Beplanting overtuin gereed

De ochtend begint met een flinke schrik. Buurman Bert Visser klopt op het raam en heeft een camera in zijn hand. Dit blijkt mijn Nikon D200 te zijn met 18-200 lens. Ik heb de camera gisteravond vergeten mee naar binnen te nemen en deze heeft overnacht op het bankje voor het huis. Dat is iets wat op De Woude nog wel zonder gevolgen blijft. Wat minder goed oogt is dat het vannacht en vanmorgen vroeg stevig heeft geregend. De camera is ziet er dan ook uit als de welbekende verzopen kat. Oops.... als dat maar goed komt!
Gelukkig komt het goed af. Ik maak het toestel aan de buitenkant helemaal droog en haal dan pas het objectief eraf. Binnenin is alles droog, de D200 is voorzien van veel rubber pakkingen die wel een drupje kunnen verdragen. Gelukkig heb ik de zonnekap en een filter op de lens, ook dat komt goed af.

Vandaag zal de overtuin worden beplant en de vlaggenmast worden geplaatst. In de ochtend regent het tussen 9.00 en 10.00 uur hard. De mannen van Ed Schut drinken vroeg koffie. Buienradar.nl belooft om 10.00 weer droogte en dat komt uit. Wel is er veel regen onderweg uit het zuidoosten. De laatste stukken gras worden gelegd en alle borders worden beplant.
Ed Schut zelf komt de vlaggenmast brengen en helpt met het plaatsen daarvan. Ed heeft een prachtig boeket bloemen mee voor Marian's verjaardag morgen. Inmiddels, het is nu 14.00 uur, komt de voorspelde regen met bakken uit de lucht. Er wordt toch doorgewerkt om voor het weekend alles klaar te krijgen. Zelfs de Hortensia Limelights die naast de sluis waren geplant en niet helemaal je dat waren, worden nu met man en macht vervangen. Dit ziet er schitterend uit.
De mannen, ook Ed, zijn letterlijk doorweekt en willen koste wat het kost de klus afmaken. Maurice duikt via het kruipgat in de hal onder de grond om de verlichting voor aan te sluiten. Dit lukt met hulp van Perry Kenter die een gat boort in de meterkast. Perry komt twee eikenhouten kasten afleveren die in de badkamer boven worden geplaatst. Helemaal geweldig. Perry is weliswaar timmerman, maar meubels maken is zijn echte passie. Wat hij in massief eiken kan maken grenst aan het ongelofelijke.
Vanavond brandt een buitenlamp bij de steigers en een grondspot voor het eerst. Morgen komt Ed nog een spot brengen die de treurwilg van onder zal verlichten.
Al met al overstijgt het resultaat alle verwachtingen. De overtuin oogt heel groot en sluit nu schitterend aan op de boerderij. Ook de aansluiting met de tuin van de buren is zo goed dat er geen scheiding is te zien.

Gras in de overtuin

Gistermiddag zijn de hoveniers weer bij ons begonnen. In de ochtend moest er elders nog een karwei worden afgerond.
Samen met de buren hebben we besloten een spot aan te brengen onder de grote treurwilg. De grondkabel daarvoor moet dan nog wel worden ingegraven. Maurice heeft het kraantje weer mee en die klus is snel geklaard. Wel moet er een sleuf door het stenen pad naar het kompas worden gegraven.
Hans voorziet de border in de achtertuin van witte roosjes, ziet er heel fris uit.
Maurice graaft een gat en plaatst een grote ronde buis. Deze buis wordt volgestort met beton en direct daarna wordt de voet van de vlaggenmast erin gezet.
De mannen harken de overtuin netjes vlak en beginnen dan met het leggen van 225 m2 graszoden. Je ziet het opknappen.
De hele dag zijn ze daar mee bezig. Aan het eind van de dag blijkt dat er zo'n 20 m2 graszoden tekort is.
Onderwijl knip ik de heg tussen ons en Thomas en Minette. Dat gaat met de Bosch AHS 52, een accu heggenschaar met Li-ion accu heel gemakkelijk en snel.
Voordat het gras onder het perenboompje van buurman Bert en Femmie Visser wordt gelegd, worden de laatste peren geoogst. Met de Wolff zaag-op-een-steel zagen we de uitgegroeide top uit de boom. Ook aan de onderkant worden enkele takken afgezaagd. We kunnen er nu weer goed onder door kijken.
Aan het eind van de dag ziet het er al prachtig uit, zelfs zonder enige beplanting. Dat gebeurt morgen.

Kraandiploma

Op 3 september meldde ik dat ik eigenhandig de enorme heesterpartij bij de treurwilg heb verwijderd. Dit was mijn eerste ervaring met een graafmachine. Maurice en Rob waren onder de indruk van mijn snelle leren in de kraan :)
Dat moest op een speciale manier gehonoreerd worden. Daarom kreeg ik een mooi 'diploma' uitgereikt. Heel leuk en hartelijk dank jongens.

Treurwilg en tegenslag

Nu de grote dode tak beneden is en de versnipperaar zijn werk heeft gedaan wordt de treurwilg gesnoeid. In de top wordt ie 'lichter' gemaakt, dat wil zeggen dat een teveel aan takken wordt weggesnoeid. Bovenin ziet het er allemaal prima uit. Twee grote takken die over het water hangen blijken gescheurd te zijn en deels al ingewaterd. De mannen maken me duidelijk dat deze er in ieder geval af moeten. Gewoon een kwestie van achterstallig onderhoud. Als de boom eerder was gesnoeid zouden deze takken eerder van teveel gewicht zijn ontdaan en er nu nog gezond bij gestaan hebben.
De collega van Remy gaat nogmaals naar de top van de boom om deze nog eens kritisch te bekijken. Er worden nog enkele kleinere takken verwijderd. Nu zijn de boomverzorgers tevreden. Op mijn verzoek wordt het verwijderen van enkele takken boven het water achterwege gelaten om de wilg niet al te kaal te maken. Als de boom volgend jaar goed is uitgegroeid kunnen die takken alsnog worden ingekort om de boom nog beter in verhouding te krijgen. Het is al 15.00 uur als de wilg klaar is. Er moeten nog twee berken, een es naast de stolp en het peertje van buurvrouw Visser worden gesnoeid. Dat is allemaal in een uurtje gepiept. Om 16.00 uur rijden de mannen met de volle vrachtwagen houtsnippers van het eiland.
Het ziet er totaal anders uit, een beetje onwennig is het wel. Gelukkig kan de boom weer jaren staan te pronken. Het totale overzicht over de dijk is enorm verbeterd.

Treurwilg weer een treurwilg

Vandaag wordt, in goed overleg met onze beide buren, de treurwilg ontdaan van de massale klimop. Hoe meer de klimop bezit neemt van de wilg, hoe gevoeliger de boom voor harde wind wordt. In het verleden zijn al grote takken afgebroken en ook recent is een grote tak omlaag gekomen. Als de klimop verwijderd is zal de boom beoordeeld worden op levensvatbaarheid en snoei mogelijkheden. Om 8.00 uur staan twee jonge mannen van Rob Manuel boomverzorging voor de deur. Het regent onophoudelijk en dat betekent wachten. Het is te gevaarlijk om in de stromende regen over de gladde takken te lopen. Om kwart voor negen, het regent nog steeds, gaan ze toch aan de gang. Een heel lange ladder wordt tegen de boom gezet en Remy klimt omhoog om de eerste klimop met de kleine Stihl kettingzaag te lijf te gaan.De mannen zekeren zich met twee touwen die om de hoogste takken worden gegooid. Het is een enorm karwei en heel leuk om naar te kijken. Verschillende buren en bewoners van de camping nemen een kijkje.
De mannen vorderen gestaag en langzaam maar zeker komen de takken en stammen weer in beeld. Tussen de twee stammen blijkt een heel zware gebroken tak omlaag te hangen. De tak is helemaal overwoekerd met klimop. Als deze grote tak vrijgemaakt is komt ie gecontroleerd aan een touw omlaag. De mannen willen de roeiboot van de fam. Visser niet tot zinken brengen. De tak is te groot voor de versnipperaar, maar als er een dik stuk is afgezaagd zet de lompsterke versnipperaar zijn tanden er toch in.

Drainage, beregening en gras maaien

Vandaag is het voorlopig de laatste dag dat de mannen van Ed Schut bij ons werken. Morgen beginnen ze een nieuw project in Alkmaar. Volgende week komen ze terug om het gras te leggen.
Er moet vandaag nog veel gebeuren en er wordt stevig gebuffeld. Robert, een nieuwe medewerker maakt de opstap vanaf de sluis af terwijl Rob de beregeningscomputer installeert. Maurice doet het meeste graafwerk en voert de veranderingen door aan het pad naar de treurwilg. En passant wordt het betonnen zitje bij Thomas en Minette rechtop gezet en het straatwerk vlak getrild.
De drainage slangen worden ingegraven, evenals de toevoerleidingen voor de beregening. Het begint te regenen en te waaien, heel vervelende omstandigheden om in een tuin te werken.
Rob legt me uit hoe de Honda walsmaaier werkt en mag ik het zelf proberen. Da's nog niet zo makkelijk. Het is nat en bij de schuine kant bij de beschoeiing wil de maaier graag te water. Ik ben kletsnat, van het zweet en van de regen. Uiteindelijk ligt na ruim een uur het gras er weer kort geschoren bij.
Morgen zal de grote treurwilg worden ontdaan van de klimop. We zijn heel benieuwd hoe de mooie boom eronder vandaan komt.

Overtuin krijgt vorm

Vandaag wordt de tuin tussen ons en Thomas en Minette van Woude 7 vormgegeven. Eerder al had ik de enorme struik die op de grens van onze tuinen stond om het leven gebracht. Nu alles open is kan er mooi een schelpenpad worden aangelegd die de toegang tot de ligplaats van buurman Bert Visser goed mogelijk maakt.
Nu we daar toch bezig zijn, maken de mannen van Ed Schut een mooie hardhouten plank op de bestaande beschoeiing. Liever hadden wij de beschoeiing daar ook vernieuwd, maar dit zou ten koste gaan van de treurwilg die daarbij een flink deel van zijn takken zou kwijt raken. Nu de beschoeiing daar alsnog is opgeknapt is het geheel er behoorlijk op vooruit gegaan. De bevestiging van het meeroog voor de roeiboot van de fam. Visser is nu degelijk uitgevoerd.
Zo gezegd zo gedaan. Thomas en Minette zijn tevreden met het resultaat maar.....
Hun voorstellen zijn heel zinvol en maken het resultaat alleen maar mooier. Vooral de treurwilg komt nu nog mooier solitair te staan. De oude verzinkte tuinbank wordt weer op globaal dezelfde plaats aan het water ingegraven. Straks komen er nog nieuwe houten delen op.
Met het kraantje wordt een bed gegraven vlak voor de beschoeiing en pal voor de steigers. Dan komt er een hardhouten plank op de scheiding van gras en schelpen. Vervolgens wordt puingranulaat gestort en aan getrild. Nadat dit alles is voorbereid worden de schelpen gestort.

Schelpen en bloemenfotografie

Vandaag komen de lang verwachte schelpen voor de paden langs en achter de boerderij. Marcel Nielen had eerder bruinachtige schelpen kunnen leveren, maar dat is naast de grijze kleischelpen die al aan de garagekant liggen niet fraai. Marcel gaat op zoek naar een nieuwe partij en vindt die bij Floris in Wormer. 7 m3 schelpen van een mooi gemeleerde soort worden aan de andere kant van de Markervaart afgeleverd. Met de Weidemann shovel worden ze via de pont naar ons huis gebracht en worden de 1 m3 grote zakken aan de onderkant kapot gesneden en verdeeld over de paden. Het Takeuchi kraantje is ook nu weer een handig hulpmiddel. Het ziet er meteen heel anders uit, een fraai geheel.
Dat ons erf te zijner tijd wel aantrekkelijk zou kunnen worden voor fotografen was wel te verwachten, maar dat dit vandaag al zou gebeuren is opmerkelijk. Een fotograaf van een landelijk promotiebureau van bloemen en planten zoekt 'moderne' buiten locaties om de meegenomen planten en bloemen te fotograferen. Eerst zijn ze op de zwemvlonder aan het fotograferen, daarna op de vlonder in achtertuin waar de enorme vuurschaal een goed decorstuk is. De fotograaf heeft prachtige digitale Hasselblad spullen in gebruik. Daar kan ie opnamen van 40.000.000 pixels mee maken, subliem.
De grote Hortensia Limelights in de achtertuin zijn een eldorado voor vlinders en vliegen. Ik probeer een paar opnamen van vliegen te maken en dat lukt aardig.
In de avond krijgen we weer een heel fraaie zonsondergang te zien.

Kompas rond

Vandaag leggen Maurice en Rob de laatste hand aan de kompasroos. Gisteren zijn de vier hoofd windstreken gelegd, vanmorgen worden de laatste 5-duims walen rondgestraat. Als laatste worden de vier tussenliggende windstreken gelegd uit boeren geeltjes. De mannen vinden het prachtig om te doen enne... het is ook prachtig om naar te kijken. Wel heb ik, net als Maurice en Rob gehoorbescherming op. Het ontwerp van het kompas vereist dat er veel moet worden gezaagd en dat lukt niet zonder veel lawaai.
Als de kompasroos is gelegd, wordt ie met de kleine trilplaat aangetrild. Rob zorgt er nauwkeurig voor om de hardstenen platen niet te raken. Daarom worden de stenen langs de hardstenen segmenten met een grote kunststof hamer en een hardhouten plank aangeklopt. Vervolgens wordt er een kleine hoeveelheid steenzand in de voegen gebezemd. Met de waterslang wordt alles natgemaakt om met het cement in het zand waar de stenen op liggen de boel te fixeren. Als het cement in het zand morgen is uitgehard is worden de voegen tussen de stenen nogmaals vol gebezemd met steenzand. Het uiterlijk wordt dan rustiger en nog mooier.
Nu de stenen enigermate schoon en nog vochtig zijn, maak ik van een trap een paar foto's. Het ziet er schitterend uit, vooral door de natuurlijke materialen. Natuurlijk kun je met betontegels een nog strakker uiterlijk krijgen, maar zo authentiek als het er nu uitziet lukt met beton nooit. De verschillende kleuren van de walen contrasteren mooi met de boerengeeltjes en de hardstenen platen.
Aanvankelijk was het idee om in het hart van de kompasroos de vlaggenmast te plaatsen. Maurice vind het hart van de roos zo mooi dat ie me ervan overtuigt dit plan te laten varen en de vlaggenmast meer naar de waterkant te plaatsen. Maurice heeft groot gelijk, de kompasroos blijft onaangetast.

Wim op de kraan

Vandaag wordt er door Maurice en Rob gewerkt aan de kompasroos. Aan de hand van de uitslagen op grote vellen karton, worden 3 cm dikke hardstenen platen met de Stihl cirkelzaag op maat gezaagd. Met een peilkompas zorgen we voor een precieze ligging op het noorden. Dat gaat niet in één keer goed omdat mijn twee kompassen onderling 3 graden verschillen. Aan de hand van een kadasterkaart bepaal ik welk kompas de goede waarde aangeeft.
De stenen platen worden op een bedje van zand en cement neergevleid. Als de vier windstreken in hardsteen liggen, wordt de tegenkant in de lengte gestraat met 5 duims walen. Die walen worden ook weer heel precies met de steenzaag in model gezaagd. Als dat klaar is wordt er met gebakken 7-duimers rond gestraat. Het wordt al heel chique.
Terwijl de mannen met het kompas bezig zijn stelt Maurice voor dat ik zelf met de kraan de enorme bos struiken verwijder die ons al heel lang het zicht op een deel van de Markervaart ontneemt. Maurice legt me uit hoe het werkt. In het begin natuurlijk vreemd, maar al snel kan ik aardig met de Takeuchi overweg. In twee uur zijn de immens groot uitgegroeide struiken een kopje kleiner. Het uitzicht is prachtig nu de boom weer solitair staat. Tussen de struiken ontwaar ik behalve veel lege bierglazen ook twee oude koperen ketels. Die liggen er waarschijnlijk al heel lang. Marian komt ze ophalen.
Volgende week zal de klimop worden verwijderd en de treurwilg worden gesnoeid.

Drainage en kompasroos

Vandaag leggen Maurice en Rob drainage aan in de achtertuin. Eén plek tussen de perenboompjes blijft kletsnat en dat kunnen de bejaarde peertjes natuurlijk niet te lang verdragen. Nadat de nieuwe zoden deels zijn weggehaald spit Rob een gat. Direct staat het vol water dat niet wil zakken. Er wordt een lange sleuf gegraven naar de beschoeiing waarna een drainageslang wordt aangebracht. Even later is er nauwelijks nog iets van te zien.
De dijk wordt ontdaan van drie rijtjes stenen om water en stroom naar de overtuin te kunnen aanbrengen. Ook wordt een lege mantelpijp geplaatst voor toekomstig gebruik

De overtuin wordt vandaag aangepakt. Marcel Nielen bracht gisteren al een paar wagens grond en zand. De overtuin zal voor een groot deel uit gras bestaan. Centraal wordt een pleintje gemaakt met een vlaggenmast. Met dat pleintje heeft Wim een plan. Als navigatiefreak ben ik gek op sextanten, radionavigatie apparatuur zoals Decca, GPS en wat al niet meer. Al deze spullen heb ik tijdens zeiltochten op zee gebruikt en goeddeels nog in bezit.
Er is echter één hulpmiddel dat de eeuwen heeft overleefd en dat is het kompas. Waarom maken we dat pleintje niet in de vorm van een grote kompasroos? Zo gezegd zo gedaan. Op het internet scharrel ik een mooie 8-puntige kompasroos op. Nou Maurice en Rob nog enthousiast zien te krijgen. Dit is niet moeilijk, ze vinden het direct prachtig.
Ik maak een print op schaal 1:25 en kleur deze globaal in. De diameter wordt 4.25 meter. De grote donkerblauwe vlakken worden gemaakt van blauw hardsteen. De tegenkant wordt gemaakt van 5 duims walen die verticaal worden gestraat en strak zullen worden geslepen. De vier kortere gele punten van de tussenliggende windstreken worden gemaakt van boerengeeltjes. De grote cirkel wordt rondgestraat met 7 duims gebakken walen. Rob begint direct met het uitslaan van de maten op een meterslang stuk karton.
Centraal zal een 7 meter lange vlaggenmast worden geplaatst.
Als laatste zal er een schelpenpad langs de steigers worden aangelegd. Vanavond overleggen we met onze buren hoe de tuin onder en naast de treurwilg vorm zal krijgen. We zijn het snel eens, ook vanaf de dijk wordt een schelpenpad aangelegd dat langs de treurwilg naar het schelpenpad voor de steigers zal leiden.
Boomverzorger Rob Manuel zal de treurwilg ontdoen van de klimop en de boom snoeien zonder afbreuk te doen aan het schitterende uiterlijk. Ook de enorme heesterachtige begroeiing rond de treurwilg zal morgen worden verwijderd.
We worden het ook eens over de plaatsing van hekwerken aan weerszijden van de dijkweg. Het zal voor auto's moeilijker worden om voor de deur te parkeren. Voor het lossen van vrachtwagens zal ik met Folkert en Gertien van het eetcafe overleggen om de chauffeurs te bewegen hun lading voor onze parkeerruimte te lossen. Dan kunnen er ook nog rolstoelers, fietsers en gebruikers van een rollator zonder risico passeren.