. Het Takeuchi kraantje is ook nu weer een handig hulpmiddel. Het ziet er meteen heel anders uit, een fraai geheel.
Dat ons erf te zijner tijd wel aantrekkelijk zou kunnen worden voor fotografen was wel te verwachten, maar dat dit vandaag al zou gebeuren is opmerkelijk. Een fotograaf van een landelijk promotiebureau van bloemen en planten zoekt 'moderne' buiten locaties om de meegenomen planten en bloemen te fotograferen. Eerst zijn ze op de zwemvlonder aan het fotograferen, daarna op de vlonder in achtertuin waar de enorme vuurschaal een goed decorstuk is. De fotograaf heeft prachtige digitale Hasselblad spullen in gebruik. Daar kan ie opnamen van 40.000.000 pixels mee maken, subliem.
De grote Hortensia Limelights in de achtertuin zijn een eldorado voor vlinders en vliegen. Ik probeer een paar opnamen van vliegen te maken en dat lukt aardig.
In de avond krijgen we weer een heel fraaie zonsondergang te zien.

Kompas rond

2008-08-28T22:18:00.005+02:00

Vandaag leggen Maurice en Rob de laatste hand aan de kompasroos. Gisteren zijn de vier hoofd windstreken gelegd, vanmorgen worden de laatste 5-duims walen rondgestraat. Als laatste worden de vier tussenliggende windstreken gelegd uit boeren geeltjes. De mannen vinden het prachtig om te doen enne... het is ook prachtig om naar te kijken. Wel heb ik, net als Maurice en Rob gehoorbescherming op. Het ontwerp van het kompas vereist dat er veel moet worden gezaagd en dat lukt niet zonder veel lawaai.
Als de kompasroos is gelegd, wordt ie met de kleine trilplaat aangetrild. Rob zorgt er nauwkeurig voor om de hardstenen platen niet te raken. Daarom worden de stenen langs de hardstenen segmenten met een grote kunststof hamer en een hardhouten plank aangeklopt. Vervolgens wordt er een kleine hoeveelheid steenzand in de voegen gebezemd. Met de waterslang wordt alles natgemaakt om met het cement in het zand waar de stenen op liggen de boel te fixeren. Als het cement in het zand morgen is uitgehard is worden de voegen tussen de stenen nogmaals vol gebezemd met steenzand. Het uiterlijk wordt dan rustiger en nog mooier.
Nu de stenen enigermate schoon en nog vochtig zijn, maak ik van een trap een paar foto's. Het ziet er schitterend uit, vooral door de natuurlijke materialen. Natuurlijk kun je met betontegels een nog strakker uiterlijk krijgen, maar zo authentiek als het er nu uitziet lukt met beton nooit. De verschillende kleuren van de walen contrasteren mooi met de boerengeeltjes en de hardstenen platen.
Aanvankelijk was het idee om in het hart van de kompasroos de vlaggenmast te plaatsen. Maurice vind het hart van de roos zo mooi dat ie me ervan overtuigt dit plan te laten varen en de vlaggenmast meer naar de waterkant te plaatsen. Maurice heeft groot gelijk, de kompasroos blijft onaangetast.

Wim op de kraan

2008-08-27T21:44:00.004+02:00

Vandaag wordt er door Maurice en Rob gewerkt aan de kompasroos. Aan de hand van de uitslagen op grote vellen karton, worden 3 cm dikke hardstenen platen met de Stihl cirkelzaag op maat gezaagd. Met een peilkompas zorgen we voor een precieze ligging op het noorden. Dat gaat niet in één keer goed omdat mijn twee kompassen onderling 3 graden verschillen. Aan de hand van een kadasterkaart bepaal ik welk kompas de goede waarde aangeeft.
De stenen platen worden op een bedje van zand en cement neergevleid. Als de vier windstreken in hardsteen liggen, wordt de tegenkant in de lengte gestraat met 5 duims walen. Die walen worden ook weer heel precies met de steenzaag in model gezaagd. Als dat klaar is wordt er met gebakken 7-duimers rond gestraat. Het wordt al heel chique.
Terwijl de mannen met het kompas bezig zijn stelt Maurice voor dat ik zelf met de kraan de enorme bos struiken verwijder die ons al heel lang het zicht op een deel van de Markervaart ontneemt. Maurice legt me uit hoe het werkt. In het begin natuurlijk vreemd, maar al snel kan ik aardig met de Takeuchi overweg. In twee uur zijn de immens groot uitgegroeide struiken een kopje kleiner. Het uitzicht is prachtig nu de boom weer solitair staat. Tussen de struiken ontwaar ik behalve veel lege bierglazen ook twee oude koperen ketels. Die liggen er waarschijnlijk al heel lang. Marian komt ze ophalen.
Volgende week zal de klimop worden verwijderd en de treurwilg worden gesnoeid.

Drainage en kompasroos

2008-08-27T00:29:00.004+02:00

Vandaag leggen Maurice en Rob drainage aan in de achtertuin. Eén plek tussen de perenboompjes blijft kletsnat en dat kunnen de bejaarde peertjes natuurlijk niet te lang verdragen. Nadat de nieuwe zoden deels zijn weggehaald spit Rob een gat. Direct staat het vol water dat niet wil zakken. Er wordt een lange sleuf gegraven naar de beschoeiing waarna een drainageslang wordt aangebracht. Even later is er nauwelijks nog iets van te zien.
De dijk wordt ontdaan van drie rijtjes stenen om water en stroom naar de overtuin te kunnen aanbrengen. Ook wordt een lege mantelpijp geplaatst voor toekomstig gebruik

De overtuin wordt vandaag aangepakt. Marcel Nielen bracht gisteren al een paar wagens grond en zand. De overtuin zal voor een groot deel uit gras bestaan. Centraal wordt een pleintje gemaakt met een vlaggenmast. Met dat pleintje heeft Wim een plan. Als navigatiefreak ben ik gek op sextanten, radionavigatie apparatuur zoals Decca, GPS en wat al niet meer. Al deze spullen heb ik tijdens zeiltochten op zee gebruikt en goeddeels nog in bezit.
Er is echter één hulpmiddel dat de eeuwen heeft overleefd en dat is het kompas. Waarom maken we dat pleintje niet in de vorm van een grote kompasroos? Zo gezegd zo gedaan. Op het internet scharrel ik een mooie 8-puntige kompasroos op. Nou Maurice en Rob nog enthousiast zien te krijgen. Dit is niet moeilijk, ze vinden het direct prachtig.
Ik maak een print op schaal 1:25 en kleur deze globaal in. De diameter wordt 4.25 meter. De grote donkerblauwe vlakken worden gemaakt van blauw hardsteen. De tegenkant wordt gemaakt van 5 duims walen die verticaal worden gestraat en strak zullen worden geslepen. De vier kortere gele punten van de tussenliggende windstreken worden gemaakt van boerengeeltjes. De grote cirkel wordt rondgestraat met 7 duims gebakken walen. Rob begint direct met het uitslaan van de maten op een meterslang stuk karton.
Centraal zal een 7 meter lange vlaggenmast worden geplaatst.
Als laatste zal er een schelpenpad langs de steigers worden aangelegd. Vanavond overleggen we met onze buren hoe de tuin onder en naast de treurwilg vorm zal krijgen. We zijn het snel eens, ook vanaf de dijk wordt een schelpenpad aangelegd dat langs de treurwilg naar het schelpenpad voor de steigers zal leiden.
Boomverzorger Rob Manuel zal de treurwilg ontdoen van de klimop en de boom snoeien zonder afbreuk te doen aan het schitterende uiterlijk. Ook de enorme heesterachtige begroeiing rond de treurwilg zal morgen worden verwijderd.
We worden het ook eens over de plaatsing van hekwerken aan weerszijden van de dijkweg. Het zal voor auto's moeilijker worden om voor de deur te parkeren. Voor het lossen van vrachtwagens zal ik met Folkert en Gertien van het eetcafe overleggen om de chauffeurs te bewegen hun lading voor onze parkeerruimte te lossen. Dan kunnen er ook nog rolstoelers, fietsers en gebruikers van een rollator zonder risico passeren.

Katriene Heuperman op bezoek

2008-08-27T00:14:00.002+02:00

Vanmiddag staat Katriene Heuperman voor de deur. Zij is de laatste bewoonster van de gesloopte boerderij. Het wordt voor haar een emotioneel bezoek. Ze vertelt veel over de geschiedenis van de oude stolp. Veel wisten we wel, maar niet dat de boerderij 'wind en water' heette. Katriene vertelde dat dit ook letterlijk kon worden opgevat. De boerderij was zo bouwvallig dat wind en water vrij spel hadden. De fundering van het vierkant was ondermijnd door wortelgroei van een grote populier. Met zware spanbanden werd het verband van het vierkant enigermate in stand gehouden. Ze vertelt dat de projectontwikkelaar die op een gegeven moment de stolp had gekocht de spanbanden rond het vierkant heeft losgemaakt. Hierdoor stortte het gebouw feitelijk rond haar en haar spullen in.
Katriene is enthousiast over wat wij er van gemaakt hebben. Na een paar uurtjes reist ze weer naar Amsterdam. Een heel prettige ontmoeting.

Glazen darsdeuren gerepareerd en nieuw dakraam

2008-08-24T12:21:00.004+02:00

De darsdeuren sluiten niet helemaal perfect. Leverancier Plooijer is al enkele keren komen kijken, maar ziet niet waarom de deuren aan de scharnierkant een - gewenste naad - van 7 mm hebben en in het midden zelfs op het kozijn aanlopen. Uiteindelijk zie ik het zelf, het hardhouten buitenkozijn loopt aan de onderkant rond.
Het kozijn moet er in zijn geheel uit, de hardhouten onderlat moet afgeschaafd worden en daarna kan alles weer gemonteerd worden. Plooijer komt met drie man, Robbert Spil van aannemer Verbart is er ook.
Eerst worden de 3 x 1,5 meter grote ruiten uit de sponningen gehaald. Een zware klus omdat iedere ruit uit 3 lagen bestaat en rond 120 kg weegt. De dikte inclusief veiligheidsfolie is 25 mm. Robbert schaaft de ronding met een elektrische schaaf af waarna de lat wordt geschilderd.
Het weer wil, ondanks een veel slechtere voorspelling, gelukkig wel meewerken.
Na vier uur omzichtig werken is de klus geklaard. De naad heeft nu nog maar een verloop van 1 mm, op deze grote afmetingen is dit een prima resultaat. Wel moet het hele kozijn opnieuw worden geschilderd.
Robbert plaatst inmiddels een nieuw Velux dakraam in het dak van de garage. De garage is bij de entree vanuit de bijkeuken te donker. De twee raampjes en het raam in de deur bij de achtertuin laten door de afstand van 11 meter te weinig licht toe.
Via het grote trapgat is er nu voldoende licht.

Aalscholver en sluis gerepareerd

2008-08-20T16:58:00.002+02:00

Vanmiddag zit er plotseling een aalscholver op ons erf. Dat is best bijzonder omdat aalscholvers tamelijk schuw zijn. Het is wel aardig dat het dier onze tuin uitkiest om te rusten en te drogen, maar blij moet je er niet mee zijn. Aalscholvers staan bekend om hun vreselijk stinkende uitwerpselen. Ze maken het zo bont dat na een tijdje het gebied waar ze verblijven zelfs voor henzelf onbewoonbaar wordt. Ze vertrekken dan om elders een nieuw gebied in te nemen.

Vandaag staat er weer een auto van een duikbedrijf voor de deur, nu van Drost. De rinket van de buitenste deur wil niet meer dicht. Nadat de duiker de rinket onder water heeft losgemaakt, blijkt al snel waarom deze niet meer dicht gaat. Eén van de twee bouten waarmee de spruit vastzit is geheel verdwenen.
Er worden twee nieuwe bouten ingezet en de sluis is weer min of meer waterdicht. Ik schrijf min of meer omdat de deuren zelf al flink lek zijn. In het najaar worden de buitenste twee deuren vervangen, komend voorjaar de twee binnenste deuren.

Beregening werkt

2008-08-18T18:06:00.006+02:00

Vanmorgen zijn Rob en een jongere collega nog bij ons bezig. Maurice en de anderen moeten deze week voor onderhoud naar andere klanten en samen zullen ze de volgende week doorgaan met de overtuin.
Rob ontkoppelt de 0,75 Kw pomp en vervangt deze voor een 1,5 Kw sterke pomp. Met deze 2 PK leverende motor is alles in één keer in orde. Rob stelt de sproeiers, afhankelijk van het type kunnen ze 6 of 12 meter ver spuiten, nauwkeurig op hoek en hoogte in en ze bereiken nu elk hoekje van de tuin. Daar waar de sproeiers niet kunnen komen, zal druppelbevloeiing worden toegepast. In de tuin naast de garage en in de voortuin functioneert dat heel goed. De aanzuigmond is nu voorzien van een korfje. In de definitieve uitvoering, deze zal door de beschoeiing worden gevoerd, zal er een grotere korf voorgezet worden.
Afgelopen vrijdag is een vuurschaal afgeleverd. Dit is een ontwerp van Extremis en meet maar liefst 1.45 meter in diameter. De schaal is van corten staal, een materiaal dat heel mooi roest en daarna niet verder roest. Wel hebben we er een 5 cm dikke natuurstenen plaat ondergelegd. Dit uiteraard om te voorkomen dat de bankirai vlonder in rook opgaat.
De laatste Limelight hortensia's worden bij de sluis geplant. Het zijn wel de laatste die er op de kwekerij waren en niet allemaal even prachtig. Komt wel goed, ze groeien nog flink door.
Zelf rol ik de grasmat nog een keer met de wals. Ik merk dat er wel veel water is gevallen/gebruikt. Op een paar plaatsen is het zo zompig dat ik door de grasmat heen zak.

De mannen die het doen

2008-08-17T00:15:00.005+02:00

Bijgaand een serie foto's van de mannen die het werk doen. Rob en Maurice werken al vele jaren in onze tuin. In ons vorige huis hadden wij een betrekkelijke kleine tuin die heel fraai door Rob en Maurice is aangelegd. Kenmerkend voor hovenier Ed Schut is dat ze heel goed luisteren en onze wensen heel goed begrijpen. Een schetsje dat wij zelf maken, daarna een rondje door de tuin is alles wat er nodig is om een mooie tuin te realiseren. Natuurlijk zijn wij er vrijwel altijd bij zodat eventuele vragen meteen beantwoord kunnen worden.
Terwijl Maurice en de jonge kerels de zoden leggen, gaat Rob, nadat driekwart van de grasmat erin ligt, de sproeiers aansluiten. Zoals eerder gezegd wordt de tuin beregend met water uit het Dampie. Daartoe is een compleet pijpen netwerk in de tuin gegraven. Met monteren van de pop-up sproeiers is een precies werkje. Ze moeten zo diep worden gemonteerd dat de grasmaaier ze niet kan beschadigen, terwijl ze ook niet zo diep mogen zitten dat ze overgroeid worden.
Als Rob klaar is wordt de pomp in werking gesteld en..... vliegt één van de sproeiers de lucht in. Vergeten te lijmen. Dan is het een heel karwei om de sproeier weer te monteren. Het gat moet worden uitgegraven en met een hevel wordt het water eruit gehaald. Rob is niet voor één gat te vangen.
Als alles klaar is ..... is Rob teleurgesteld. De sproeiers doen het niet goed en even later werkt het helemaal niet meer. De conclusie is dat er een te lichte pomp is geïnstalleerd. Maandag zal Rob een zwaarder exemplaar meenemen.

Graszoden, graszoden en nog eens graszoden

2008-08-16T23:46:00.004+02:00

Vanmorgen vroeg rijden de mannen van Ed Schut voor met vier pallets graszoden. Op iedere pallet zit 75 m2 gras. Behalve Maurice en Rob zijn er twee jongere medewerkers om te proberen vandaag 300 m2 graszoden te leggen.
De zoden worden met de shovel naar de achtertuin gereden. Daar worden de zoden op een zogenaamde Muck-truck overgeladen om via de kunststof rijplaten naar de goede plek te worden gebracht. De zoden zien er mooi uit en meter voor meter zie je de tuin opknappen. De ganzen zijn nieuwsgierig en komen kijken wat er gebeurt.
Het weer is prachtig, zonnig en een temperatuur van een graad of 20. De harde wind en de buien zijn vergeten en de mannen hebben er veel plezier in.

Yvon Jaspers in de buurt

2008-08-15T10:53:00.005+02:00

De afgelopen twee weken is er regelmatig een cameraploeg van de KRO op het eiland. Ze maken een programma dat 'Yvon in de buurt' heet. Veel Woudenaren worden geïnterviewd waaronder ook ik. De cameraploeg was al eerder bij ons binnen geweest. Nu wil ook Yvon graag binnen kijken en filmen. Ik vind dat prima, mijn vrouw wat minder. De cameraploeg gaat meteen aan de slag, de lampen in huis worden aangezet, zelfs het bed wordt strakgetrokken :).
Yvon is zeer onder de indruk en wil wel op De Woude wonen.
In oktober wordt deze aflevering uitgezonden.

Achtertuin bijna klaar

2008-08-14T18:14:00.003+02:00

Vandaag wordt de achtertuin klaargemaakt om te worden belegd met graszoden. Met een zware metalen rol wordt de grond verdicht en daarna minutieus aangeharkt. Het erf heeft een prachtig rond profiel gekregen. Overal waar je staat is de beschoeiing te zien en is er dus geen zichtbelemmering op het rondom het erg liggende water. Het leidingwerk wordt nu langs de sluis geleid en aangesloten op de leidingen in de voortuin. Ook zijn er al vertakkingen naar de overtuin aangesloten. Deze moeten nog wel door de weg worden gevoerd.
Er wordt flink wat puingranulaat naast de stolp aangebracht. Daarop zal weer een schelpenpad worden gemaakt.
Rob houdt zich bezig met de hardhouten pad afscheidingen terwijl Maurice met de graafmachine in de overtuin een sleuf graaft om de diepe plassen te laten weglopen.
De overtuin is door jarenlang parkeren steenhard geworden. Het water loopt niet meer weg. Daarom zal in de overtuin drainage worden aangelegd. Na het graven van een sleuf loopt de poel water leeg richting beschoeiing.

Irrigatie en verlichting

2008-08-13T17:43:00.003+02:00

Vandaag wordt in de hele achtertuin irrigatie en verlichting aangebracht. In de voortuin en zijtuinen wordt gewerkt met druppelirrigatie. Een meter slang levert 10 liter water per uur op. Voor de honderden meters grote achter- en overtuin wordt gewerkt met sproeikoppen die verzonken liggen in de grasmat. Deze drie hoofdsegmenten worden aangesloten op een pomp die is aangebracht naast de vlonder aan het water. De pompput wordt afgedekt met een hardstenen plaat van 80 x 80 cm.
Het water wordt aangevoerd met PVC pijpen van 40 mm.
Als alle leidingwerk is ingegraven wordt er een begin gemaakt met het pad naar de vlonder en naar het eind van de tuin. Hierop wordt puingranulaat gestort. Helaas is het gehalte zand wat te hoog en zal er een tweede laag moeten worden aangebracht. Als dit klaar is zullen de paden worden voorzien van schelpen.
Het werk is vandaag zo nu en dan gehinderd door flinke buien. De wind trekt pas aan tot Bft 7 als Maurice en Rob al naar huis zijn. Al met al zijn de omstandigheden voor de oude peertjes prima. Ze staan er lekker fris bij.

Foto's voor Stiebel-Eltron

2008-08-13T17:20:00.003+02:00

Enige tijd geleden waren er mensen van de importeur van Stiebel-Eltron om de warmtepomp optimaal af te stellen. Het trof deze mensen, waaronder Gerard Twisk, dat de installatie voorbeeldig is aangelegd. Ze wilden graag enkele foto's van de machinerie. Vandaag heb ik de opnamen gemaakt en ze aan Stiebel-Eltron verzonden.
Voor de liefhebbers enige uitleg over de verschillende onderdelen van de apparatuur.
Links zie je de grote witte machine. Bovenin zit de feitelijke warmtepomp, onderin zit een vat met 170 liter water van 60 graden C. Met dit water wordt de wasmachine gevuld en wordt er gedoucht en gebadderd. De witte kast rechtsboven is een mengvat om de juiste temperatuur in de vloerverwarming te krijgen. De beide ronde vaten zijn overdruk vaten. Rechts beneden zie je een flinke zwarte doos. Dit is één van de twee ventielen units die 9 segmenten individueel van de gewenste temperatuur kan voorzien. In de bijkeuken staat nog zo'n ventielen unit. Alle thermostaten communiceren draadloos met het juiste ventiel.
Op het zwarte blok zie je een rode en een blauwe klokthermometer om de in- en uitgaande temperatuur te kunnen aflezen. Het geheel is schitterend geïsoleerd. Je zou denken dat dit met buisisolatie gebeurt..... mis. Alle isolatiemateriaal is vervaardigd uit vlakke platen die heel knap aan elkaar worden geplakt.
De installatie is aangelegd door Ruiter en de Lange uit Wervershoof. De isolatie is door een gespecialiseerd bedrijf aangebracht. Helaas heb ik de naam daarvan niet paraat.

Tuinmannen weer aan de gang

2008-08-12T22:29:00.002+02:00

Zondagavond doe ik een zestal metingen van de hoogte van de aangebrachte grond in de achtertuin. Buurvrouw Minette is een beetje teleurgesteld dat er zoveel grond op het erf is aangebracht dat hun mooie zicht op het Dampie weer terug bij af is.
Gewapend met een laserwaterpas meet ik op een zestal plaatsen de hoogte van het terrein boven de beschoeiing. Aan de kant van Thomas en Minette meet ik hoogten tussen 40 en 53 cm. Buurvrouw heeft dus vierkant gelijk.
Maandagmorgen komen Maurice en Rob met groot materieel en 6 stuks 45 jaar oude perenboompjes het erf oprijden. Met Ed hadden we vrijdag een goed gesprek over de prijs van de boompjes. We zijn eruit gekomen en Maurice en Rob zijn blij dat ze met eigen producten aan de gang kunnen.
Kika, een 20-jarige Hongaarse loopt stage bij Ed Schut. Ze komt meehelpen en blijkt een heel lief en dienstbaar meisje te zijn.
Eerst wordt het hele terrein opnieuw uitgevlakt. Maurice haalt de dikke laag grond aan de beschoeiing kanten weg en schuift dit naar het midden waar een gat zit. De tuin heeft nu een prachtig profiel waardoor we vanaf het terras overal de bovenkant van de beschoeiing kunnen zien.
Vanmorgen worden de perenboompjes één voor één geplant. Er moet vlakbij het terras voorzichtig worden gegraven om de leidingen van de waterpomp niet te beschadigen. We slagen erin om de boompjes zo te plaatsen dat het zicht op de buren vrijwel verdwijnt. De zes boompjes zijn er zeker twee te weinig. Maurice haalt er nog twee en nu ziet het er schitterend uit. Om de boeren boomgaard compleet te maken zullen er nog enkele pruimen- en kersenbomen worden geplant.
We zijn heel blij met resultaat.

Sluis wordt schoongemaakt

2008-08-10T20:10:00.008+02:00

Zoals waarschijnlijk bekend hebben wij een antiek sluisje in de tuin. Dat is op zich prachtig, want wie kan zeggen dat ie een sluisje uit 1881 in zijn tuin heeft. Een nadeel is dat kinderen van mensen die zitten te eten bij een van de restaurants, nogal eens de sluis misbruiken als speeltuig. Oom Wim komt dan boos naar buiten als de kinderen zinloos de rinketten gaan bedienen of de brug gaan ophalen. Dat is levensgevaarlijk.
Minder gevaarlijk, maar wel heel vervelend is dat kinderen stenen en andere rommel in de sluis gooien. De afgelopen weken waren de deuren vrijwel niet meer open te krijgen. Er moest een graafmachine aan te pas komen om zeker 10 m3 bagger voor de deuren weg te graven. Daarna kon een duiker de resterende stenen, hout, schoenen en wat al niet meer uit de sluis en voor de deuren weghalen. Een leuk spektakel om te zien.
Bijgaand een plaatje van de boerderij zoals ie er nu bij staat. De hortensia's bloeien uitbundig, een prachtig gezicht.

Rust en zonsondergangen

2008-08-10T18:09:00.003+02:00

De bouwvakvakantie betekent rust rond Woude 6. Gebeurt er dan helemaal niks? Nou ja... toch wel. We hebben tijdens hoosbuien een flinke lekkage in de badkamer. Geen idee waardoor dit komt. Als werknemers van het Hoogheemraadschap mij opmerkzaam maken op een overlopende goot, wordt het tijd om alle goten te ontdoen van takken en bladeren. Op het dak van de stolp aan de achterzijde bij de garage zie ik de oorzaak van de lekkage. Er zijn drie dakpannen losgekomen, deze liggen in de dakgoot. Dat zou volgens de aannemer niet moeten kunnen. Ik schrijf Offeringa maar een mailtje.
Als we 's morgens aan de ontbijttafel zitten is er plotseling veel lawaai in de woonkamer. Er blijkt een tortelduif door de openstaande glazen deur te zijn gevlogen. Het stomme beest wil weer terugvliegen door.... de glazen deur die dicht is. Dat lukt niet en ik kan de duif makkelijk pakken. Na het maken van een fotootje geef ik het diertje weer de vrijheid.
De voortuin heeft een fraai irrigatiesysteem. De hortensia's moeten veel water hebben en gaat prima met dit systeem. De aanzuigbuis hangt in het buitenwater naast de garage. Op een gegeven moment komt er geen water meer. Er blijkt een baars te zijn opgezogen. Het visje zit met zijn achterlijf in de buis, is behoorlijk bezeerd en zal geen viswaardig leven meer lijden. Poes Louise van de buren verlost het roofvisje uit zijn lijden.
De drie bestelde naamplaten in Belgisch hardsteen zijn klaar en halen we op bij Mizee in Alkmaar.
We genieten regelmatig van prachtige zonsondergangen. De zon gaat onder terwijl wij er in de woonkamer een prachtig zicht op hebben.

Beplanting en bestrating achter het huis

2008-07-12T14:44:00.009+02:00

De voorzijde van de stolp is nu beplant en ziet er schitterend uit. Ik krijg van Rob instructie over het gebruik van de irrigatiepomp. Voor voor- en zijkant van het huis is gekozen voor druppel irrigatie. Per meter slang is de wateropbrengst 10 liter per uur per meter slang. Het water wordt uit het Dampie opgezogen. Uiteindelijk zal er naast het nu al bijna klaar zijnde terras aan het water een pompput worden gemaakt. Nu staat de pomp op de erfafscheiding met Thomas en Minette. Omdat de pomp enigszins hoorbaar is, zal dat straks veranderen.
Aan de voorkant van de boerderij wordt een enorm stuk natuursteen opgegraven. Dit is kennelijk een oude opstap naar de vroegere boerderij. Vrijwel zeker is de natuurstenen plaat daarvoor gebruikt als onderdeel van een sluis. Er is een soort draaipunt te zien dat met beton is dichtgesmeerd. De honderden kilo's zware steen kan mooi het afstapje vormen van het terras naast de garage en het schelpenpad naast de boerderij. Behalve 4 vrachtauto's puin is dit het enige bruikbare dat er van de oorspronkelijke boerderij rest. De schelpen zijn heel fraai, er zitten allerlei wulken, messen en andere mooie exemplaren tussen.
Bij de slaapkamer wordt ook een mooi hardstenen terras gelegd. We kunnen nu van het grote onderheide terras bij de darsdeuren over een mooi pad naar de garage lopen.
Het houten terras aan het water is klaar, mooi gedaan mannen.
Ed Schut heeft als voorbeeld een 50 jaar oud perenboompje gebracht. Inderdaad heel mooi en dat kan een fraai boomgaardje worden. Er zijn er echter een stuk of zeven van nodig en de prijs is .... heel hoog.

Beplanting

2008-07-09T21:25:00.000+02:00

Terwijl ik met mijn broer Nico onderweg ben naar de kerkdienst en crematie in Spijkenisse, wordt alle beplanting voor de stolp en naast de garage aangebracht. Marian maakt wat foto's met de Nikon, dat komt maar zelden voor. Als alles op de automaat staat zijn de moderne digitale reflexcamera's heel makkelijk te bedienen. Zoominstelling kiezen en klikken maar.
De Hortensia's zijn van een onwaarschijnlijk mooie kwaliteit. Er worden ook twee rode beuken geplaatst. Naast de toegang naar de voordeur wordt aan weerszijden lavendel geplant.

Bestrating krijgt vorm

2008-07-08T21:02:00.001+02:00

Terwijl Nagelhout hard werkt aan de zwemsteiger, doen de mannen van Ed Schut hetzelfde met de bestrating. Nadat er eerst een aantal PVC pijpen voor de irrigatie zijn ingegraven, gebeurt dit ook voor data- en elektriciteit. Ik wil de camera eventueel weer kunnen gebruiken en daarvoor is nu een mantelbuis onder de oprit geplaatst en aangesloten via een groot gat onder de fundering door in de meterkast.
De oprit is bestraat met oude gebakken 7 duimers, een qua kleur mooi gemeleerde selectie. Het grote vlak wordt afgezet met een band dwars daarop staande boerengeeltjes. De aansluiting op de garage is mooi en het afschot is goed geregeld.
Dan is het ingewikkelder deel van de tuin voor het huis aan de beurt. Dit is daarom moeilijker, omdat er een behoorlijk hoogteverschil moet worden overbrug met de dijk.
Er worden 3 treden gemaakt, heel fraai. Dan worden de plantvakken met zware hardstenen banden omzoomd.
Ron is inmiddels begonnen met het bouwen van het verlaagde terras aan het water. Dit terras zal precies in het verlaagde deel van de beschoeiing komen.
Aan het eind van de dag zijn de hardstenen banden gesteld en is alles klaar voor de beplanting morgen. Helaas zal ik er dan niet zijn in verband met de crematie van mijn ome Jan Molenaar in Spijkenisse. Marian zal morgen wat foto's maken.

Haventje gereed

2008-07-08T11:41:00.005+02:00

Vandaag maakt Nagelhout het werk af. Op de gisteren geslagen palen wordt nu een azobé frame gemaakt. Dan wordt een omlijsting gemaakt om de Techwood delen erin te kunnen leggen. Techwood is een prachtig materiaal, maar de uiteinden moeten wel opgesloten worden. Anders kijk je tegen een open profiel aan en dat willen we niet. Ook voor de sterkte is het zinvol een stevige kantlat aan te brengen.
De mannen werken hard door, om 15.00 uur moet het klaar zijn, dan worden de pontons door een vrachtauto weer opgehaald.
Om bij het water van Koeman weg te blijven hebben we het zwemplateau meer naar de kop van het terrein opgeschoven, we willen geen discussie over bouwen op andermans water. Dit betekent dat de oploop van de steiger het afmeren van een grotere boot hindert. Rudolf stelt voor een extra paal te slaan waardoor het mogelijk wordt een hoek uit te sparen. Prima idee en het wordt direct uitgevoerd. Jaap Koeman komt langs en we praten wat. Hij is niet blij dat hij geen steiger mag bouwen en dat wij het wel mogen. Hij zegt dat ik er rekening mee moet houden dat hij er wel eens boot vlak voor kan ankeren. De twee roeiboten aan de zuidzijde zouden er dan niet meer uit kunnen. Ook het zwemmen door de kinderen vanaf het zwemplateau kan bemoeilijkt worden, ook voor zijn eigen kleinkinderen. We hopen maar op gezond verstand.

Als laatste moeten de twee meerpalen worden geplaatst. De ponton wordt op de bekende manier, door middel van roeien met de kraan, in de goede positie gemanoeuvreerd. Het waait hard en Rudolf heeft niet in de gaten dat de ponton tijdens het zwaaien tegen de steiger van het eetcafe aankomt. Een plankje loopt wat schade op. Folkert maakt er weinig van 'zet er maar schroef bij' zegt ie en is dit ook weer opgelost. Ik overleg met Folkert van het eetcafé over de plaatsing van de meerpalen. We worden het snel eens. Hoewel ik de ene paal wat meer voor de steiger wil zetten, de grootte van een daar af te meren schip is dan flexibeler te kiezen, ben ik het met Folkert eens dat dat de invaart naar zijn haventje verkleint. We zetten de paal gelijk aan het eind van de steiger. De tweede paal kan wel 2 meter voor de steiger staan. Nu staan de palen, gezien uit de haven van het eetcafé, mooi in lijn.
Het zwemplateau ziet er prachtig uit. Wel blijft er regenwater staan op het midden van het plateau. Ik kijk het even aan, er kunnen altijd nog plaatjes of ringetjes onder om de Techwood beplanking wat afschot te geven.
Al met al ziet het werk er prima en degelijk uit. Hartelijk dank Rudolf, Gerrit en Ruurd.
Om 16.00 uur nemen we afscheid van elkaar.

Nielen heeft het rijk alleen

2008-07-05T14:35:00.003+02:00

Vandaag, het is zaterdag, heeft grondwerker Marcel Nielen het rijk alleen. De tuinmannen willen komende week de voortuin afmaken. Daarna kan er niet makkelijk meer met zwaar materieel op het erf gereden worden. Daarom beginnen Marcel, zijn vader Jan, Sjoerd en een vriend met een estafette om 200 kuub grond aan te voeren, voor de stolp te lossen, over te laden in een 1,2 kuub aanhangwagentje en te verspreiden over de achtertuin.
Ook nog een paar foto's van tuinmannen Maurice en Rob van Ed Schut, Marcel Nielen op de berg grond en Gerrit van waterbouwer Nagelhout.

Eerste drie steigers klaar

2008-07-05T13:55:00.006+02:00

De 7 meter steiger wordt vandaag gemaakt. Zes stuks 7 meter lange palen worden de grond in getrild en vormen een bijzonder solide basis voor de privé steiger. Deze steiger krijgt een afmeerregel, ook weer volgens oerdegelijke jachthaven kwaliteit.
Aan het eind van de dag is de grote steiger klaar en ziet er fantastisch uit.
Dan is het zwemplateau aan de beurt.
Met een peilkompas met 7x50 monoculair kijker maak ik een zichtlijn op de overkant. De kadasterkaarten geven aan dat de hoek die het water van Koeman maakt, gemeten vanuit de zuidelijke aansluiting met ons erf, 97 graden bedraagt. Op papier heb ik de positie van de zwemsteiger zodanig gemaakt dat deze een halve meter van het water van Koeman blijft. Nu de steiger in werkelijkheid wordt geplaatst, blijkt dat precies te kloppen. Jaap hoeft zich geen zorgen te maken. Licht je de gemeente Castricum zelf even in Jaap? Als je ook je advocaat even informeert, kunnen we hoop ik snel de relatie weer verbeteren.
Op het moment dat de vier palen voor de zwemsteiger zijn aangebracht, wordt e.e.a. vanaf de overkant gefotografeerd. Besteld door Jaap? Mocht je eventueel van mening verschillen over de juiste positie van het zwemplateau Jaap, laat het me weten. Nu kunnen we nog aanpassingen maken. Maandag wordt de steiger afgebouwd en dan is het definitief.
Marcel Nielen graaft een hele boel prut uit de sloot achter de garage. De bagger wordt over het erf verspreid en moet een paar dagen drogen. Daarna kan er gewone grond overheen.
's Avonds komen we van een verjaardag thuis en zien dat er enkele boten aan onze nieuwe steiger liggen afgemeerd. Een speedboot met 250 PK motor en een 12 meter lange koolboot, uitgerust voor het vervoer van veel mensen en met een 50 liter biervat, inclusief gekoelde bierpomp aan boord, zijn de eerste ongenode bezoekers. Als zij zich weer inschepen wordt ik met naam en toenaam aangeroepen. Het blijkt om een bedrijfsuitje te gaan van aannemer Verbart, één van de twee aannemers die onze boerderij hebben gebouwd. Dennis van der Weerd die ik als eerste spreek heeft o.m. de Solatubes bij ons geïnstalleerd. Het is een leuk weerzien van veel mensen, waaronder Rob Verbart, vader en moeder Verbart en Robbert Spil, de uitvoerder.

Roeibootsteigers

2008-07-03T23:39:00.000+02:00

Vandaag wordt een begin gemaakt met het bouwen van de 2 roeibootsteigers. In het oorspronkelijke ontwerp zou er eerst een roeibootsteiger worden gemaakt, dan de 7 meter steiger, dan weer een roeibootsteiger en vervolgens het zwemplateau. Buurman Folkert maakt zich zorgen over de doorvaart breedte naar zijn haventje. 'Kan de 7 meter steiger niet worden verplaatst naar het zuiden, Wim', vraagt Folkert. Natuurlijk kan dat.
De 6 aan elkaar gekoppelde pontons zijn een ideaal platform om vanaf te werken. Nadat de ponton op de juiste plek ligt, vallen de twee in de ponton aangebrachte palen door de zwaartekracht omlaag. Het geheel ligt nu muurvast.
Eerst wordt de 7 meter lange buitenpaal erin geslagen waarna het Techwood loopdek erop gaat. Techwood is een loopdek dat bestaat uit holle kunststof profielen waarin houtsnippers zijn verwerkt. Dit levert een mooi, trekvrij materiaal op dat een duurzaamheid bezit vergelijkbaar of beter dan azobé. Na een jaar lijkt het heel sterk op teak, het vergrijst heel mooi. De jachthaven Zwaansmeerpolder in Uitgeest is 4 jaar geleden geheel van dit materiaal voorzien. Het is nog maar één keer schoon gemaakt en ziet er perfect uit.
Aad en Peter van de jachthaven Zwaansmeerpolder komen een tien meter lange kaarsrechte paal halen die jaren lang in de beschoeiing naast de sluis heeft gelegen. De paal kan mooi dienen als afscheiding op het parkeerterrein.
Ed Schut is met vier man sterk aan de bestrating bezig. De mannen vragen of de 'Apple in het straatwerk zo goed is'. Ze hebben een appeltje in het zand getekend en stellen voor dit in het straatwerk terug te laten komen. Leuke grap, maar één Appletje in de beide makelaars op de garage is wel genoeg.
Marcel Nielen brengt totaal 128 kuub grond voor het achtererf, een immense bult grond. Al met al zijn er drie bedrijven met acht mensen aan het werk.

Straatwerk begint, ponton gearriveerd

2008-07-02T20:31:00.001+02:00

Marcel Nielen is met zijn kraantje achter op het erf bezig om de hoop puin en vuil uit te zeven. Daarna gaat het op een kiepertje en brengt ie het afval naar voren. Vervolgens voert ie het af. Halverwege de ochtend is het allemaal ruim achter op het erf en kan begonnen worden met het aanvoeren van grond.
Vanmorgen vroeg begint Ed Schut met straatwerk voor de garage. Daarvoor gebruiken ze 7 duims oude walen. Ed heeft mooi en goed gereedschap, o.m. een nieuw Takeuchi kraantje en een Weideman shovel. Het uitvlakken is een pittige opgave, het gebeurt allemaal vanaf de schuinte van de dijk en moet op de achterdeur en de garage met het juiste afschot plaatsvinden.
Nagelhout is er vanmorgen niet. Zij zijn in afwachting van de pontonelementen die met een vrachtauto met oplegger na de middag worden bezorgd. De 6 pontonelementen worden onderling gekoppeld en de kraan wordt erop gereden. Rudolf gebruik de happer van de kraan als de peddel van een Canadese kano om vooruit te komen, een spectaculair gezicht. Er kan met het ponton nog niet voor de wal worden gekomen, twee hele dikke oude meerpalen, tot net onder waterspiegel afgerot, zitten in de weg. De palen worden eerst verwijderd, al geven ze zich bepaald niet snel gewonnen. De kraan trekt en wrikt, maar er moet eerst flink diep met de spuitlans worden gespoten om de nog 7 meter lange eiken buffels van palen uit de Markervaart te verwijderen.

3 kranen tegelijk

2008-07-02T11:16:00.004+02:00

Vandaag is het heel druk rond Woude 6. Maar liefst drie bedrijven zijn actief. Ed Schut begint met de tuin en de bestrating voor de stolp. Marcel Nielen ruimt de grote hoeveelheid puin en oud hout op dat achter het huis ligt. Nagelhout richt de beschoeiing en maakt een laatste paar meter beschoeiing op het plaatsje van buurman Bert Visser. De mannen van Nagelhout hebben een partij azobé mee voor de steigers. De palen zouden 6 meter lang worden. Dat is even niet voorhanden, dus hebben ze 7 meter lange palen mee, ook goed.
Drie Takeuchi kraantjes zijn bij de drie bedrijven in gebruik.
De mannen werken goed samen, de Friezen maken ruimte waardoor de auto's in de voortuin kunnen staan. Ed Schut zijn mannen beginnen met de bestrating, Marcel Nielen brengt alvast 3 x 7 m3 grond dat naast de garage het diepe gat ophoogt.
De steigers voor de beschoeiing kunnen niet vanaf de wal gemaakt worden. Ruud probeert de kraan op de ponton van Folkert van het eetcafé. Dat is helaas een instabiele combinatie die onveilig is. Ruud overlegt met het bedrijf in Woudsend. De conclusie is dat er 4 koppelpontons moeten komen. Deze zijn samen ruim voldoende om veilig met de kraan te werken. Deze pontons kunnen met een neerlaatbare paal worden gefixeerd. De pontons kunnen pas morgenmiddag per vrachtauto arriveren.
De kinderen zwemmen op deze warme dag volop. Nu nog op de steigers van de beide cafees, straks veiliger en met meer ruimte op de zwemsteiger voor Woude 6. Deze zwemsteiger zal lager worden dan de normale steigers, namelijk maximaal 35 cm hoog. Het dek van deze steiger zal niet op, maar onder de gordingbalk beginnen.

Ankers

2008-06-30T21:34:00.001+02:00

Vandaag wordt de beschoeiing verankerd. Ook nu weer wordt per anker een gat gegraven, vervolgens worden er 4 planken van minimaal 2 meter lengte ingeslagen. Nadat er een dwarsbalk met een moer is aangebracht, wordt het gat dichtgemaakt. Op elke 2,5 meter zit een anker, op de hoeken zelfs 2 naast elkaar.
Gerrit maakt mooie verzinkte versterkingsstrippen op de gordingen. Deze strippen zijn heel taai, en kunnen alleen met zwaar gereedschap in de goede hoek worden gebogen. Het kraantje komt ook hier weer uitstekend van pas. De strippen worden netjes in een ingezaagde uitsparing vastgebout.
Ik breng de ingepakte asbestcement naar de gemeentelijke afval ontvangst. Helemaal soepel gaat dat niet, ik moet ervoor betalen. In de overeenkomst met de gemeente is afgesproken dat dit voor rekening van de gemeente komt. Ik heb de koopovereenkomst mee waar dat netjes staat beschreven. Dit is niet voldoende en de chef belt met grondzaken. Dan is het snel OK en samen met de meegereden Ruurd van Nagelhout, laden we het gevaarlijke goedje af.
Nadat alle ankers erin zitten en het terrein weer gevlakt is, is de vraag wat er moet gebeuren met de grote hoeveel hout die uit de oude beschoeiing is gekomen. Weer een dilemma. Achter hebben we de oude beschoeiingdelen weer achter de nieuwe gekieperd. Dit doen we ook nu maar weer. Zo lang het hout onder water ligt verrot het niet dus inzakken door verrotting zal zeker niet gebeuren.
Als alles weggewerkt is ziet het terrein er mooi vlak, maar laag uit.

De laatste planken gaan erin

2008-06-27T21:06:00.001+02:00

Vandaag sluit de beschoeiing aan op de sluis. Nadat er donderdag nog veel oud hout uit de oever is gehaald, gaan de planken en nu vlot in. De geleidebalken worden nu niet in het water, maar bovenop de sluis gelegd. Dat is slim, zo sluit de beschoeiing per definitie goed aan op de sluis. De planken worden met een haak aan een kabel door een lier strak tegen elkaar aangetrokken. Vooral bij de sluis moet het goed passen om lekkage van zand te voorkomen.
De geplande beschoeiing staat er nu in. Er wordt hard gewerkt om de gordingen nog voor het weekend aan te brengen. De mannen willen het risico van uitbreken door uitzetting van de nog vrijstaande delen van de beschoeiing voorkomen.
Aan de zuidzijde van de voortuin zal nog enkele meters beschoeiing van buurman Visser worden vervangen, dit gebeurt als laatste.

De laatste loodjes wegen het zwaarst

2008-06-26T23:02:00.006+02:00

De mannen hebben de aanhanger mee, geladen met 4 meter lang 5 cm dik azobé. Het werk start voortvarend en de eerste vijf meter gaan er in als koek. Nog voor de buiging naar de sluis willen de planken er niet meer verticaal in. Kennelijk liggen er nog meer palen en andere beschoeiing resten onder water. De laatste drie meter worden de planken er weer uitgetrokken en op de graafmachine wordt het kleine bakje gemonteerd. Je wilt niet weten wat er alsnog boven water komt. Dikke palen en veel zacht houten planken worden aan wal getrokken. Met de lange lans worden de laatste hinderlijke restanten met water onder hoge druk weggewerkt.
Ome Dik, hij heet eigenlijk Dirk, komt met de praam door de sluis. Althans dat probeert ie. Hij loopt vast tussen de oude slecht openende sluisdeuren en kan voor noch achteruit. Met de buitenboordmotor wrikt ie de praam vooruit. De praam dateert van vlak na de Tweede Wereldoorlog en kraakt in zijn voegen. Zelfs de graafmachine krijgt de deur maar nauwelijks verder open. Ome Dik gaat met kinderen varen die hun laatste schooldag hebben. Hij moet er dus door en uiteindelijk lukt het.
Rudolf Nagelhout, ik mag niet meer zeggen Rudolf van Nagelhout :), probeert de troep die de sluisdeur tegenhoudt met waterdruk weg te spuiten. Dat lukt niet echt goed en buurman Bert Visser doet het dunnetjes over met de heinbeugel.
Ik vraag aan Rudolf of ie er nog aan heeft gedacht om de drainage door de beschoeiing achter te voeren. 'Wil je een eerlijk antwoord?' vraagt ie. 'Uiteraard Rudolf'. 'Vergeten' zegt ie. Even later is de drainage buis opgegraven en door de beschoeiing gevoerd.

Open brief aan Jaap Koeman De Woude

2008-06-25T23:50:00.000+02:00

Beste Jaap,
Vanmorgen werd ik gebeld door de gemeente Castricum. Ze hebben op 3 juni een brief van jouw advocaat Pesman ontvangen. Daarin maak je bezwaar dat ik op jouw water steigers zou bouwen. Ik vind dit een achterbakse actie Jaap, daar maak je geen vrienden mee.
Ten eerste zal ik op jouw water niks bouwen, we blijven er ruimschoots bij vandaan. Overigens zou hoogstens de zwemsteiger voor de kinderen van De Woude in de buurt van jouw water komen. Ik herhaal maar niet de diepe minachting die je eens uitsprak over mede-dorpsgenoten. Jammer dat je je zo opstelt, kinnesinne, ik snap het wel.

Ik ken je inmiddels een beetje en ben dus een gewaarschuwd man. Maar los van het feit of ik wel of niet op jouw water bouw, zijn we toch allebei grote mensen?
Als je je ergens zorgen over maak, kom dan langs, we bepraten het en komen er vast wel uit. Als je dit soort zaken via advocaten doet, wordt er niemand wijzer van, behalve advocaat Pesman. Heel vreemd is dat je eergisteren een tijd met me staat te praten en over enig bezwaar met geen woord rept.
Wim Schermer

Beschoeiing voor oerdegelijk

2008-06-25T23:03:00.006+02:00

Na ergernis over de actie van Jaap Koeman, zie de open brief hier boven, geniet ik van het mooie zonnige weer en het degelijke werk van de mannen van Nagelhout. De oude planken zijn 5 meter lang en 5 cm dik. Tot zover OK, maar ze zijn ook soms krom. Dat bemoeilijkt het plaatsen en intrillen soms. Buurman Folkert wil graag nog een kleine aanpassing aan de ligging van de waterlijn. Geen probleem.
Gerrit past met de kettingzaag een hoekstuk aan. Knap zoals ie dat uit de vrije hand doet.
Vlak na de middag is het tweede segment van de beschoeiing geplaatst. Het laatste stuk tot aan de sluis wordt vrijgemaakt van oude beschoeiing delen en kan morgen worden geplaatst. Daarna volgen de gordingen.Ik denk dat de steigers en het zwemplateau volgende week aan de beurt zijn. Folkert stelt zijn dekschuit beschikbaar voor het werk dat niet vanaf de wal kan gebeuren, hartelijk dank alvast Folkert.
Nu de precieze afmetingen van de beschoeiing om de voortuin bekend zijn, kan er een nauwkeurige indeling worden gemaakt van de steigers en het zwemplateau.
Ik bepaal deze posities met een nauwkeurige hoekmeter en kompas. Vooral de begrenzing van het water van de heer Koeman bepaal ik, aan de hand van een recente kadastrale kaart, nauwkeurig. Uiteraard zal ik daar een millimeter binnenblijven.

Beschoeiing aan de Markervaart

2008-06-25T00:34:00.003+02:00

Gisteren is een begin gemaakt met de beschoeiing voor de stolp. Ik zie plotseling mijn vlonder waar mijn roeiboot aan vast ligt in de kraan hangen. 'Hoho Rudolf' ik moet de boot nog verhalen. Ook de roeiboot van buurman Bert Visser is nog maar heel moeizaam te bereiken. Ik haal de sleutel van het slot van de boot en verplaats ook deze. De gehele oude beschoeiing moet worden verwijderd en de nieuwe moet op precies dezelfde plaats worden gezet. Dan wordt voorkomen dat de invaart van de sluis wordt beperkt. Ook houden de boten die bij het eetcafe De Woude willen afmeren zoveel mogelijk maneuvreer ruimte.
In de oude beschoeiing zijn op een veel plaatsen asbest platen geplaatst. Eigenlijk onvoorstelbaar om dit gevaarlijke spul hiervoor te gebruiken. Helaas is dit op De Woude vrij algemeen gebruikelijk. Mogelijk niet zo erg in een willekeurige sloot, maar hier zwemmen de kinderen een paar meter verder. In ieder geval worden de asbest cement golfplaten voorzichtig met de hand uit de prut getrokken en in stevig plastic verpakt. Morgen zal ik de platen inleveren bij de gemeente.
Ziggo, in de persoon van mensen van BAM, komt de kapotte TV kabel repareren. Dit gebeurt heel grondig.
Rudolf is een paar uur bezig met het weggraven van de oude beschoeiing. Onvoorstelbaar wat daar uit komt. Oude meerpalen van 7 meter lang, veel hout en zelfs een stalen stut komt boven water. Ook een flinke paling komt aan land. Het beest is heel moeilijk te pakken, maar als ie zich in het droge zand wentelt, pakt Ruurd de steeds zeldzamer vis en gooit hem weer in het diepe.

Oog voor detail en een dilemma

2008-06-23T23:19:00.000+02:00

Ondanks het ogenschijnlijk grofstoffelijke werk dat het maken van beschoeiing is, hebben de mannen wel degelijk oog voor detail. Als een ankerstang moet worden verkort moet er gelast worden. De zinklaag verdwijnt dan door de hitte. Om toekomstige roest te voorkomen wordt er zinkpoeder op de nog hete las gestrooid.
Op de plek waar de beschoeiing een hoek maakt wordt worteldoek bevestigd. Lekkage van zand en daardoor latere verzakking wordt daarmee voorkomen. Het richten van de damwand is een vak apart. Er wordt een touwtje gespannen en dan begint het aandraaien en soms weer wat losdraaien van de grote moeren aan de buitenkant van de gording. Als het draaien te zwaar gaat helpt de kraan een handje. Uiteindelijk is de beschoeiing lineaal recht.

Aan de buitenkant van de hoeken wordt een zwaar verzinkte stalen strip ingefreesd, heel fraai.
Voor welk dilemma sta ik? Waar laat ik rotzooi die allemaal uit de grond en de oude beschoeiing is gekomen? Het gaat om puin en oud hout. Afvoeren kan, maar waar laat je een 8 meter lange molenwiek? Ik verklap het maar, het ligt weer netjes achter de nieuwe beschoeiing. Als over ongeveer 30 jaar de beschoeiing weer moet worden vervangen, zien we wel verder. Ik ben, even er van uitgaande dat ik dan nog leef, dan 91 jaar. Waarschijnlijk heb ik dan andere zorgen dan puin achter de beschoeiing.

Televisiekabel doorgegraven

2008-06-23T11:52:00.003+02:00

Vandaag worden heel veel ankerstangen aangebracht. Deze stangen worden deels bevestigd aan ingeslagen damwanddelen, een flink aantal wordt ook aan de fundering bevestigd.
In de middag worden alle ankers in de fundering met speciale lijm vastgezet. Tijdens het weekend kan het mooi uitharden.
Om 18.00 uur komt Gertien van het eetcafé en vertelt dat zij geen TV meer hebben. Nee.... het zal toch niet? Even later komt een monteur van Ziggo en die stelt vast dat de kabel op ons erf moet zijn doorgegraven. Jammer dat dat niet 's morgens om half elf is gezegd, toen is al vastgesteld dat het signaal weg was.
Ik stel voor om met een tijdelijke voorziening vanuit ons huis het TV signaal weer te herstellen. Dat lukt en met een stevig kabel door het rooster van onze boeren buitendeur en met een grote boog over de brug van de sluis, kunnen de buren Nederland van Rusland zien verliezen.
Rudolf van Nagelhout is eventueel bereid om vanavond nog uit Friesland te komen om de kabelbreuk op te graven. Dat is evenwel niet nodig, er is TV signaal.

Damwand achter staat

2008-06-19T21:16:00.004+02:00

Vandaag wordt hard gewerkt om de beschoeiing achter en naast het huis zoveel mogelijk klaar te krijgen. De laatste planken worden tegen de sluismuur gezet. Dat moet heel goed passen om uitspoelen van zand naast de sluis te voorkomen. Het komt echt op de millimeter aan.
Er wordt op een meter of acht van het terras een verlaging gemaakt in de beschoeiing gemaakt. Deze verlaging tot 30 cm boven het water en 4 meter breed, maakt het mogelijk om een verlaagd terras te maken. Ook kan daar makkelijker in een kajak worden gestapt.
Alle gordingen zijn nu ook aangebracht. Op de plek waar de ankerstangen door de gording komen wordt een gat geboord voor de moer. Azobé is een taaie houtsoort die het uiterste vergt van het gereedschap. De boor moet dan ook regelmatig gekoeld worden. Geen probleem, water is er genoeg voorhanden.

Zoek de nutsvoorzieningen

2008-06-18T21:06:00.000+02:00

Vandaag moet de damwand gaan aansluiten op de sluis. Daarvoor moet eerst de elektriciteitsleiding en evt. andere nutsvoorzieningen worden opgezocht. Dat kost veel tijd omdat dit niet met de graafmachine kan.
De damwand wordt nu rondom voorzien van gordingen van 15 x 15 cm. Dat oogt stoer en geeft stevigheid aan de verticaal aangebrachte beplanking van 4 cm dik azobé.
Ik maak een foto van het uitzicht van Thomas en Minette. Dat ziet er heel behoorlijk uit.
Puin maakt wederom het netjes verticaal intrillen van de planken lastig. Uiteindelijk lukt het goed, al moeten Ruurd en Gerrit soms hun hele gewicht inzetten om de planken goed in het gareel te krijgen.

Het hoekje om

2008-06-17T20:11:00.000+02:00

Gisteren is de eerste damwand neergezet, vandaag gaan de mannen twee keer het hoekje om. De gisteren uitgetrokken planken worden er nu weer ingezet en bij de enig overgebleven wilg wordt een knik gemaakt. Op het lange stuk aan het Dampie, wordt 4 meter lang nieuw hout gebruikt. De 3 meter lange planken die er al waren, worden voor de verankering gebruikt. Niet de azobé ankerschotten worden gebruikt, maar er worden 4 tot 5 planken in geslagen. De 4 meter lange 20 mm dikke ankerstangen worden met een dwarsbalk achter de vier planken vastgezet. Op alle plaatsen waar de verankering niet op 4 meter afstand kan worden gezet, worden de ankers aan de fundering bevestigd. Die fundering is kennelijk van een solide kwaliteit want het duurt heel lang voordat de Hilti slagboormachine diep genoeg is.
Naast de sluis ligt als oeverbescherming een 10 meter lange telefoonpaal, waarom ook niet! Deze paal wordt er uitgehaald, op het erf gelegd en zal een derde leven krijgen als afscheiding op de parkeerplaats van de jachthaven Zwaansmeerpolder in Uitgeest.
In opdracht van het Hoogheemraadschap mag de beschoeiing de invaart van de sluis niet beperken. Daarom moet er nogal wat grond en puin worden weggegraven en worden resten van een oude beschoeiing verwijderd.

Tegenslag

2008-06-16T20:21:00.000+02:00

Het maken van de beschoeiing is een moeizaam proces. Dit wordt goeddeels veroorzaakt doordat het gehele terrein vol zit met puin, niet alleen losse stenen, maar ook grote betonnen platen. Zelfs een complete molenwiek van 8 meter lang wordt uit de oever opgediept. Buurtbewoners leggen uit dat dat op boerenerven gebruikelijk is. Er was geen geld om een degelijke beschoeiing te bouwen, dus werd de oever voorzien van puin, oud hout en wat al niet meer. Ook worden overal op het eiland, ook bij ons, asbestplaten in de oever gezet als waterkering. Voordeel is wel dat het erf steeds groter werd.
Thomas en Minette, onze buren van nr. 7 zijn nog steeds niet blij met de grote houten wand die zich voor hun ogen ontwikkelt. Ze vragen of er aan het eind niet een stukje af mag zodat hun uitzicht op het Dampie wat mooier wordt. Hoewel de damwand er al in staat, zijn we het met hen eens dat het wel een heel lange rechte wand is. Er wordt 5 meter damwand weer uitgetrokken en de ontstane hoek wordt uitgegraven. De nu gecreëerde knik op de kop van het schiereiland ziet er eigenlijk heel leuk uit.
Voor het weekend zijn veel planken in de grond gezet. De boeidelen zullen er vandaag op worden bevestigd. In het weekend zijn de planken nogal uitgezet waardoor er enkele planken moeten worden verwijderd. Er moeten twee nieuwe, iets smallere delen tussen gezet worden. Een laatste passende plank is niet voorhanden, dus moet er een gezaagd worden en van nieuwe messing en groef worden voorzien. Al met al een paar uur werk.
De kikkers in de sloot malen er niet om, ze bekijken het allemaal rustig en kwaken er soms lustig op los.

Meters maken

2008-06-13T20:53:00.002+02:00

Rudolf, Ruurd en Gerrit van Nagelhout beginnen vandaag, vrijdag de dertiende, met het weggraven van een meter van de oever van onze tuin. Wij hebben met onze buren Thomas en Minette afgesproken dat wij wat van onze tuin weggraven om hen een mooier zicht op het water van het Dampie te geven. Wij mogen dan de beschoeiing op hun grond laten eindigen waardoor wij achter de garage langs kunnen lopen. Als de grond is afgegraven laat Rudolf de lange dubbele geleidebalk te water waartussen de beschoeiing planken worden geplaatst. Dit gebeurt heel nauwkeurig, de grote laserwaterpas wordt daar regelmatig voor gebruikt. Ook wordt veel op zicht gedaan.
Nadat de dubbele geleidebalk is gepositioneerd, wordt met een lange RVS pijp aangesloten op een sterke pomp, de plek waar de planken komen met water doorgespoeld. Uiteraard willen ze voorkomen dat er straks planken op hindernissen stuiten.
Daarna worden de planken er één voor één tussen gezet. Met staalkabels en een speciale spanner worden de planken tegen elkaar aan getrokken. Op het Takeuchi kraantje wordt een trilplaat gemonteerd en worden de planken erin getrild.
Plotseling staat er een jonge man achter me, keurig in het pak. In het kerkje is een trouwplechtigheid aan de gang die door ons geheel en al wordt verstoord. 'Of wij een kwartiertje willen stoppen', dan kan het ja-woord tenminste hoorbaar klinken. Dat doen we graag.
Aan het eind van de dag staat de eerste 20 meter beschoeiing erin.

Bouwen beschoeiing begonnen

2008-06-12T17:04:00.005+02:00

Vanmorgen zijn de mannen van Nagelhout uit Woudsend begonnen met de voorbereidingen voor het maken van 110 meter besschoeiing, steigers en zwemplateau. Met de bosmaaier heb ik alle onkruid en gras een kopje kleiner gemaakt, wel zo prettig voor het overzicht. Met Anne Nagelhout en zijn neef Rudolf nemen we alles door en we zijn er snel uit. Minder snel verloopt het vinden van de door het erf lopende riolering. Die blijkt helemaal niet te vinden, ook niet na het graven van zo'n 8 meter sleuf van 2 meter diep. Wel komen er allerlei 'archeologische vondsten' naar boven. Zo komt er een stenen pijpenkop uit de prut omhoog. Ook aardewerk kopjes, schoteltjes en een mooi bewerkt glazen stopje van een fles worden opgediept. Ondanks het feit dat er al vier wagens puin zijn afgevoerd zit er nog onvoorstelbaar veel meer puin in de grond. Het lijkt er sterk op dat de gesloopte boerderij niet is afgevoerd, maar onder de grond is gewerkt. Pas op een diepte van meer dan twee meter, dit is al royaal in het grondwater, wordt het schoner.
Rudolf vind even later een tekening van de gemeente waaruit blijkt dat er sprake is van een persriool dat ter hoogte van ons erf op sommige plaatsen tot wel 7 meter onder de grond en het water ligt. Alleen aan de zuidzijde ligt het op twee meter diep. Dat is dan snel gevonden.
Cor Roelofsen van het Hoogheemraadschap komt kijken hoe e.e.a. gemaakt gaat worden en geeft aanwijzigingen over hoe de beschoeiing bij de sluis moet aansluiten. Hij is tevreden en zal om de twee tot drie dagen langskomen.
Het al op het erf aanwezige azobé hout wordt naar achteren gebracht.
Nagelhout verwacht twee weken werk te hebben.

Pandomo overleeft

2008-06-07T23:12:00.004+02:00

In eerdere berichten heb ik melding gemaakt van het minder geslaagde resultaat van de Pandomo wandafwerking in de WC en de beide badkamers. Na veel gedoe, we zijn nu een half jaar verder, is de firma Alltach vorige week in de weer geweest met het herstellen van de problemen. Helaas is ook dit weer maar deels gelukt. Onze wens om een wandje over te doen wordt niet gehonoreerd. Door de aanhelingen van kieren onderaan de wanden ontstaat uiteraard kleurverschil. Dit wordt nog geaccentueerd doordat het aanbrengen van steenolie uitsluitend op het nieuwe werk wordt gedaan. Deels droogt deze olie in de gewenste lichte kleur op, op de meeste plaatsen ontstaat een donkere rouwrand. Zie de eerste foto. We moeten het er maar mee doen.
In het toilet beneden is de reparatie, dit was al enkele maanden geleden gedaan, wel vrij goed geslaagd. Na het aanbrengen van de olie is er enkele dagen later geschuurd. Daarom neem ik zelf de schuurmachine ter hand en experimenteer ik op een plaats die achter een badmeubel onzichtbaar zal blijven. Schuren met de machine mislukt jammerlijk, het grove schuurpapier loopt onmiddellijk vol. Met zeer grof schuurlinnen begin ik met de hand en gebruik achtereenvolgens steeds fijner papier. Dit gaat wonderwel goed. Na een aantal uren noeste arbeid ziet de badkamer beneden er heel acceptabel uit. De gedetailleerde foto's zijn door de macrolens genadeloos scherp, op een normale beschouwingsafstand ziet het er nu goed uit. Pandomo overleeft dan ook en zal niet worden vervangen door Belgisch hardsteen of andere tegels. Eindelijk kunnen we beginnen met het monteren van spiegels, toiletrolhouders en wat al niet meer.
De hamvraag is wel, zouden wij ooit weer Pandomo laten aanbrengen? Eerlijk gezegd, nee.

Energie huishouding

2008-06-07T00:05:00.006+02:00

De trouwe lezers weten dat er in ons huis behoorlijk is geïnvesteerd in isolatie. Daarnaast is door de installatie van een warmtepomp een goede basis gelegd voor een energie vriendelijke woning. Wij wassen met warm water uit de warmtepomp en dat scheelt behoorlijk in het stroomverbruik.
Hoe is het verbruik gedurende het eerste halfjaar verlopen? Er is 8100 KWu elektriciteit verbruikt. Daarvan heeft de warmtepomp, deze heeft een aparte extra verbruiksmeter, 4200 KWu verbruikt. De warmtepomp heeft 1100 uur gedraaid en verbruikt 3 KW per uur. Dat zou overeen komen met een verbruik van 3300 KWu. Het meerverbruik van 900 KWu komt voor rekening van de elektrische bijverwarming van het water in de 170 liter boiler. Dit laatste had niet gehoeven. Tijdens een bezoek van twee mensen van de importeur Stiebel Eltron, bleek dat de temperatuur van het boilerwater te hoog stond ingesteld. Dat is gecorrigeerd en nu zal de elektrische bijverwarming niet meer aanslaan.
Het droogstoken, er heeft gedurende de maand december en januari een 13 Kw heater in huis gestaan, van de woning heeft naar schatting 1000 KWu gekost. Gecorrigeerd voor dit droogstoken en de onnodige elektrische bijverwarming van het boilerwater, zal het werkelijke verbruik het eerste halfjaar uitkomen op rond 6100 KWu.Tot december zal er volgens de 'graaddagen' methode aanvullend 2200 KWh worden verbruikt door de warmtepomp. Daarnaast zal het huishoudelijk verbruik nog eens 2000 Kw toevoegen. Totaal verbruik het eerste jaar zal dan uitkomen op 12300 KWh. Volgend jaar kan dit uitkomen op rond 10200 KWh.
Bij een gemiddelde KWh prijs van 20 ct zijn wij aan energie totaal 205 euro per maand kwijt. Na correctie voor droogstoken, heaterverwarming en de te hoge stand van de elektrische bijverwarming van de warmtepomp boiler, zal een verbruik van 10.000 KWu waarschijnlijk zijn. Dit lijkt veel, maar er wordt geen, nou bijna geen, gas verbruikt.
Gas wordt alleen gebruikt voor koken en komt uit op totaal 11 m3 het eerste half jaar. Daar wordt Eneco niet rijk van.
Vergeleken met ons oude huis in Castricum betekent dit precies een derde vermindering van de kosten voor energie. Wij verbruikten daar 100 euro elektriciteit en 200 euro gas. Relatief is het huidige huis nog gunstiger omdat de stolp een inhoud van 1300 m3 heeft en ons oude huis 750 m3. Tenslotte is het comfort enorm toegenomen, vooral de koeling op warme dagen is heerlijk.

Stobben freesen

2008-05-05T23:14:00.003+02:00

Vanmorgen om half acht, we liggen nog in bed, draaien er al machines op het erf. Marcel Nielen en zijn hulp voor vandaag Sjoerd, zijn al bezig met het egaliseren van het terrein achter ons huis. Allereerst worden alle in stukken gezaagde stammen afgevoerd.
Om half negen komt Rob Manuel met zijn stobben frees machine het erf op. De machine is een rupsvoertuig met aan de voorzijde een grote draaiende schijf waarop vele Wydia geharde beitels zijn gemonteerd. De beitels zijn niet heel scherp meer, maar het geweld is zo groot dat de stobben als sneeuw voor de zon verpulveren.
Rond het middaguur is Rob klaar en de helse machine gaat weer richting pont.

Onderwijl verzamelen Marcel en Sjoerd ongeveer een halve boerderij aan puin, de grootste stukken wegen meer dan 100 kg. Sjoerd rijdt dit met een kleine shovel naar de dijk en kiepert alles in een platte wagen. De tuin achter wordt steeds vlakker maar blijft enorm veel puin bevatten. De restanten van de versnipperde bomen en de stobben worden vermengd met zand en zijn niet meer terug te vinden.

Tegelzetter Dirk Visser komt in de hal nog een metalen strip plaatsen en neemt en passant zijn vergeten, maar nog niet gemiste, troffel mee.

Bomen rooien

2008-05-03T22:18:00.011+02:00

Vrijdag tegen de middag komen Wietse en Robbert van Rob Manuel boomverzorging om alle wilgen en wat fruitboompjes om te halen.
De twee mannen hebben al een rupsvoertuig, een forse hakselaar achter het huis geïnstalleerd. De eerste bomen leggen al snel het loodje. De methode is niet ingewikkeld, maar gebeurt met veel vakmanschap. Bomen die tijdens het vallen het huis kunnen raken worden met een touw de goede kant uit gedirigeerd. Dit gaat uitstekend en om 15.00 uur zijn de meeste bomen gesneuveld. Het uitzicht is al fantastisch.

Vanmorgen zijn de mannen al vroeg weer aan het werk en alle bomen achter zijn om 11.00 uur weg. Marcel Nielen begint met het graven van sleuven rond de stobben. Daardoor kan het freesen van de stobben zonder risico voor de frees gebeuren. Ook verzamelt Marcel de grootste stukken puin en gooit die op een hoop. Maandag zal hij met een kleine shovel dit puin afvoeren.

Nadat de bomen achter zijn verdwenen treffen de bomen voor hetzelfde lot. Deze wilgen zijn een flink stuk groter. Deze bomen moeten wel op het land terechtkomen. Ze zijn evenwel tot boven het water gegroeid en dat betekent dat Robbert een stuk de boom inklimt om het touw zo hoog mogelijk te bevestigen. Daarna wordt de boom aan de onderzijde ingezaagd en met buurman Bert, Marcel en Jan Nielen en Wietse wordt stevig getrokken om de boom op het land te laten omvallen. Dit gebeurt met een flinke klap.
Nadat de kleinere takken zijn verwijderd, de mannen gebruiken razendsnelle Stihl kettingzagen, verdwijnen deze in de hakselaar. De dikkere takken, tot zeker 15 centimeter doorsnede, verdwijnt in de hakselaar. De dikkere delen worden tot handzame brokken gezaagd en gaan naar Jan Aafjes van het Kombof.

Morgen maak ik wat foto's van de nieuwe situatie en, ter vergelijking, de oude situatie. Vanavond al genieten we van een schitterende zonsondergang.

Terras betegeld en bomen (bijna) weg

2008-04-30T12:58:00.005+02:00

Deze week is het terras aan de achterkant van de stolp door Dirk Visser uit Edam betegeld. Precies dezelfde Belgisch hardstenen tegels als binnen liggen, worden in dezelfde lijn door gelegd op het terras. Ook nu weer is er veel snij- slijp- en zoetwerk. Zoeten is het afslijpen van een scherpe rand van de tegels waar het terras eindigt. Zo is de kans op verwondingen door stoten of langslopen minimaal.
De tegels moeten nog worden ingewassen, maar het is al een heel fraai gezicht.

Vrijdag wordt een begin gemaakt met het verwijderen van de bomen aan zowel de voor- als achterzijde van de boerderij. Op dit moment is er nog wel een redelijk uitzicht op het water van het Dampie, maar als de wilgen vol in het blad zitten is het gedaan met het uitzicht. Marcel Nielen zal rond iedere boom een sleuf graven. Als de bomen weg zijn, er blijft er één staan die geknot kan worden, worden de ondergrondse stobben weg gefreesd. De door Marcel gegraven sleuven moeten voorkomen dat de dure frees door stenen of andere rotzooi wordt vernield. Half juni zou de beschoeiing moeten komen waarna de tuin aan voor- en achterzijde kan worden aangelegd.

Witte Pasen 2008

2008-03-23T18:31:00.002+01:00

Vandaag sneeuwt het langdurig op De Woude. Het levert, althans rond deze datum, onverwachte plaatjes op. Het is zelfs op het sterk in de breedte van de dijk gebogen wegdek, flink glad.
Vanmiddag bezig geweest, tussen het familiebezoek, met het afbouwen van de werkbank. Eén van mijn wensen in de garage is een hoekwerkbank. De werkbank wordt goeddeels voor mij gemaakt door Perry en Robbert, het vastzetten van de 24 laden op de kogel gelagerde geleiderails is een mooi klusje voor mij.
Als het geheel af is, maak ik wel een paar plaatjes.

Beschoeiing en grondwerk achter het huis

2008-03-08T21:44:00.009+01:00

De beschoeiing en de steigers kunnen niet eerder dan half mei worden aangebracht. Daarom vraag ik aan Marcel Nielen of hij de grote bult grond die is uitgegraven voor de bouw, wil verspreiden over de hele tuin.
Vanmorgen rijdt vader Jan Nielen met de kleine kraan langs het huis en na een paar uur is het uitzicht een heel stuk verbeterd. We wachten nog op een offerte voor het verwijderen van een aantal wilgen en het knotten van enkele andere.
Er zit heel veel puin in de grond. De grote brokken worden op één plaats verzameld en zullen door Marcel worden afgevoerd.
Pas nadat de beschoeiing is aangebracht mag er verder grond worden opgebracht tot de goede hoogte. De hoogte van de beschoeiing zal variëren van 45 tot 80 cm. Naast het sluisje zal de hoogte aflopen van 80 tot 45 cm. Dit om het talud niet al te steil te maken. De ankerstangen van de beschoeiing kunnen daar aan de fundering van de stolp worden bevestigd.
Met de gemeente Castricum is nu definitief overstemming bereikt over de voorwaarden voor de aankoop van de grond en de realisering van de steigers en het zwemplateau. De komende weken zal e.e.a. via de notaris worden bezegeld.
Na 1 april, nee geen grap, heb ik tijd genoeg om alles te begeleiden, dan ben ik gepensioneerd.

De laatste loodjes zijn niet vanzelfsprekend

2008-03-06T15:35:00.002+01:00

Zoals eerder bericht is het aanbrengen van de Pandomo stuc niet goed gegaan. Een reparatie door hetzelfde bedrijf heeft de zaak alleen maar verergerd. Een oplossing blijft maar uit. Daar waag ik maar eens een email aan naar de leverancier. Tegelijk vertel ik hen dat er van het betalen van een nog openstaande rekening even geen sprake zal zijn.
De reactie is er een van paniek. Alle betrokkenen worden onmiddellijk opgetrommeld. Of ik er ook bij wil zijn? Nee, los de problemen eerst onder elkaar op en kom dan met ons praten wanneer en hoe het wordt verholpen. De leverancier is teleurgesteld dat ik er niet bij wil zijn. Hij begrijpt niet dat het zwartepieten dan weer opnieuw begint en daar willen we niks - meer - mee te maken hebben.

Brand op De Woude

2008-03-01T11:38:00.006+01:00

Vannacht is het noodweer. De wind is aangetrokkken tot Bft 8 à 9. Er zitten vlagen tussen die zeker tot Bft 10 gaan. Om 03.00 uur worden we wakker door een enorme onweersknal en immense bliksem. Hagelstenen geselen de openslaande deuren van de op het westen gelegen slaapkamer. De houten darsdeuren maken veel lawaai en dreigen van hun tijdelijke bevestiging op het terras te worden gerukt. Helaas kan ik er nu niks aan doen. Na enkele uren is het weer licht en kan ik de tijdelijke bevestiging wat verstevigen. De linker deur staat op losbreken, oops.
Marian heeft om 03.00 uur verkeer gehoord, ik niet. 's Morgens horen we dat er bij de familie Hos, één van de twee boeren op het eiland, brand is uitgebroken. Meer dan 220 schapen en 80 koeien zijn in de vlammen omgekomen. Onvoorstelbaar en een enorm persoonlijk verlies voor de familie Hos. De hele zaterdag is het druk met brandweer en TV ploegen. We irriteren ons aan de bestuurder van een auto van UBF, United Broadcast Facilties. Ze zetten hun auto in het zand pal voor onze stolp. We laten het maar begaan, met meerdere auto's van brandweerlieden die even op verhaal komen bij het Kombof, is er ook geen ruimte meer.
De twee foto's geven de buienlijn aan van zaterdagnacht 03.00 uur, met en zonder bliksemweergave.

Garagedeur opent op afstand

2008-02-26T00:01:00.004+01:00

Eén van de klussen die nog moest gebeuren was de aansluiting van de automatische bediening van de garagedeur. De elektriciën van Witte, André Brandsma kon uit de beperkte handleiding niet opmaken hoe de programmering van de deur in zijn werk ging. Dat is niet het enige probleem. De aandrijfspindel blijk zo sterk, dat er een speciale RVS beugel moet komen. De aanvankelijk aangebrachte bevestiging wordt door de spindel simpelweg uit de muur gerukt.
Een monteur van de leverancier heeft 2 zware RVS beugels gelast en nu lukt het wel. Niet alleen de spindels van de aandrijving houden de deur dicht, aanvullend zijn er bovenaan de deur twee grote elektro magneten aangebracht. Deze magneten kunnen als ze bekrachtigd zijn 1,5 ton trekkracht leveren. Het is nu wel echt moeilijk om de deur van buitenaf open te krijgen. Misschien wel wat over de top. Als er al mensen ongewenst binnen willen komen, dan is het makkelijker om een steen door de ramen te gooien. In elk geval zal het via de garagedeur niet makkelijk zijn om binnen te komen. Gezien het feit dat daar ook de Quest, een gestroomlijnde driewieler staat, toch wel een comfortabel gevoel.

Het wordt ons eigen huis

2008-02-21T00:39:00.004+01:00

Hoewel er nog veel dingen moeten gebeuren, worden er toch flinke stappen gezet om het huis echt comfortabel te maken. Nadat de gordijnen in de slaapkamer na de levering vol met vlekken zitten, mislukte de tweede poging ook doordat de gordijnen nu op de vloer hangen. Bij de derde poging lukt het, we kunnen nu slapen zonder de ramen provisorisch te bedekken met verhuisdozen. In de woonkamer hangt nu fraaie vitrage voor de glazen darsdeuren. Willen we helemaal uit beeld blijven, dan is er nu een 3 meter hoog rolgordijn.
De schilder is voorlopig klaar, het ziet er nu een stuk fraaier uit.
In de bijkeuken is een keukenblokje geleverd van 120 x 60 cm. Je zou verwachten dat het aanrechtblad dan ook 120 x 60 cm zou zijn. Helaas, het blad is 119,4 mm. Dat ziet er niet uit. Zomerdijk keukens lost het correct en binnen enkele dagen op.
Het aansluiten van de automatische deuropener van de garage lukt niet. Het systeem is zo sterk dat bij een proef de schroeven uit de deur worden getrokken. De fabrikant komt dit komende donderdag oplossen. Is een kwestie van programmeren van de stuur-unit. In de documentatie wordt dit programmeren te beperkt gedocumenteerd.
De warmtepomp functioneert nu goed. Leverancier Ruiter en de Lange maakt de stooklijn wat steiler.
De stalen deuren van de darsdeuren met daarin het dubbele glas, zijn niet goed afgehangen. Er is wel al iemand van leverancier Plooijer wezen kijken, maar de man kan het in zijn eentje niet oplossen. Wordt vervolgd.
De Pandomo wandbekleding in de badkamers en het toilet is niet goed aangebracht. Dit is inmiddels een lastige discussie, maar begint ons wel te vervelen. Er kunnen nu geen spiegels, zeepdispencers, toiletborstels, toiletrolhouders en verlichting worden gemonteerd. Het werk moet overnieuw worden gedaan en zullen alle nu gemonteerde toiletten, thermostaten, verwarmingselementen e.d. moeten worden verwijderd.
Nu we niet meer dagelijks aannemers of andere leveranciers over de vloer hebben beginnen we het wonen op De Woude echt te waarderen.
De volgende projecten staan al wel weer op de agenda. De beschoeiing rond het hele pand, de aanleg van de grote steiger in de Markervaart en de kleine steigers voor de roeiboten van de bewoners, alsmede een zwemplateau voor de jeugd, worden besproken met een professionele waterbouwer.
Ook de tuin achter en de overtuin voor de stolp zijn nu aan de beurt.

Nog volop werk

2008-01-28T00:18:00.000+01:00

Ondanks het gegeven dat wij er nu al meer dan een maand wonen, is er nog veel werk te doen. Veel werk ook dat over moet. Eerder bleek dat al het schilderwerk binnen, en deels ook buiten, over moet. Philip doet het nu alleen over, een enorme klus. Hij zal alles vlakschuren en twee keer opnieuw aflakken. Ondanks dat hij een industriële stofzuiger gebruikt, wordt het hele huis één stofbende. Heel jammer, zeker nu alle boeken in de boekenkasten zijn geplaatst. Jammer is ook dat Philip niet in de gaten had dat het wiel van zijn stofzuiger door een stuk cement blokkeerde. De diepe krassen in de keukenvloer zijn niet van de lucht. Hoe lossen we dit nu weer op?
Ook de speciale Pandomo stuc in de badkamers en toilet ziet er niet goed uit. De oplossing daarvan zal nog wel wat hoofdbrekens kosten.
Dan zijn er nog veel klussen te doen. De elektrische aansluiting van de automatisch openende garagedeur is vergeten. Ook de timmerman moet nog een en ander afwerken. Onder meer de voordeur is nog een zorg. Deze fraaie zware deur is 3 mm kromgetrokken en kiert behoorlijk aan de onderkant.
Stiebel Eltron komt deze week een probleem met één van de radiatoren oplossen.
Hoewel er een dubbel tarief stroommeter is geplaatst, betekent dit nog niet dat dat ook gaat werken. Nuon wil daarvoor aanvullend 115 euro ontvangen.
Ik plaats nog een aardig plaatje dat ik vlak voor Kerst maakte van de berijpte makelaar en bomen.

Vroegere bewoners op bezoek

2008-01-19T20:31:00.000+01:00

Irma en Henk Kater wonen nu recht tegenover de pont. Henk boert met 70 koeien en 300 schapen, Irma bestiert het kaaswinkeltje naast hun woning. Uiteraard had ik hen eerder gesproken en wist ik dat zij voor de vorige bewoner van Woude 6, de fam. Heuperman, 25 jaar in de nu gesloopte boerderij hebben gewoond.
Gisteravond waren zij op bezoek. Zij zijn onder de indruk. Natuurlijk worden de verschillen met de oorspronkelijke boerderij besproken. Eigenlijk alleen de keuken is op de zelfde plek gesitueerd. Iedere keer als zij langs Woude 6 lopen, en zien zij ons in de keuken zitten, komen de herinneringen aan vroeger bij hen weer naar boven. Het was hun 'liefste plekkie'. In de huidige woonkamer stonden vroeger de koeien. Waar nu de darsdeuren zijn was vroeger de slaapkamer van pa en ma Kater.
Al met al heel leuk om veel wetenswaardigheden over Woude 6 te horen.

Langzamerhand bewoonbaar

2008-01-19T16:32:00.000+01:00

Na de verhuizing wordt er nog dagelijks in ons huis gewerkt. De afgelopen week zijn de geventileerde radiatoren boven opnieuw aangesloten. Zoals bekend waren de aan- en afvoerleidingen verkeerd om gemonteerd. Dat beïnvloedt de werking van het geheel zeer nadelig. Nu is de temperatuur wel OK en ook te verhogen en te verlagen.
Alle leidingen en verdeelunits van de warmtepomp in de garage en de bijkeuken zijn grondig geïsoleerd door Van Doesburg Isolatie. Dit om condensvorming te voorkomen. Strikt genomen is dit in een verwarmde ruimte niet nodig, maar Ruiter en De Lange neemt geen risico. Dagelijks worden er nog spullen afgeleverd. Gisteren de flessen koelkast, vandaag een glazen bijzettafel en enkele stoelen.
André Brandsma van Witte heeft de TV versterker en splitter gemonteerd. Ook heeft hij de telefoonleidingen voorzien van RJ 11 plugjes. Het hoofdtoestel kan nu overal staan.
André heeft een uitstekende oplossing gevonden voor de twee stroomdraden die op twee plaatsen uit de Belgisch hardstenenvloer komen. Ik wilde geen stopcontact op de vierkantsplaat en ook geen stopcontact in de vloer, dus kwamen de draden uit de vloer op een kroonsteentje uit. Nu zit er een mooi plat kunststof plaatje op.
Helaas heeft hij de aansluiting van de op afstand te bedienen garagedeur vergeten.
Vanmorgen komt de schilder langs. Harry heeft Philippe meegenomen. Ze komen snel tot de conclusie dat het glanzende schilderwerk niet aan hun eisen voldoet en volledig over moet. Jammer en vervelend, maar het is niet anders.
In ieder geval kunnen de Luxaflex lamellen nu niet gemonteerd worden.
Als het allemaal rond is maak ik wat interieur foto's en zal deze hier publiceren.

Verhuisd en weer online

2008-01-06T23:32:00.000+01:00

De trouwe lezers zullen gezien hebben dat er al ruim twee weken geen bijdragen op mijn blog zijn verschenen. De reden is duidelijk, de verhuizing naar De Woude. Op 10 december zijn onze spullen verhuisd, maar omdat op dat moment nog 8 bouwvakkers in huis bezig zijn, zijn we tot de 21e blijven kamperen in ons oude huis in Castricum. Op de 21e is ons huis overgedragen aan de nieuwe eigenaar en hebben we zelf de laatste spullen verhuisd.
Er moet ook nu nog veel gebeuren, maar we wonen in ieder geval en hoeven niet meer tussen twee huizen te pendelen. Het enige vervelende is dat de warmtepomp nog niet goed functioneert. Een leerling monteur heeft alle radiatoren boven verkeerd om aangesloten. Dat is voor een gewone CV niet erg, maar bij dit systeem dat door computers wordt aangestuurd, wordt er door de thermostaat warmte gevraagd, terwijl even later door de radiatoren een seintje aan de warmtepomp wordt gegeven dat er teveel warmte is gegenereerd. De warmtepomp zorgt er snel voor dat er weer koud water door de leidingen gaat. Dit gaat continue door tot... de monteurs op 7 januari weer beginnen.

Nog steeds niet bewoonbaar

2007-12-15T10:02:00.000+01:00

Hoewel we maandag zijn verhuisd, betekent dit nog geenszins dat er gewoond kan worden. De hele week wordt er gewerkt door de timmerlui, de schilders, de elektriciën, de lampenier, de CV-mensen, letterlijk door iedereen. Door het ontbreken van een afbouwplanning, gaat iedereen zijn eigen gang. Mijn bericht aan alle betrokkenen dat wij op 10 december zullen verhuizen, heeft weinig tot geen indruk gemaakt. Zelfs de gasmeter is er nog niet.
Wel gloort er hoop aan de einder, volgens de aannemer zullen vrijwel zeker maandag de nutsvoorzieningen worden binnengebracht.
Gisteren is de kroonluchter door Loft Interiors uit Den Haag gebracht en opgehangen. De voorbereidingen door Robbert en Dominique zijn uitstekend geweest. Zij hebben een speciale lier op de zolder aangebracht en de stroomaansluiting tussen het plafond gemaakt. De mannen van Loft zijn heel tevreden over de uitstekende ophanginrichting en er hoeft dan ook niet te worden geïmproviseerd. Gewoon de lamp ophangen, de kristallen pegels eraan hangen en omhoog hijsen. De groene hijshaak wordt nog even alukleurig gespoten en de lamp hangt prachtig in de vide. De onderkant hangt op twee meter hoogte, de bovenkant op ruim vier meter. Met 25 lampjes van 15 Watt geeft de lamp een heel mooi licht. In de toekomst maar eens kijken of dit niet wat zuiniger kan.

Warmtepomp draait

2007-12-11T21:46:00.000+01:00

Vanmorgen weer een vracht rommel bij de gemeentelijke vuilstort afgeleverd. Weer stoot een ezel zich aan dezelfde steen. Ik laat bij het uitsorteren van het afval de sleutel in het contactslot zitten. Na een kwartier is de accu al weer leeg, oen!
De zolder wordt ontdaan van de laatste spullen, waaronder heel veel foto's uit de Haarlemse Muggenperiode.
Op De Woude wordt hard gewerkt. Vandaag zal de warmtepomp in gebruik worden genomen. Ik maak kennis met de heer De Lange, mede-eigenaar van Ruiter en De Lange uit Wervershoof. De warmtepomp draait al en is opvallend stil. Ik had veel meer lawaai verwacht. Meer dan het geluid van een normale CV maakt ie niet.
De Lange legt de werking uit. Da's nogal simpel, het enige dat wij zelf hoeven te doen is de thermostaat op de gewenste waarde zetten. Alle ruimten hebben een draadloze thermostaat waardoor het zelfs mogelijk is om in de gecombineerde ruimte van slaapkamer, inloopkast en badkamer, de temperatuur per zone in te stellen. Zo zijn 18 verschillende zones in te stellen.
De warmtepomp is al helemaal ingeregeld, zelfs de koeling zal automatisch in werking treden als er langer dan een dag 24 gr. C. wordt gemeten.
De wasmachine is een Miele hotfill machine die zijn warme water rechtstreeks van de warmtepomp krijgt. De droger staat gebroederlijk naast de wasmachine op een door Robbert gemaakte kist van 60 cm hoog, heel comfortabel. De kist heeft twee grote laden voor wasmiddel e.d.

Verhuizing naar De Woude

2007-12-10T20:16:00.001+01:00

Gisteren is er weer schoongemaakt door Gerard Kuiper. Voor het eerst zie ik de stenen trap zonder beschermende folie. Heel mooi. Samen met mijn vriend Jan Veenis beleggen wij de hele vloer van de begane grond en de trap weer met 'stucloop', een stevige kartonachtige beschermlaag.

Vandaag is de grote dag, de verhuizing van al onze spullen naar het eiland De Woude. Om 8.00 rijden twee vrachtwagens van verhuisbedrijf D. Schipper uit Alkmaar voor en nog voor de koffie wordt er aangepakt. De eigenaren Dick en Arjen Schipper werken met drie jonge medewerkers in goed teamverband samen. De vele al ingepakte dozen worden in razend tempo van alle verdiepingen gehaald en in de qua formaat middelste vrachtwagen geladen. Deze wagen kan 32 m3 laden en is na anderhalf uur vol. Arjen demonteert het bed en ook dat komt zonder schade naar beneden.
De tweede, veel grotere vrachtwagen, wordt daarna geladen met grote spullen als tafels, de Banzbord kast en de tuinmeubelen. De Banzbord kast wordt tegelijkertijd gedemonteerd door Wim van Dintra en zal worden opgeslagen op de zolder van de garage. Ook de huidige leren fauteuils worden voor zoon Bart bewaard. Op die zolder komen minstens 70 dozen, stoelen en de Banzbord kast. Ik vrees dat de zolder en de garage helemaal vol zullen raken.
Een antieke secretaire gaat niet mee en vindt een nieuwe gebruiker in de familie.
Om half twaalf is alles ingeladen en rijdt de karavaan naar De Woude. De middelste vrachtauto kan over de pont en rijdt om 12.00 uur voor bij Woude 6. André Brandsma van Witte moet de elektrische installatie van de zolder van de garage deels nog afmonteren. Terwijl de verhuizers de garage vullen kan André zijn klus boven afmaken. Het plan is om de grote vrachtwagen aan de overzijde van de Markervaart over te laden in de kleinere. De mannen besluiten evenwel de enorme vrachtauto toch over de pont te laten komen en achteruit rijdend wordt de smalle dijk 'bedwongen'. Deze vrachtauto is wel hoog en lang, maar niet extreem breed en ook niet te zwaar. Met aan beide zijden soms een tiental centimeters ruimte stuurt Arjen het gevaarte naar Woude 6. Knap gedaan!
Na een broodje in de keet wordt er meteen weer aangepakt. De dozen en andere spullen kunnen nu naar de zolder van de garage en in een keten van handen wordt dit snel geklaard.
Om kwart over drie is de klus geklaard. Waar al die spullen zijn gebleven is nauwelijks te zien. Zelfs op de zolder van de garage kunnen nog wel twee verhuizingen worden geplaatst. Op zich wel begrijpelijk, een garage van 11.00 x 4.40 is inderdaad wel erg ruim.
Een woord van dank aan de fa. Schipper is op zijn plaats. Met veel respect voor de spullen wordt zonder enige schade alles in no-time van de Anna Paulownastraat naar De Woude verhuisd. Klasse mannen!.

Nog geen bericht van de aannemer over de nutsvoorzieningen. Wel zijn water en stroom provisorisch aangesloten, nu het gas nog.

Schoonmaken en veel ander werk

2007-12-08T18:48:00.000+01:00

Vandaag helpt zwager Kees met het leeghalen van de zolder. Ongelofelijk wat bewaart een mens een troep. Na 18 jaar goed bewaren op de zolder gaan nu toch maar de ooit dierbare Sansui tuner, de AR versterker en Thorens pick-up naar hun laatste rustplaats op de gemeentelijke vuilstort. Ik rij enkele keren op en neer. De laatste keer komt de Audi niet van zijn plek, ik heb de sleutel in het contact laten zitten en de airco trekt de accu snel leeg. Audi-hulp is er snel, maar het afval, inclusief de oude audio spullen, moet in de auto het weekend doorbrengen.
Vanmorgen vroeg gaan Gerard en Jacqueline Kuiper van schoonmaakbedrijf Totaal, zij maken ook bij ons iCentre schoon, de vloer schoonmaken. Ook de keuken krijgt een flinke schoonmaakbeurt. Als ik om kwart voor acht aankom is de boerderij al volop verlicht. Robbert en Dominique zijn al bezig en ik geef ze het hang- en sluitwerk.
Inmiddels zijn ook de stoffeerders aangekomen om de eerste verdieping met tapijt te beleggen.
Ik ga weer naar huis voor het leeghalen van de zolder.
Nadat de auto het met starthulp weer doet, rij ik met Bart naar De Woude. Ik kom een somber kijkende Robbert tegen. Ik vraag hem wat er aan de hand is. Hij kan het niet direct uit zijn mond krijgen. 'Het ergste wat me zou kunnen overkomen' zegt ie bedrukt. Ik schrik van zijn reactie en vraag wat er gebeurd is. Hij heeft pech gehad met het monteren van het slot in de darsdeur. Daarbij is het glas gescheurd. Oops een gewapende ruit van 3 x 1,5 meter is inderdaad een flinke schadepost.
Dominique is bezig de voordeur te plaatsen en monteert nu de brievenbus erin. Da's toch wel een heel wat fraaier gezicht dan de tijdelijke multiplex deur.
We lopen verder het pand rond. Thomas is er ook en durft als eerste op de glazen constructie bij de darsdeur te lopen. Bart durft het nu ook en verklaart deze kamer tot zijn slaapkamer.
De stoffeerders zijn verbaasd over het mooie stucwerk. Ook zijn alle hoeken zuiver haaks, 'dit hebben ze nog nooit meegemaakt' zeggen ze. Leuk om te horen.
Het cementvrij maken van de vloer is niet helemaal gelukt. Gerard is bereid om morgen nog een keer schoon te maken.

Met man en macht

2007-12-06T22:55:00.000+01:00

Vanmiddag koop ik een vijftal schoonloopmatten om de ergste inloop te beteugelen. Ik kan de stolp niet in omdat monteurs van Witte onder de grond bezig zijn met de centrale stofzuiginstallatie. Het kruipluik achter de voordeur staat open en de mannen houden terecht de deur even dicht.
De schilders zijn bezig met het afkitten van naadjes. De keuken is bijna klaar. Ik spreek KlaasJan van Kitchen Technics. Er is helaas een beschadiging ontstaan in het blad naast de Quooker. Inderdaad zie ik even later dat er een scheurtje is ontstaan in het liggende werkblad. Ik ga er van uit dat zij dit onzichtbaar herstellen.
Bas van der Laken is met een medewerker bezig met het boren van gaten voor de verschillende spots.
Ik zie voor het eerst de 3 meter hoge glazen darsdeuren aan de achterkant. De houten darsdeuren staan open, het uitzicht is prachtig.
Twee mensen van Dintra zijn bezig met de opbouw van de aluminium constructie van de inloopkast. Zij hebben ook het tapijt meegenomen. Dit wordt morgen op de eerste en tweede verdieping gelegd.
Ik loop nog even naar boven. Het is er ruim en schoon. De glazen beloopbare vloer in één van de slaapkamers is ook klaar. De foto maakte ik eerder toen de houten darsdeuren nog dicht waren. Straks zal zoon Bart uit zijn bed naar het natuurgebied kunnen kijken.
Nog steeds zijn de nutsvoorzieningen niet binnengebracht, er is helaas nog niet duidelijk wanneer dit wel voor elkaar zal zijn. Uiteraard kan de warmtepomp nog niet worden opgestart en koken, dat doen we op gas, kan ook nog niet.

Vrienden helpen mee

2007-12-05T22:31:00.000+01:00

Marian en ik zijn volop aan het inpakken. Morgen wordt het tapijt voor de eerste verdieping bezorgd. Het stofvrij maken van de bovenverdieping moet dus vandaag gebeuren. Jan en Ellis Veenis zijn bereid dit te doen. Vanmorgen zijn ze op De Woude maar de schilders zijn boven nog aan het afschilderen. Vegen en schilderen bijt elkaar natuurlijk. Daarom gaan ze een paar uur naar huis en klaren de klus vanmiddag en vanavond. Hartelijk dank Ellis en Jan!

Zaterdag wordt de vloer professioneel gereinigd. Nog niks gehoord van de nutsvoorzieningen en de gasmeter, het wordt nu toch wel spannend.

Gasmeter?

2007-12-05T00:59:00.000+01:00

Er is een stevig misverstand over de gasmeter. Eneco stuurt op 24 augustus een brief aan de hoofdaannemer met het verzoek om namens de nieuwe bewoner een gasmeter te bestellen. De aannemer gaat er vanuit dat dit een formaliteit is en legt de brief op de grond in de stolp. Tot.... afgelopen week blijkt dat er niet automatisch een gasmeter komt. Paniek alom, want a.s. maandag verhuizen we. Dan is er nog de eis van de aannemer die namens de nutsbedrijven alle nutsvoorzieningen naar binnen brengt. Deze aannemer eist dat de gasleiding niet onder de fundering, maar door de fundering wordt gelegd. Dat gat is er niet en de aannemer vertrekt mopperend met de mededeling dat als het gat er wel is, hij voor een nieuw bezoek Woude 6 onderaan de lijst zal zetten.
Dit is minimaal een complicatie. Ik ben benieuwd of dit opgelost gaat worden.
William, de hoofdaannemer belt mij vanmorgen vroeg en kan nog steeds niet bevestigen dat de nutsvoorzieningen er op tijd komen. Wel heeft ie van Eneco begrepen dat er geen aanvraag voor een gasmeter voor Woude 6 in de computer staat. Ja ja, dat lijkt me helder ...
William vraagt wanneer wij gaan slapen op Woude 6. Ik antwoordt de nacht na de verhuizing. Mocht dit niet lukken, dan zullen we slapen in het Hilton en dineren bij Apicius :). Ik kan niet merken of William dit waardeert.

De darsdeuren aan de binnenkant zijn inmiddels van glas voorzien, wat een imposant gezicht is dit. De groene kleur moet binnen nog wit geschilderd worden.
Het beloopbare glas in de slaapkamer boven is aangebracht, heel apart.

Installateur Witte, in de persoon van André Brandsma met een collega, zijn het bad beneden aan het plaatsen. Ik informeer André over de keuze van het schakelmateriaal. Dit wordt Busch en Jaeger Pure, geborsteld RVS. Dit materiaal is praktisch ongevoelig voor vingerafdrukken.

Het schiet op

2007-11-29T23:00:00.000+01:00

Vanmiddag gaan Marian en ik naar De Woude om het schakelmateriaal definitief te bepalen. Er staan vijf bestelbusjes van bedrijven, het staat dan ook helemaal vol voor de stolp. Ik zet de auto maar gewoon op de dijk.
André van installateur Witte treffen we in de garage, samen met een monteur van Ruiter en De Lange. We vallen midden in een discussie tussen de twee mannen over de keuze van een pijp diameter, 15 of 22 mm. André denkt dat het beslist 22 mm moet zijn, zijn collega van het andere bedrijf denkt dat het ook wel 15 mm kan zijn. Het wordt 22 mm. Heel goed dat medewerkers van feitelijk concurrerende bedrijven met elkaar discussiëren om een zo goed mogelijk eindproduct te maken.
De warmtepomp is nu bijna geheel aangesloten, het lijkt wel een ketelhuis.
De keuken wordt nu gemonteerd door Brian. De espressohoek staat er al. Het belooft heel mooi te worden. Marian mag de positie van allerlei accessoires aan de achterkant van het keukenblad bepalen.
Boven is een tweede monteur van Ruiter en De Lange bezig met het monteren van de radiatoren. Het zien er netjes uit en ik heb er geen spijt van dat ik niet gekozen heb voor een heel dure vloerverwarming boven. De betrekkelijke kleine radiatoren zijn lage temperatuur units met ingebouwde ventilator.
Boven zijn ook Philippe en twee collega's bezig met schuren en spuiten. De kozijnen worden minutieus geschuurd om straks hoogglanzend te worden geschilderd. De mannen vinden het heel mooi om te doen.
Philippe zet zijn spuitmasker op en ik maak een foto van hem.
Nadat we alles besproken hebben rijden we naar Postma in Alkmaar voor het kiezen van hang- en sluitwerk van de buitendeuren. Gosse Postma snapt direct wat we willen en hij gaat snel op De Woude kijken om precies te bekijken wat waar moet komen.

Warmtepomp en kozijn darsdeuren

2007-11-24T21:44:00.000+01:00

Vanmiddag rij ik naar De Woude om het vele werk te bekijken dat er deze week is verricht. De tegelzetter is gereed, heel mooi werk. Uiteraard zijn er veel kleine insluitingen van fossielen en lichte 'aders'. Dit is kenmerkend voor Belgisch hardsteen. Dirk Visser heeft bij een enkele opvallende fossiel, de tegel gelegd op de plaats waar een bad of vast meubilair komt te staan. Prima gedaan Dirk.

De Pandomostuc in de badkamer boven is klaar, het ziet er heel fraai uit.
Tot mijn verrassing is Robbert Spil van aannemer Verbart met een collega aan het werk. Ze zijn bezig de deuren boven af te hangen en plakken alles af voor het spuiten van de gestucte wanden en plafonds.

De trap en de hekwerken zijn al helemaal afgeplakt. De trap loopt prima en is onvoorwaardelijk stabiel.
Het stalen kozijn in de darsdeur is nu eindelijk geplaatst. Was het kozijn aanvankelijk te groot, nu past het perfect. Alleen het glas moet er nog in en dan kunnen de darsdeuren open blijven staan.
De Stiebel Eltron warmtepomp is geplaatst en deels aangesloten. Een imposante machinerie.

Robbert zegt dat de 'sterrenhemel' is aangebracht en 'het doet'. Hij sluit provisorisch een verlengsnoer aan en de in het plafond van de tweede verdieping aangebrachte twee sterrenbeelden Grote Beer en Kleine Beer lichten fel op. De plafondplaten moeten nog vastgeschroefd worden en er moet ook nog gestuct worden. De nu nog ver door de plafondplaten uitstekende glasvezel verlichting komt straks precies gelijk met het plafond. Ik zal zo de weg in de boerderij, de exacte noord-zuid richting is af te leiden uit de positie van de Poolster in relatie tot de buitenkant van de 'steelpan' van de Grote Beer, wel weten te vinden :). De verlichting is straks dimbaar en is al met al een leuke gimmick die door Bas van der Laken van Van der Laken Lichtadvies uit Heiloo fraai is aangelegd. Onvermeld mag niet blijven dat Robbert Spil, de uitvoerder, een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de positionering en uitvoering.

Trap en balustrade

2007-11-24T21:27:00.000+01:00

Woensdag en donderdag ben in Ierland bij de fabriek van Apple. De montageploeg van Allstairs uit Ede is twee dagen bezig met de montage van de trap en het RVS hekwerk boven. Thomas is erbij en schrijft:'Hierbij een paar foto's van de trap. Onvoorstelbaar mooi gemaakt! Ik heb er over heen gelopen (op mijn sokken uiteraard) en de traptreden zijn zeer stabiel. Het hekwerk boven is ook fraai en komt uitermate transparant over. Je ziet het bijna niet staan, bij wijze van spreken, het dringt zich in ieder geval niet op'.
Vrijdag is het heel druk op de zaak en ik kan niet naar de bouw.
Vandaag, zaterdag 24 november is een verdrietige dag, de moeder van Marian overlijdt op 81-jarige leeftijd. Nadat we in het ziekenhuis zijn geweest blijft Marian in het ziekenhuis en rij ik even naar De Woude.

Versterking fundering

2007-11-24T21:09:00.000+01:00

Dinsdag rij ik naar De Woude. Er wordt druk gewerkt door de tegelzetter. Robbert en Dominique zijn bezig met het voorbereiden van de versterking van de fundering. Twee zware U-balken moeten rug aan rug worden bevestigd tussen twee funderingsbalken. Robbert legt uit hoe e.e.a. zal worden gemonteerd. Eerst is een lange sleuf gegraven onder de fundering door. Bijna een dag werk met de hand. Een graafmachine kan dit sneller, maar dan is er een risico dat de leidingen naar de bronnen van de warmtepomp worden geraakt.
Eerst worden er twee zetstukken op de funderingsbalken gelegd en met chemische ankers vastgezet. Daar bovenop worden de stalen balken gelegd die onder de grond met M16 bouten aan elkaar worden gezet. Op de balken worden schroefstempels geplaatst die de muur van de slaapkamer extra steun zal geven.
Robbert laat zien hoe een schroefstempel werkt en ik maak enkele foto's.
Woensdag en donderdag ben ik in Ierland bij de fabriek van Apple. Jammer dat ik het plaatsen van de trap en de balustrade nu niet kan zien. Thomas zal wat foto's maken, dus dat komt wel goed.

Pandomo

2007-11-15T23:59:00.000+01:00

Vanmiddag ga ik even kijken bij het aanbrengen van de Pandomo stuc. Deze bijzondere wandbekleding wordt aangebracht in de beide badkamers en het toilet beneden. Het ziet er nog niet mooi uit, maar dit is nog maar de eerste laag. Op één plaats laat de al aanwezige stuc los, al is het maar een klein plekje. Gelukkig is het elders overal in orde.
Het leggen van de vloertegels gaat heel voorspoedig. De woonkamer is goeddeels getegeld evenals de keuken. Het begint er nu echt op te lijken.
De planning is nu heel strak, en het lijkt allemaal net te lukken om de verhuizing op 10 december a.s. te kunnen halen.