Boren bronnen warmtepomp (vervolg)

De machine gaat draaien en komt maar heel moeizaam door de puinachtige bodem. Tegelijkertijd pompt de machine water rond de boorkop. De uit de pomp komende straal water met boorgruis wordt continu bekeken om vast te stellen of er voldoende water doorlatende zandlagen worden aangetroffen. Per meter diepte zie ik veen, klei, zand met schelpen en weer klei omhoog komen.
Om half elf verlaat ik de bouwplaats. De mannen zullen zeker 3 tot 4 dagen bezig zijn voordat de bronnen geboord zijn. In ieder gat worden er 2 x 2 polyethyleen slangen omlaag gelaten. Onderaan zijn de pijpen met een wit kunststof blokje met elkaar verbonden. Alle slangen, totaal 65x4x5, totaal 1300 meter lang, worden afgeperst om te controleren of ze waterdicht zijn.
Een andere ploeg zal de verbindingen maken en de slangen de stolp binnen brengen. De slangen worden gevuld met glycol, een soort koelmiddel dat de warmte in de grond snel aanneemt.

Boren bronnen warmtepomp

Vanmorgen om 8.00 uur rijdt de machine die de bronnen zal boren van de vrachtwagen af. Het is een rupsvoertuig dat via een afstandsbediening wordt bestuurd. De boormachine past op de millimeter nauwkeurig tussen de boerderij en een van de bomen die straks zal blijven. Ik maak kennis met de boorploeg, eerst 3 man, later 2 man sterk.
Eerst wordt de positie van de bronnen bepaald. De 5 bronnen moeten vijf meter uit elkaar worden geplaatst om ook in de toekomst voldoende warmte aanvoer te garanderen. Met een meetlint worden de plaatsen in een W-vorm bepaald.
Uit geologische kaarten is de benodigde diepte van de bronnen bepaald op 65 meter. Ieder gat heeft een diameter van 22 cm.
Eerst wordt met een kleine graafmachine het terrein geëgaliseerd. Dan wordt een gat gegraven van zeker 2 meter diep met een doorsnede van 1,5 meter. Een meter verder komt het echte boorgat. Het grote gat loopt vol met water uit de sluis en aan dit water wordt een middel toegevoegd dat het water zwaarder maakt en een soort smering van de boorkop verzorgt. Het grote gat dat nu vol water staat wordt in verbinding gebracht met het boorgat. Nu wordt de eerste boorpijp omhoog gehesen en op de boorkop geschroefd.

Gipsen

Zaterdagmorgen rij ik voordat ik naar de tijdrit op Texel ga even langs De Woude. Er zal vanmorgen een begin worden gemaakt met het gipsen van alle wanden. Ik maak kennis met vader en zoon Bos uit Waalwijk. Met een enorme handigheid bevestigen zij de grote platen gips met schroeven tegen de wanden. Bos senior vindt het een flinke, maar wel heel mooie klus. Hij vindt de boerderij prachtig en is er al twee keer omheen gelopen.
Het effect is prachtig, zelfs al moet de stucadoor er natuurlijk nog aan te pas komen om het echt mooi te maken. Nu al is te zien hoe mooi het contrast tussen de witte wanden en het eiken van de draagconstructie zal uitpakken. Ook is al te zien dat de ruimten veel lichter worden.

Zondagmiddag rij ik met de fiets naar De Woude om te kijken hoe ver de mannen met gipsen zijn gekomen. Terwijl ik boven sta zie ik drie mensen rond de boerderij naar achter lopen. Een oudere man kijkt me vanaf het terras aan en vraagt of ik hem nog ken. Ik zie wel iets bekends en ik loop naar beneden. Daar zie ik dat het Wim Emmens is, de echtgenoot van de burgemeester. Wim heeft altijd in de fotografie gewerkt en gebruikte in die tijd de door mij en mijn vader gemaakte luchtfotocamera's. Ik laat Wim, Aaltje, zo heet de burgemeester, en haar zuster de stolp zien en ze vinden het prachtig.

Vloer in badkamer

Vandaag heeft Allstairs uit Ede de trap van de begane grond naar de 1e verdieping ingemeten. Zij maken ook de balustrade rond de vide. Vanmiddag rij ik met heel somber weer naar De Woude. Op de pont in Akersloot begint het hard te regenen, precies op het moment dat ik naast de fiets sta. De rest van het ritje zet ik de kap op de fiets en kom verder droog aan.
Op de bouw is de basisvloer in de badkamer gestort. De installateurs die de elektrische bedrading aanleggen zijn volop bezig en er komt inmiddels een grote bundel draden in de meterkast uit.
Het gipsen op de zolder is al klaar. Aanvankelijk zou er daar geen afwerking plaatsvinden, maar aannemer Verbart wil het graag netjes afwerken.
Morgen, zaterdag dus, wordt een begin gemaakt met het aanbrengen van het gips op de eerste verdieping. Hiervoor wordt een extern bedrijf ingeschakeld. Overal liggen stapels gipsplaten.
Maandag wordt door het bedrijf Duratherm begonnen met het boren van de bronnen voor de warmtepomp. Dit zal minimaal een dag duren.
Bij het wegrijden komt Koen, hij herbouwt een huis naast het Kombof, aanlopen. Hij bekijkt alles en constateert dat het 'nog lang niet klaar is'. Verder is ie wel te spreken over de ruimte en afwerking.

Elektriciteit en aftimmering

Vanmiddag fiets ik voor een trainingsritje naar De Woude. Op de bouw zijn twee man van Witte bezig met de elektrische installatie. Dominique van Verbart is bezig alle houten wand delen weer op zijn plaats te bevestigen. Thomas en ik zouden daarvoor nog even kijken of alles op zijn plaats zit. Hoeft nu niet meer, alle schotten zitten erop. De knieschotten zijn nu allemaal geplaatst. Dominique heeft ook de ventilatie luchtkanalen in de slaapkamers betimmerd. Niet met een vierkante koof, maar heel fraai met een schuine betimmering.
De postbode vraagt of ik de Quest even wil weghalen, ik heb de fiets pontificaal op de weg geparkeerd. De postbode vindt de boerderij heel mooi worden. Hij is al een paar keer binnen geweest en kan met name het houten vierkant zeer waarderen.
Vrijdag en in het weekend zal er gegipst worden. Dit wordt door een extern bedrijf gedaan.
Op de terugweg zie ik op de pont in Akersloot een tweetal historische Aero autootjes staan. Het zijn een Zwitser en een Duitser die achter elkaar de pont af pruttelen.

Coördinatie

Ik heb de afgelopen periode wat zorgen gehad om de coördinatie op het werk. De hoofdaannemer is een fantastische vakman, maar communiceren met zijn opdrachtgever heeft ie niet tot zijn primaire taak verheven.
Daarom ben ik heel blij dat deze taak vanaf heden door aannemer Verbart wordt overgenomen. De opleverdatum die ons door Offeringa is beloofd, september, wordt zeker niet gehaald. Dat is me door Offeringa overigens niet meegedeeld.
Volgens Robbert, de uitvoerder die de coördinatie voor zijn rekening neemt, zal de stolp eind oktober zeker worden opgeleverd. Dan nog zal het huis niet helemaal af zijn. Zo zal de trap van de begane grond naar de eerste verdieping pas in de derde week van november worden geplaatst.

Deze week is installateur Witte soms met twee man aan het werk geweest. Ook is een begin gemaakt met het dichtmaken van de knieschotten op de eerste verdieping. In de vloer van de tweede verdieping zijn versterkingen gemaakt voor het ophangen van een lamp.
Helaas zit de thermostaat van de warmtepomp in de woonkamer en één van de zuigmonden van de centrale stofzuiginstallatie op de plek waar een boekenkast is gepland. André van Witte zal een nieuwe locatie creëren.

Installatiewerk weer begonnen

Maandag is het installatiewerk weer begonnen. André van Witte is volop bezig.
Vanmiddag is er een overleg met André en Bas van der Laken. Bas levert de verlichting en ik heb hem opgezadeld met een 'uitdagend project'. Ik wil er hier nu niet over uitweiden, maar straks kan ik de sextant binnenshuis gebruiken.....
We bespreken de positie van een aantal lampen, alle spots beneden worden inbouw spots en als het even kan wordt er gebruik gemaakt van de nieuwste LED technologie.

Jeugd maakt troep

Tijdens de bouwvakvakantie gebeurt er niks met Woude 6, althans niet door de bouwvakkers. De jeugd heeft bezit van de bouwplaats genomen. Met de kermis zijn er twee springkussens geplaatst en de kinderen zullen zich er goed mee vermaakt hebben. Helaas is het kussen voor de garage lek gebleken en kon nauwelijks gebruikt worden.
Minder aardig is dat de kinderen flink te keer zijn gegaan met met water gevulde ballons en zand. Enkele ramen zitten volledig onder het zand, evenals het metselwerk. Overal liggen kapotte ballonnen en er liggen zelfs kapotte ballonnen op de eerste verdieping. Het is kennelijk leuk om gevulde ballonnen tussen de op een kier staande Veluxramen naar binnen te gooien. Overal zitten resten van ballonnen op de voorgevel.
Kinderen doen dit, maar waarom laten ouders de rotzooi de rotzooi?
Nu we er nog niet wonen OK, gelukkig zal volgend jaar het trapveldje wel klaar zijn.
Inmiddels heb ik de ramen en het metselwerk schoon gespoten.

Stolp buitenom klaar, oplevering vertraagd

Gisteravond maakte ik om half tien nog een foto van de stolp. Ondanks dat het al bijna donker is, maakt de Nikon D40X er nog een redelijke foto van.
Vanmiddag rij ik naar de bouw om ter gelegenheid van de beginnende bouwvak vakantie, een hartversterkertje af te leveren. Alleen Robbert en Dominique zijn er en zij nemen dezelfde versnapering mee voor de Offeringa's. De mannen zijn bezig de boerderij helemaal schoon te bezemen. Robbert zegt dat de boerderij op het schilderen en het afhangen van de buitendeuren na, buitenom klaar is. Het is een heel fraai geheel geworden. Minder fraai is dat er nog steeds geen afbouw planning is. Volgens Robbert wordt het zeker oktober voordat er opgeleverd kan worden. Hij zet de verschillende nog uit te voeren werkzaamheden op een rij en komt tot de conclusie dat september absoluut onhaalbaar is. Best wel jammer.
De mooie voordeur ligt op de aanhangwagen. Hij is afgehangen en gaat nu naar de spuiter.
De kleuren van het houtwerk zullen samen met Thomas en Minette worden overlegd. De kleur 'Herengracht' groen is al diverse keren gevallen, een heel diep donkergroen. Volgens Robbert is dit wel mooi voor de voordeuren, maar zou de klokgevel een tint lichter moeten.

Dak strak

Gisteren leek het erop dat het oostelijke dakvlak al was gecorrigeerd, maar volgens Robbert zijn de pannen wel rechtgelegd, maar het onderliggende probleem is nog niet verholpen. Dat is vanmorgen gebeurd. Op de webcam zie ik dat Robbert en Dominique enkele vierkante meters pannen verwijderen en de panlatten worden opnieuw uitgelijnd.
Vanavond rij ik, weer in precies 33 minuten, naar De Woude. Daar zie ik dat het dak er nu mooi strak bijligt.
Neef Ruud Pepping met zijn vrouw Hanneke en zijn vriend en vriendin zijn op De Woude met de boot. Ik leid ze rond en ze vinden het prachtig.
Met Minette bespreek ik de mogelijkheden om de glazen vloer in de slaapkamer boven te realiseren.

Werkzaamheden aan het dak

Vandaag is er druk gewerkt aan het dak. Ik fiets om half negen vanavond naar De Woude en leg in precies 33 minuten de 20 km vanaf de Anna Paulownastraat af. Dat is gemiddeld 36,4 km per uur, best heel snel. Thomas maakt zich gereed om te gaan vissen. Hij is zijn sigaren vergeten en dat kan natuurlijk niet. We kijken even samen wat er buitenom allemaal is gebeurd. De kilgoten zijn nu gereed. John van Offeringa heeft als een ware acrobaat de pannen op het dak, staande op twee pannen, met de slijptol pas geslepen. Ook de dubbel gewelfde pannen naast de dakramen zijn aangebracht, ziet er prima uit.
De warmte terugwin installatie van de balansventilatie heeft nu een gescheiden aanzuig- en uitblaasopening gekregen. Deze zijn op resp. het noordelijke en westelijke dakvlak aangebracht. Het ziet er minder massief uit, veel beter dan de eerder gemonteerde combinatie unit.
De pannen op het oostelijke dakvlak liggen nu mooier, al zal een heel kritische beschouwer nog een kleine onregelmatigheid zien.
Robbert heeft op de garage de makelaar aangebracht. Tot mijn verrassing zit er ook een op de achterzijde van de garage. Prachtig om te zien. Misschien kan het 'appletje' nog lichtgroen ingekleurd worden?
André van Witte belt en vraagt of ik beslist de buitenkraan aan de garage aan de voorkant van de garage wil hebben. Hij vindt het mooier om de kraan om de hoek van de garage achter de regenpijp te monteren. André heeft groot gelijk en vanavond zie ik dat de kraan netjes achter de regenpijp is aangebracht.

Voegen gereed

Vanmiddag zie ik op de webcam dat Kees de laatste hand aan het voegen legt. Ik rij even naar De Woude en zie dat Kees met het zweet op het voorhoofd de laatste witte voegen aanbrengt. Het ziet er nu schitterend uit. Robbert heeft wat vragen en die kan ik meteen beantwoorden.
Morgen zal Robbert de correcties op het dak maken. Niet alleen op de oostelijke gevel, ook op het noordelijke dakvlak ligt de onderste rij pannen niet helemaal lekker. Volgens Robbert ligt dit aan de passing van de dakelementen. Door de vele regenbuien tijdens de montage van de elementen is er door uitzetting geen optimale passing verkregen. Dit wordt nu door correcties aan de panlatten rechtgezet.

Darsdeuren gemonteerd

Vanmorgen is er intensief overleg tussen Thomas, Robbert en André van Witte. Robbert belt met een vraag en vertelt dat ze bezig zijn om de darsdeuren te monteren. Hij vindt het prachtig passen en vraagt of ik nog kom. Tussen de middag ga ik er even naar toe. Robbert is aan het schuren en daarna wordt de deur geplaatst en afgehangen. Dat gebeurt op de millimeter nauwkeurig. Het ziet er werkelijk imposant uit, prachtig.
Ik vraag of Robbert de lichte onregelmatigheid in het oostelijke dakvlak heeft gezien. 'Uiteraard' zegt ie. 'Het wordt in ieder geval gecorrigeerd'. De pannen gaan eraf en de panlatten worden op precies gelijk hoogte gemaakt. Er mag absoluut geen zichtbare onregelmatigheid voorkomen. Dan vraag ik hem naar de licht ingedeukte nokvorst naast de buiten unit van het ventilatiesysteem. Robbert zegt dat hij de 'dader' is. Komt ook goed. Er zal waarschijnlijk een geheel andere dakdoorvoer komen. Het kan zelfs wel een gescheiden aan- en afvoer worden. De afvoer zou dan op het westelijke dakvlak kunnen komen.
Op het moment dat ik naar de stolp loop ontwaar ik Sjaak Rijke, de voormalig exploitant van het Havenrijk op de Jachthaven Zwaansmeerpolder. Hij is met zijn vrouw Karin en zoon op De Woude om wat te eten bij het Kombof. Sjaak loopt even mee en kijkt zijn ogen uit. Hij is onder de indruk van het huis en de plek.
Vanavond fiets ik met werkelijk heerlijk zomeravond weer naar De Woude. Er zitten nu nooddeuren in en alles is afgesloten. Thomas heeft de sleutel gekregen en ik neem deze mee voor het maken van een duplicaat. Na een glas rosé fiets ik in het donker weer naar huis.

Veel keuzes en afbouwplanning?

Vandaag heb ik een vrije dag om samen met Marian voor het interieur keuzes te maken. Ingo Kuilboer en Minette Schiphorst van Dintra hebben een aantal voorstellen voorbereid. Wij zijn de hele ochtend bezig om alle mogelijkheden door te nemen. Wij hebben het gevoel weer een aantal stappen de goede kant op te maken.

Vanmiddag om half vier is er een bouwvergadering met aannemer Verbart en installateur Witte. Van Verbart is Robbert aanwezig, van Witte is André van de partij. Thomas heeft de installatie tekening van de gehele elektrische installatie netjes uitgewerkt. Alle stopcontacten, schakelaars, telefoon, TV en netwerk, zijn correct verwerkt tot cijfers en icoontjes. André is tevreden, hij kan hier uitstekend mee uit de voeten. Er worden nog wat wijzigingen aangebracht en het onderwerp 'afbouwplanning' komt ter sprake.
Dit is een wat gevoelig onderwerp omdat dat een verantwoordelijkheid van hoofdaannemer Offeringa is. Het maken van deze planning blijft helaas achterwege. Mogelijk heeft Offeringa het te druk met andere klussen. Dat zij het erg druk hebben blijkt wel uit het feit dat het leggen van de dakpannen nu al ruim vijf weken duurt en nog steeds niet klaar is.
Verbart, de onderaannemer, zal nu een planning maken en deze aan Offeringa meedelen. Ik hoop van harte dat dit de opleveringsdatum in september niet zal beïnvloeden.

Na de bespreking loop ik nog even de stolp in. Als eerste vallen me de enorme darsdeuren op die in de woonkamer staan. Ook het beslag, o.m. een meter lange hengen ziet er robuust uit. De deuren zijn van red ceder en daarom nog betrekkelijk licht van gewicht. Boven zijn de kozijnen naar de kamers aangebracht en is ook het plafond van de tweede verdieping van raggels voorzien. De leidingen van de verwarmings- en ventilatieinstallatie zijn, nu de knieschotten nog niet zijn aangebracht, overal te zien. Op het noordelijke dakvlak steekt de in- en uitlaatcombinatie van de warmteterugwin installatie door het dak naar buiten. De passing is nog niet helemaal OK, de feitelijke unit moet nog worden gemonteerd. Met deze installatie zal straks 96% van de warmte in de ventilatielucht worden teruggewonnen en de verse ventilatielucht worden voorverwarmd.

Robbert zal deze week de stolp geheel afsluitbaar maken. De darsdeuren worden gemonteerd en de beide toegangen krijgen nooddeuren.

Overleg met installateur Witte

Vanmorgen heb ik overleg met installateurs Ruiter en de Lange en Witte. De eerste legt de warmtepomp en de balansventilatie aan, Witte doet de elektrische installatie, gas en water. Helaas is de man van Ruiter en de Lange er niet, dus een alternatieve positie voor de verwarmingsunit boven kan niet worden bepaald.
De mannen zitten allemaal ik de keet, ik kan er maar net bij. Ik maak kennis met twee mensen van Witte. Nadat de koffie op is overleg ik uitgebreid met André over de aanleg van het water en het sanitair.
De mensen van Offeringa, Tom en John leggen de laatste hand aan de dakpannen, vader Kees is weer aan het voegen. Ik zeg tegen Kees dat veel mensen mij complimenten maken voor het mooie voegwerk. Ik breng die complimenten uiteraard over aan Kees. Hij glimlacht er bij en gaat onverstoorbaar door, praten en breien.
Het regent vrijwel aan één stuk en het waait windkracht 7 Bft. Het is echt hondenweer.
Verbarts Dominique en een jongere collega zijn binnen bezig. Robbert is vrij, die zit met zijn vriendin in Barcelona.
Hoewel de stolp nu voor het eerst helemaal uit de steigers is, maak ik geen foto's, het plenst.

De steigers verdwijnen

Vandaag is voor het eerst de klokgevel in volle glorie te bewonderen. Robbert heeft de ornamenten aan de zijkanten van de klokgevel nog iets lager gedraaid en iets meer profiel gegeven. Het geheel ziet er prachtig uit en oogt zeer evenwichtig. Henk Kater, één van de twee boeren op het eiland, heeft tot 14 jaar geleden in de oude boerderij die op Woude 6 heeft gestaan, gewoond. Hij komt langsfietsen en laat zich graag rondleiden. Hij is bijzonder onder de indruk en wil graag met zijn vrouw Irma nog een keer uitgebreid rondkijken. Henk vertelt dat de oudere boerderij ten onder is gegaan doordat een grote boom voor het huis één van de voorste vierkantspalen van zijn fundering heeft gedrukt. De boerderij is op 'drie poten' komen te staan. Dat gaat natuurlijk niet en de dakconstructie werd ondermijnd. De toenmalige en laatste bewoner van de stolp, Willem Heupeman, is helaas niet in staat geweest om de enorme bedragen op te brengen om dit te repareren.

Grote darskozijn te groot, klokgevel prachtig

Vanavond ben ik met Thomas in de weer om de installatietekening te completeren. Elektriciteit, TV, audio, alles wordt minutieus op een A3 tekening aangegeven. Zaterdag hebben wij er al een halve dag aan besteed, en na vanavond zijn we nog niet klaar.

Voordat wij aan het tekenen slaan kijk ik op de bouwplaats rond. De klokgevel heeft nu zijn definitieve vorm, fantastisch. De witte top is bekleed met lood, evenals de mooie glooiende vorm van de klok. De verhoudingen zijn prachtig. Als ik naar de achterkant van de stolp loop verwacht ik het stalen kozijn te zien in de dars. Echter..... er is niks te zien. Even later vertelt Thomas dat Plooijer een fout heeft gemaakt en het kozijn te groot is gemaakt. Ze hebben het kozijn weer meegenomen om de fout te corrigeren.
Installateur Witte heeft de regenwaterafvoeren allemaal gemonteerd. De glimmende gegalvaniseerde pijpen zien er mooi uit. Als laatste ontdek ik dat er op de garage een makelaar staat. Nog niet de makelaar die er definitief opkomt, maar wel een om de juiste verhoudingen te bekijken. Ik wil wel al verklappen dat in de uiteindelijke makelaar een 'Appletje' zal voorkomen.
Om vijf minuten voor 23.00 uur meld ik me bij de pont, het eilandregime is onverbiddelijk.

Grote kozijn dars gearriveerd en topstuk op klokgevel

Thomas schrijft vanmorgen:
Plooier is aan komen rijden met je stalen kozijn! Met drie man wordt deze op de plaats van bestemming gebracht en afgesteld. Er zit nog geen glas in hoor! Dat wordt nog een hele sjouw want dat zal wat wegen......
Ik heb met Robbert overleg gehad. De makelaar gaan we samen gestalte geven. Morgen neemt hij een mal mee van een voorbeeld dat hij al eerder gemaakt heeft en dat zelfs op zijn eigen huis staat. Deze staat ook afgebeeld in het beroemde boek van "Buis etc". Ik maak zelf ook een voorstel en op het moment dat wij er uit zijn overleggen we even met jou over de definitieve uitvoering.
V.w.b. de kokers die onder het plafond uitsteken t.p.v. beide slaapkamers op de eerste verdieping heeft Robbert met de installateur besloten om die balken ter plaatse niet in te zagen. Het was hem dus al bekend en hij hoopte dat je er geen heikel punt van zou maken. Maar ja.... zoiets zie je niet over het hoofd! Het punt is namelijk dat ogenschijnlijk het een loos stukje overstekend balkhout is maar er bovenop staan toch de hoekkepers van de bovenliggende kapconstructie. Daardoor heeft het overstek toch een constructieve functie. Ik zou zeggen, Robbert.... je hebt gelijk. Straks is het plafond zo netjes mogelijk af te timmeren en dan weet je niet beter dan dat het zo hoort....
Zeer waarschijnlijk is de topgevel morgen klaar en kan deze week het dak dicht. Hè, hè.... eindelijk! Wel een prettig idee dat vanaf dat moment de boel binnen kan opdrogen.
Groet, Thomas.

Op de webcam zie ik dat Robbert met twee collega's het driehoekige topstuk op de klokgevel aan het monteren zijn. Het witte driehoekige topstuk wordt er totaal 5x opgezet en weer afgehaald. Hij is aanvankelijk te krap en wordt steeds beter pas gemaakt.