Goten, wow.. wat mooi

Vanmiddag fiets ik een rustig trainingsrondje naar De Woude. Morgen en zondag race ik met de Quest op de wielerbaan van Sloten. Vandaag dus een rustig relaxrondje om de spieren wel aan de gang te houden, maar niet zwaar te belasten.
Robbert en Dominique zijn volop bezig met de goten aan de voorkant. Op één deel, rechtsvoor is de goot in zijn definitieve vorm te zien. Daar zit de zogenaamde 'neus' al op. Het ziet er fantastisch uit.
Ook de afwerking van de goten van de garage is nu helemaal goed. Thomas heeft het ontwerp aangepast en Robbert heeft het heel fraai uitgewerkt en gemaakt. Het geeft al met al een rijk aanzien.
Komende week zullen de pannen op het dak worden gelegd. Volgens Robbert wordt het dak kwalitatief op het hoogste niveau gelegd. D.w.z. dat iedere pan een eigen RVS panhaak krijgt en daarmee niet van zijn plaats kan.
Terwijl ik om de stolp loop zie ik Thomas en Minette in de tuin. Ze zijn vandaag 15 jaar getrouwd en Thomas heeft op het water van het Alkmaardermeer een lunch met champagne geserveerd. Van harte proficiat.

Eerste voegwerk en timmerwerk dars

Gisteren had ik geen camera mee, vanmiddag fiets ik naar De Woude en heb de Olympus nu wel bij me. Vanmorgen heb ik overleg met Thomas over de kleuren van het voegwerk. Thomas is het met me eens en hij heeft Offeringa sr. geïnstrueerd. Kees Offeringa is begonnen met het donkere voegsel onderaan de garage. Ik bekijk het voegwerk en maak een paar foto's. Het ziet er schitterend uit. Na de eerste foto's zijn de batterijen leeg, einde oefening. Een espresso gaat er bij Folkert en Gertien wel in, kan ik gelijk twee van de vier batterijen laden.
Gisteren hebben Robert en Dominique het raamwerk getimmerd waarop de red ceder betimmering rond de darsdeur zal worden aangebracht. Ik kan weer fotograferen en leg de omgeving van de darsdeur vast.
Jaap Karsten, een voormalige levensmiddelenfabrikant, komt met zijn vriendin langs en is enthousiast over het eiken vierkant. Na een prima gesprek gaat Jaap een glas wijn drinken bij het eetcafé De Woude.

Voegen in alle kleuren maar wel topkwaliteit

Vanmiddag om half twee heb ik een afspraak met vader Kees Offeringa. Hij zal een paar proefstukken maken om de verschillende kleuren voegen te laten zien. Terwijl ik even met Robbert en Dominique praat, zij zijn bezig met het maken van de red ceder betimmering naast de darsdeuren, maakt Offeringa enkele proefstukken op de buitenmuur aan de zuidzijde van de garage.
Allereerst krijg ik les over cement. Vader Kees vertelt me dat voegbedrijven meestal een 4:1 mix gebruiken. Dit zijn 4 delen zand, 1 deel cement. Offeringa gebruikt een rijkere mix van 3:1, 3 delen zand en 1 deel cement. De voeg wordt gladder en veel sterker. Dan de keuze van de kleuren. Aan de onderkant wordt een vrij donkergrijze voeg gebruikt, ziet er prima uit. Voor de muur boven de rol is er een keuze uit wit of een heel lichtgrijze voeg. De lichtgrijze voeg bestaat uit 6 delen wit en 1 deel grijs. Op de muur is het verschil maar net te zien. Daarom maakt vader Offeringa twee hoopjes van de witte en de lichtgrijze voeg en schrijft de mengverhouding er met potlood bij.
Dan mag ik een keuze maken of de witte voeg onder de steen boven de staande rol moet komen of dat deze voeg nog in donkergrijs moet. Ik kies voor de witte voeg onder de steen. Wel lastiger voor vader Offeringa, maar hij vindt dat ik moet kiezen.
Vader Offeringa wijst me op de voegbreedte, die is bij de stolp 11 mm, dit in tegenstelling tot de meer gebruikelijke 13 tot 14 mm. 11 mm is heel fraai. De voegen zullen platvol worden, echter wel 1,5 tot 2 mm verdiept. Daardoor komen de stenen heel mooi tot zijn recht en blijft het cement van de voegen op de achtergrond.
Ik heb mijn camera niet bij me, zodat ik geen foto's kan maken.
Het voegen zal meerdere weken in beslag nemen en zal alleen door Offeringa sr. worden gedaan. Tom kan het ook heel goed, maar Offeringa sr. wil elk verschil in voegwerk uitsluiten en wil de klus alleen klaren.
Thomas zal na zijn werk het proefstuk bekijken en me morgenochtend zijn oordeel geven. Morgenochtend kan het proefstuk er nog uitgehaald worden.

Nog een keer dakgoten

Vanmiddag is er een overleg op De Woude tussen Robbert Spil, de uitvoerder, en Thomas en mij. De detaillering van de goten is opnieuw onderwerp van gesprek. Thomas vindt de goten van de garage te strak en wil alternatieven bekijken. De voorliggende alternatieven blijken geen verbetering. Wel zal een proefmodel worden gemaakt van de voor- onderzijde van de goot. Thomas vindt het nu wat teveel 'nieuwbouw'. Morgen zal dit worden aangebracht.
Vervolgens komt de brede liggende plank boven het kozijn van de garagedeur aan de orde. Dit ziet er niet mooi uit. Robbert stelt voor om de groene red ceder rabatdelen die boven de deur zullen worden aangebracht, door te laten lopen tot vlak boven het kozijn van de deur. Robbert zal een fraaie detaillering maken om deze delen te laten aansluiten op de goot. Dit gaat er echt mooi uitzien.
Daarna kijken we even naar de goot voor de voorzijde van de boerderij. Trots houdt Robbert het model van de goot op de juiste plaats. Dit ziet er schitterend uit.
Tenslotte besluiten we om een 'makelaar' op de garage te zetten. De makelaar is een houten versiering die op veel klassieke huizen en boerderijen staat. Ik speel met de gedachte een ontwerp te maken waar een 'apple' een rol in zal spelen.
Robbert heeft enkele dakpannen neergelegd en laat zien dat het aan te brengen waterbord precies de juiste schuinte heeft.
Loodgieter Witte is bezig om de goot tussen stolp en garage van bitumineuze dakbedekking te voorzien. Met dit mooie weer is het branden van de dakbedekking een hete klus. De medewerker van Witte is blij als de 11 meter lange goot klaar is.
We zijn toe aan een biertje. Dat is op De Woude goed geregeld. 10 meter links van de stolp is het eetcafé De Woude, 50 meter rechts het Komboffie. We lopen maar 10 meter en laten ons de Hertog Jan goed smaken.

Dakgoten, luxe of toch strak?

Uitvoerder Robbert Spil vraagt me te bellen. Eerder spraken we het uitvoeringsniveau van de verschillende dakgoten af. Robbert heeft toch een wijziging in zijn hoofd die hij mooier vindt.
Ik rij vanavond om 20.00 uur nog even met de Quest naar De Woude en kijk alvast wat hij heeft gemaakt. Het gaat erom of het luxer, dus met een mooi gefreesd profiel of strakker moet worden. Beide zien er gewoon mooi uit. Morgen heb ik een afspraak met Bart van der Laken van Lichtadvies Heiloo. Hoewel we een redelijk beeld hebben van wat we willen, is het verlichten van een stolp toch iets nieuws voor ons. Bart heeft meerdere verlichtingsadviezen voor boerderijen gemaakt. Hij zal ongetwijfeld met een goed advies komen.
In de stolp ligt een flinke partij red ceder hout. Het is al in de 'zaans groene' kleur geverfd. Hiermee zal de buitenbetimmering van de dars worden gemaakt. Opvallend hoe licht van gewicht dit hout is.
Ik zie de zon onder gaan over het water van het Dampie. Vanuit de woonkamer is dit formidabel mooi te zien. Ik maak een paar foto's en ga via Krommenie weer terug naar huis.
Thuis gekomen kan ook Marian geen keuze maken tussen de afwerkingsvarianten van de dakgoten. Morgen maar even met Thomas overleggen.

Panorama foto vertekent

Vanmiddag fiets ik naar De Woude. De Quest, een driewielige gestroomlijnde ligfiets, is al een bekende verschijning op De Woude. De meeste kinderen noemen hem 'de banaan'. Nog nooit een rechte banaan gezien, maar wat maakt het uit.
Er wordt nu niet gewerkt, althans niet op de bouw. Wel weet ik dat er in de werkplaats van Verbart wordt gewerkt aan het maken van knieschotten. Dit zijn versterkingen die binnen aan de onderkant van het dak worden aangebracht. Hiermee kan het dak het enorme gewicht van de pannen beter dragen.
Vanmorgen heb ik een bericht van Rob Verbart. Ik heb hem gevraagd of hij de inwaterplekken wil laten verwijderen die na de vele regen van de afgelopen week op het eiken vierkant zichtbaar zijn geworden. Geen probleem, alles wordt netjes schoon gemaakt voordat de gipsplafonds worden aangebracht.
Ik maak een serie foto's voor een panorama. Het voordeel is dat je veel van de omgeving kan laten zien. Een nadeel is evenwel dat lange rechte lijnen soms gebogen worden weergegeven. Op de panoramafoto is dat goed te zien bij de daklijn. Om te laten zien dat het dak echt wel recht is, ook een enkelvoudige foto.

Vrienden op bezoek

De 'zeilvrienden' van weleer, niemand heeft overigens nog een boot, waren gisteren op bezoek bij Woude 6. Jan en Ellis Veenis, George en Elly Leering en Mary van Leeuwen met vriend Wim keken rond in de nu dakdichte stolp. Bewondering alom en het lijkt erop dat ook zij van mening zijn dat we genoeg ruimte hebben :).
De kraan is inmiddels weg. Wel hebben de mannen de dakpannen nog mooi over het huis getild en in de achtertuin gezet.
Het eerste dat opvalt is dat op de garage nu ook het dak is aangebracht. Ziet er mooi in verhouding uit. Op de webcam is dit nauwelijks te zien, er staat een berkenboom voor en de camera ziet de garage maar voor een klein deel.
We zien nu ook voor het eerst dat de hal compleet is opgemetseld. De houten meterkast staat al klaar in de hal.
Alle houten wanden zijn nu ontdaan van hun houten platen, de installateurs kunnen nu goed hun gang gaan. Wel moeten nog even de plaatsen van stopcontacten en verlichtingspunten worden aangegeven.
Na de bezichtiging hebben we wat gegeten bij Folkert en Gertien. Om half 11 zijn we vertrokken. Onderweg naar de pont komen we enkele vertrekkende gasten tegen van het jubilerende Komboffie. We wachten maar even, de weg is maar nauwelijks breed genoeg om een paar doorlaafde Woudenaren gelegenheid te geven de koers naar huis enigermate te vinden.

Pannenbier en promoveren Bart

Gisteren waren Marian en ik met iets totaal anders bezig dan de bouw van onze stolp. Onze zoon Bart promoveerde tot Dr. in de Rechten aan de Universiteit van Leiden. Een indrukwekkende plechtigheid. Daaraan voorafgaand was er in de universiteit een symposium over het onderwerp waarop Bart promoveerde, namelijk de gevolgen van geautomatiseerde systemen voor de privacy. De top van juridisch Nederland was aanwezig terwijl ook D66 voorman Alexander Pechtold een belangrijke bijdrage leverde.
Op hetzelfde moment besluiten de bouwers van Woude 6, nadat ze het hoogste punt van de stolp hebben bereikt, dat het een goed moment voor pannenbier is. Thomas rukt een kratje bier aan en de mannen proosten op hun mooie werk. Hoewel wij in Leiden waren, ook voor ons een schitterend moment om te proosten. En voor de boerderij en voor Bart die met vlag en wimpel zijn Dr. titel krijgt.
Minette maakt de foto's die je nu bij deze posting ziet. Thomas en Minette, prima gedaan, jullie zijn goede ambassadeurs voor ons.
Het spreekwoord:'een goede buur is beter dan een verre vriend' wordt door hen op een goede manier tot uitdrukking gebracht.

De laatste loodjes van de kap ....

Vannacht nauwelijks geslapen. Liggen ging niet en dus zit ik tot 04.00 uur beneden. Hoewel het niet mag, neem ik toch maar een Ibuprofin tablet. Na een half uur wordt de pijn merkbaar minder en ik kan toch wat slapen. De Diclofenac werkt bij mij totaal niet, terwijl dit toch een broertje van Ibuprofin is.
Vanmiddag rijden Marian en ik toch even naar de bouw. De kap is nu helemaal dicht.... of toch niet? Als ik binnen sta zie ik dat de mannen worstelen met het laatste grote element van de sporenkap bij de darsdeuren. De vele regen en de nu relatief hoge temperatuur heeft de boel flink laten uitzetten. Zelfs met de kraan wil het niet lukken. Ik val ze niet lastig, ze zullen het wel oplossen.
Marian durft het smalle trapje naar boven niet op. Ik kijk wel even op de eerste verdieping. De grote ruimte is in één woord fantastisch. De vorm van de klokgevel sluit prachtig aan op het vierkant. Ook de ramen in het noordelijke dakvlak zien er fraai uit. De bouwfolie zit er nog in, maar nu al is te zien dat het licht mooi in de vide binnenvalt.
Na een kwartier heb ik er genoeg van, zelfs slikken is al pijnlijk, en we rijden tevreden naar huis. Deze week zullen de dakpannen arriveren en deze zullen er volgende week wel op liggen.
Ik overweeg om op de noordelijke gevel een aantal zwaluwdakpannen te plaatsen. De vraag is echter, zijn er wel gierzwaluwen op De Woude.

Kap op stolp geplaatst

Vanmorgen kijk ik om 8.15 uur op de webcam. Er zijn twee man te zien op de verdieping, verder niks. Ik heb een flinke pijn in mijn nek en kan mijn hoofd niet goed bewegen. Ik slik een Ibuprofin en val op de bank in slaap. Om half tien belt TNT post of ik de post voor de zaak nog kom halen. De pijn is nu draaglijk, ik haal de post en breng deze naar de zaak.
Om 10.15 uur ben ik op de bouw en zie dat de eerste binnenwanden er al staan. De grote vrachtwagen van de leverancier van de kap, Bouw 85 uit Enkhuizen staat te lossen aan de andere kant van de pont. Er gaat een relais van de kraan kapot waardoor wat vertraging ontstaat. Vader Verbart rijdt met de trekker en platte wagen heen en weer over de pont om de goed verpakte kapdelen naar de bouw te brengen.
Het weer is slecht, het regent voortdurend, het is heel benauwd maar het waait nauwelijks. De mannen van Bouw 85, hun slogan is 'top of the bill-ding', werken in T-shirt. Joey en Jos weten goed waar ze mee bezig zijn. Het is eigenlijk een grote legpuzzle. Eén keer gaat het fout tijdens het hijsen. Een deel van de tweede verdiepingvloer hangt in de takels als er een polypropyleen stropje loslaat. Gelukkig is de valafstand maar 20 cm en er is zelfs geen enkele schade. Bij het monteren van een kapdeel bij de darsdeur dondert Jos bijna omlaag. Zijn collega Joey houdt het kapdeel gelukkig goed vast en daardoor kan Jos zich redden. Ook deze jongens, net als de bouwers van het vierkant, beschouwen een balk van 23 cm dik op 7 meter hoogte als even veilig als een tegelpad op de begane grond.
In rap tempo worden eerst de binnenwanden gesteld. Opvallend is dat de beplating aan één kant van de panelen vrijwel los zit. Dit is om de installateurs de gelegenheid te geven hun bedrading en stopcontacten aan te brengen. Daarna wordt alles pas definitief vastgeschroefd.
Dominique en Robbert van Verbart verzorgen het hijswerk, een goed koppel.
Tom en Mike zijn beneden bezig met het lijmen van de hal en het toilet. Het regenwater gutst naar binnen, jammer maar het is niet anders.
Als de mannen vragen waar de ruimte van de badkamer voor dient, roepen ze terug dat dat wel voor een elftal is bedoeld. Het beoogde effect van de 3.70 meter hoge tweede verdiepingvloer is inderdaad heel bijzonder.
Om even voor half vier verlaat ik de bouwplaats, ik ga maar even bij de huisarts langs. Morgen worden de laatste delen van de top geplaatst en is het profiel van de stolp na zes jaar weer terug op De Woude.
Voor een 84 foto's tellende reportage ga naar:
http://tinyurl.com/26ms4u

Metselwerk klaar

Als ik vanmiddag op de bouw kom is Tom de laatste hand aan het metselwerk aan het leggen. Na de hanenkammen zijn er nog drie lagen stenen opgemetseld. Als laatste wordt de ondersteuning van de topgevel gemetseld.
Binnen zijn de mannen aan het raggelen. Voor de niet-kenner, dit zijn de latten die tegen de balklaag aangeschroefd worden. Tegen de raggels wordt het gips plafond bevestigd. De slaapkamer, badkamer en inloopkast zijn al klaar. Eén van de mannen veegt de begane grond vloer, een stofbende natuurlijk.

Geen kap, wel goten en strekkies

De kap zou vandaag arriveren. Dat lukte niet en eerst zou het morgen worden. Ik fiets vanmiddag naar de bouw en verneem dat het nu waarschijnlijk maandag wordt. Waarom deze vertraging? Eilandproblemen! De fabrikant van de kap is natuurlijk op de hoogte gebracht van de beperkingen van de pont en het eiland. Dat is blijkbaar niet goed overgekomen. Normaliter wordt een dergelijke kap met een grote vrachtauto op de bouw afgeleverd en met de bouwkraan afgeladen. Echter.... een grote vrachtauto kan niet over de pont. Daarom moet een vrachtauto met eigen kraan de onderdelen afladen bij de pont. Daarna moeten de 40 delen met een platte wagen naar de bouwplaats worden vervoerd. De benodigde vrachtwagen is pas maandag beschikbaar. Wel bevestigen twee medewerkers van de kapleverancier alle aanslagen op de eerste verdieping om straks de kapdelen te kunnen plaatsen. Dit gaat op de millimeter nauwkeurig.
Vanmiddag moet de uitvoering en detaillering van alle goten worden besloten. Robbert Spil van Verbart heeft een aantal voorbeelden voorbereid en samen met Thomas zijn we er snel uit. Afhankelijk van de plaats, op de zijkant van de woning wordt iets eenvoudiger gedetailleerd dan de eerder bepaalde fraaie voorgoten. Het wordt evenwel niet barok en al helemaal niet exhibitionistisch.

Ik zag vanmorgen dat de metselaars Tim en Mike bezig zijn met de 'strekkies', dit zijn de zogenaamde 'hanenkammen'. Deze verticaal staande stenen boven de deur en de ramen moeten allemaal onder een hoek worden gezet. Steen voor steen wordt in de juiste maat geslepen, een monnikenwerk. We zien bij twee havenkammen dat er een klein stuk steen moet worden gebruikt. Dat lijkt niet mooi, maar blijkt onvermijdelijk en zal na het voegen niet meer opvallen.

Schitterende luchtfoto's

Een paar weken geleden heb ik aan Herman IJsseling van Flying Focus, gevraagd enkele luchtfoto's te maken van de bouw. Dit zou het liefst moeten gebeuren als het eikenhouten vierkant helemaal vrij op de bouwplaats staat. Op 16 april om 17.28 uur heeft Herman de foto's gemaakt, wel laat op de dag, maar met een perfect resultaat.
De originele foto's zijn 4973 x 3506 pixels en ruim 50 Mb per foto. De foto's die hier op de site staan zijn teruggebracht naar 1000 x 714 pixels om op een normaal beeldscherm goed te kunnen bekijken.

Vanmorgen even gebeld met Rob Verbart. De kap zal volgende woensdag met een grote vrachtwagen worden aangevoerd. In 40 onderdelen zal de kap met een platte wagen en trekker via de pont naar de bouwplaats worden gebracht. Dit gaat precies zoals met alle grote en zware onderdelen die tot nu toe naar de bouwplaats zijn vervoerd.
De kap zal worden opgebouwd en tegelijkertijd zullen ook alle wanden van de vertrekken op de eerste verdieping worden aangebracht. Feitelijk is alles boven de 1e verdiepingsvloer vooraf geproduceerd. Een mooie combinatie van degelijk handwerk en industrieel vervaardigde onderdelen.

De vide in beeld

Vanmiddag fiets ik naar De Woude. Thomas komt aanlopen en we begroeten Tom, Dominique en Robbert. Het weer is schitterend en de mannen zijn heel tevreden met de vorderingen. Tom is de buitenmuren aan het opmetselen. Robbert en Dominique brengen de watervast verlijmde platen van de verdiepingsvloer aan. Mijn god, wat een oppervlakte. De platen worden met 7 cm lange spijkers met een zware perslucht 'tacker' in de raveelbalken geschoten.
Hoewel de vloer ter hoogte van de keuken en een deel van de woonkamer er nog niet op ligt, is de vide wel al goed te beoordelen. Ik maak enkele foto's die dit goed laten zien. Aanvankelijk zou de trap worden ondersteund door een paal. Die zou midden in de vide komen, heel lelijk. Ik heb er op aangedrongen een constructie te bedenken waardoor dit niet nodig is. Dit is voortreffelijk gelukt en degelijk uitgevoerd.
Even leek het erop dat één van de palen van het vierkant enigszins krom zou zijn getrokken. Na meting blijkt dit vrijwel afwezig te zijn. In elk geval is er technisch geen enkel probleem. Er wordt voldoende ruimte rond de palen gehouden en op kritische plaatsen wordt met een soort vilt afstand gecreëerd.

De sporenkap komt volgende week dinsdag, woensdag zal de opbouw op het werk plaatsvinden. Ik zal er zeker bij zijn.

Verdiepingsvloer garage gereed

Vanmiddag ga ik met Marian op de bouw kijken. Op de hal na zijn alle binnenwanden nu opgetrokken. De bijkeuken, de slaapkamer, badkamer en inloopkast zijn qua vorm nu definitief. Tom en Mike zijn de muren van de hal aan het lijmen. Robbert en Dominique hijsen de eerste zware raveelbalken voor de eerste verdieping van de stolp omhoog. De garage is voorzien van beplanking en ik maak van daar af een paar foto's.
Het vierkant blijkt een fractie uit het lood te staan, 1,5 cm in de top. Morgen wordt dit rechtgezet. Het vierkant stond tot vanmorgen uitsluitend op vier zware RVS draadeinden. Tom heeft er nu minipoeren onder gemetseld zodat het vierkant het vanaf nu toenemende gewicht van de verdiepingsvloer, de kap en de dakpannen kan dragen.
Marian is heel tevreden met de vorderingen, al moet ik haar nog wel uitleggen in welke ruimte ze staat als we ons in de slaapkamer bevinden.
Robbert zal het hout voor de beschoeiing naar de achterkant van het gebouw hijsen, daar ligt het op eigen terrein en zal minder gauw pikvoeten krijgen.
De mannen hebben er plezier in, mooi weer, leuke bouw en geen moeilijke opdrachtgever. Robbert vraagt of de goten aan de zijkanten en aan de garage 'zo rechttoe rechtaan' gemaakt moeten worden. 'Er zit geen fraisrandje aan'. Ik vraag hem dit met Rob Verbart te bepraten. De boerderij mag zeker geen gepimpte Beemster boerderij worden, maar het mag er wel goed uitzien. Ik krijg een voorstel van de mannen.

Vanmiddag bel ik met Marco Grent van Ruiter en de Lange. De warmtepomp kan een monovalente combinatiewarmtepomp worden. Het berekende benodigde vermogen is 13 KW. Het aanvankelijk gekozen zeer geavanceerde systeem met 'droog vloersysteem' op de verdieping zal worden verlaten. Het is heel mooi, maar de kosten gieren de pan uit. Er zal nu waarschijnlijk met speciale convectoren op de verdieping worden gewerkt. Deze convectoren kunnen verwarmen en koelen. Wel zal de ventilatie een variant op balansventilatie worden met warmteterugwinning. Mijn idee om op de garage of op het zuidelijke dakvlak van de stolp te gaan werken met zonnecollectoren wordt als niet zinvol afgeserveerd. Het rendement van de warmtepomp is zo hoog dat de extra warmte voor het tapwater van een zonnecollector niet zinvol is. Op de manier zoals nu voorligt is de installatie simpel, degelijk, betaalbaar en blijft het dichtst bij een normale CV-installatie.